Θέμα: Η κατάσταση στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής, συμπεριλαμβανομένης της κρίσης στο Ιράν, το Ιράκ και τον Λίβανο (συζήτηση) | 27 Νοεμβρίου 2019

Στρασβούργο

Κύριε Πρόεδρε, αγαπητοί συνάδελφοι, διαφωνώ με αυτούς που λένε ότι σε αυτή την αίθουσα έχουμε υπάρξει υπερβολικοί για τα ανθρώπινα δικαιώματα, καθώς η Ευρώπη οφείλει να είναι ο φάρος της δημοκρατίας, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της ανάπτυξης διεθνώς. Όμως, είναι αλήθεια ότι είμαστε ιδεαλιστές. Θα θέλαμε πολύ η ευρύτερη Μέση Ανατολή, η γειτονιά μας, να μοιράζεται τις ίδιες αξίες με εμάς απέναντι στις γυναίκες, τα παιδιά, τους νέους, τους ανάπηρους, αλλά και τους αντιφρονούντες, τους αλλόπιστους και τις διαφορετικές εθνότητες.

Όμως, άλλο Σουηδία και Ελλάδα κι άλλο Αίγυπτος και Συρία. Απ’ τον ενθουσιασμό μας κάποτε μπορεί να υποστηρίξαμε και κάποιες ζωηρές επαναστάσεις, που έφεραν πολύ, πολύ χειρότερα καθεστώτα από τα αρχικώς ανατραπέντα. Άρα έχουμε πλέον μάθει πως ο ιδεαλισμός πρέπει να εξισορροπείται με λίγο ρεαλισμό και εικόνα του αποτελέσματος. Πρέπει να πονηρευτούμε, καθώς παράγοντες αστάθειας δρουν στην ευρύτερη Μέση Ανατολή, παραμονεύοντας να εγκαταστήσουν σκληρά οπισθοδρομικά καθεστώτα.

Με όσες αδυναμίες κι αν έχουν, η Αίγυπτος και το Ισραήλ είναι βράχοι φιλίας και οι πλέον σταθεροί και αξιόπιστοι εταίροι της Ευρώπης στη Μέση Ανατολή. Και γνωρίζουμε καλά ότι αμφότεροι φέρουν την πρόθεση της αυτοβελτίωσης. Αναφορικά με το Ιράκ, φοβάμαι ότι, όσο δεν στηρίζουμε δυναμικά την ανοικοδόμησή του, θα το μετανιώνουμε. 11 από τα 36 εκατομμύρια της χώρας χρήζουν άμεσης ανθρωπιστικής βοήθειας. Αυτοί οι άνθρωποι είναι δυνητικοί πρόσφυγες. Μπορεί να μη βρίσκονται ακόμα στην ευρωπαϊκή γη, αλλά είμαι σίγουρος ότι o καθένας από εσάς μπορεί να καταλάβει τον πατέρα και τη μητέρα που θα κάνει τα πάντα για να σώσει το παιδί του. Κι αυτοί θα αποτελέσουν την κύρια μάζα του ξεριζωμού. Είμαι σίγουρος ότι, πέραν της ανάσχεσης της προσφυγιάς, ο ανθρωπισμός μας παρακινεί να βοηθήσουμε αυτούς τους ανθρώπους που έχουν ανάγκη. Πολλούς παραξενεύει ο μεγάλος αριθμός αιτούντων άσυλο. Πρώτοι αυτοί μπορούν να αποδείξουν ότι δεν φείδονται αλτρουισμού και θέλουν να βοηθήσουν τους ανθρώπους που έχουν ανάγκη στον τόπο τους, προτού αναγκαστούν να προσφύγουν στη δική μας βοήθεια.

Στο Ιράκ γνωρίζουμε καλά το Νταές. Θα ηττηθεί ολοκληρωτικά μόνο όταν η χώρα σταθεροποιηθεί και αναπτυχθεί και πάλι. Είναι εξόχως ευρωπαϊκό χαρακτηριστικό να προνοούμε για να σταθεροποιούμε τα κράτη, προτού να πρέπει να αντιμετωπίσουμε νέα μεγαλύτερα προβλήματα αύριο. Αναφορικά με το Ιράν, ας υποστηρίξουμε ενεργά τις συμφωνίες μας. Ας στηρίξουμε το κοινό συναινετικό σχέδιο δράσης.

Ο Λίβανος είναι μια ώριμη δημοκρατία. Οι κατά βάση ειρηνικές διαδηλώσεις αποτελούν δείγμα της ποιότητας της κοινωνίας. Κατανοούμε τη μετάβαση σε μια τεχνοκρατική κυβέρνηση, που θα επιτρέψει στη χώρα να κάνει τις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις και να προκηρύξει εκλογές. Η ευρωπαϊκή στάση προς τις χώρες της περιοχής οφείλει να είναι η εσωτερική σταθεροποίηση, με παράλληλη προώθηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η προάσπιση του διεθνούς δικαίου, η συνεργασία και το εμπόριο με ρήτρες αιρεσιμότητας.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *