Κυμπουρόπουλος στο Reader.gr: Ήταν όνειρο να βοηθήσω την Ελλάδα από την Ευρωβουλή

Κυμπουρόπουλος στο Reader.gr: Ήταν όνειρο να βοηθήσω την Ελλάδα από την Ευρωβουλή

Ο υποψήφιος ευρωβουλευτής της ΝΔ και ψυχίατρος Στέλιος Κυμπουρόπουλος μιλά στο Reader.gr για την απόφασή του να κάνει το μεγάλο βήμα στην πολιτική.

Το γραφείο του Στέλιου Κυμπουρόπουλου σε μια πολυκατοικία στην οδό Αιόλου είναι ακόμα αδιαμόρφωτο. Δεν είναι έκπληξη, γιατί ο ψυχίατρος και υποψήφιος ευρωβουλευτής της ΝΔ δεν είναι επαγγελματίας πολιτικός. Τουναντίον, τώρα κάνει τα πρώτα του βήματα, έχοντας, όμως, τεράστια θέληση να εκπροσωπήσει την Ελλάδα στην Ευρωβουλή. Η ιστορία της ζωής του, άλλωστε, είναι συνδεδεμένη με τη θέληση. Με άλλα λόγια, δεν το έβαλε ποτέ κάτω: παρ’ ότι διαγνώστηκε με νωτιαία μυϊκή ατροφία από τότε που ήταν 14 μηνών, στα 14 του ήταν ο πρώτος αριστούχος μαθητής που παρέλασε σημαιοφόρος με το αμαξίδιό του. Εισήχθη στην Ιατρική, την τελείωσε, έκανε το μεταπτυχιακό του στην Πρόληψη Ψυχικών Διαταραχών, ενώ μετεκπαιδεύτηκε και στη Σεξολογία και σήμερα εργάζεται ως γιατρός στο «Αττικόν». 

Δείχνει, λοιπόν, να ξέρει τι θέλει. Πιστεύει πολύ στον Κυριάκο Μητσοτάκη, το διακρίνει κανείς άλλωστε εύκολα από τη θέρμη, με την οποία μιλά για τον πρόεδρο της ΝΔ. Δεν θέλει, δε, να πάει στις Βρυξέλλες απλά για να πάει: θέλει να αξιοποιήσει όλα τα διαθέσιμα ευρωπαϊκά εργαλεία για να βοηθήσει την Ελλάδα στους τομείς του Πολιτισμού, της Εκπαίδευσης, του Τουρισμού, αλλά και της πολιτικής για τα άτομα με αναπηρία. Επιμένει, δε, στη λέξη «αναπηρία» και όχι στον όρο «ΑΜΕΑ». Δεν παύει, όμως, να ανησυχεί ότι ο θυμός του κόσμου δεν εκτονώθηκε το 2015. Γι’ αυτό καλεί τους πολίτες να κοιτάξουν πιο «δημοκρατικές και ανθρώπινες λύσεις» στις επικείμενες εκλογές, για να μπει φρένο στη διαμερισματοποίηση της κοινωνίας. «Πιστεύω πως με τον Κυριάκο γίνεται!», είναι η τελευταία φράση που θα πει σε αυτή τη συζήτηση. 

*Βίντεο και φωτογραφίες: Μίνα Ρήγα

-Κ. Κυμπουρόπουλε, είστε πρώτη φορά υποψήφιος με τη ΝΔ. Γιατί τώρα, γιατί με τη ΝΔ και γιατί ειδικά με τον Κυριάκο Μητσοτάκη;

Νομίζω απαντήθηκε μόνη του (χαμογελάει). Γιατί ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει ένα Σύμφωνο Αλήθειας, το οποίο μπορεί να φέρει αποτελέσματα στην Ελλάδα. Πίστεψα σε αυτό το Σύμφωνο. Και έχει καταφέρει ως νέος άνθρωπος και ως άνθρωπος που ξέρει τι θέλει να συγκεντρώσει ανθρώπους γύρω του που τον υποστηρίζουν, είναι επαγγελματίες, έχουν καλή καρδιά και μπορούν να κάνουν το όραμα του πραγματικότητα.

Ήσασταν πάντα κοντά στον χώρο της ΝΔ ή ήταν ο Κυριάκος Μητσοτάκης αυτός που σας ελκύει;

Είμαι ένας άνθρωπος που ενδιαφέρεται να βλέπει ένα καλό στην Ελλάδα, να βλέπει να προοδεύει η Ελλάδα. Και αυτό λείπει τα τελευταία χρόνια και θα επικεντρωθώ στα τέσσερα τελευταία χρόνια, στα οποία έχουμε δει αρκετές μέρες σκότους, σε αυτή την αέναη μάχη σκότους και φωτός.

Άρα ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι με τη μεριά του φωτός;

Ναι και θέλει να φωτίσει, με ένα κράτος-δικαίου, με ατομικά δικαιώματα και με την ιδιωτική πρωτοβουλία αυτές τις μέρες που έχουν δυσκολέψει. 

Να το δούμε λίγο πρακτικά. Εσείς είστε ένας άνθρωπος που είναι επιστήμονας, έχετε κάνει το μεταπτυχιακό σας, εργάζεστε κανονικά. Είστε ένας κανονικός άνθρωπος, με όλες τις τεχνικές δυσκολίες, βέβαια, που μπορεί να προκύπτουν…

Θα βάλω παρένθεση εδώ: με όλες τις τεχνικές δυσκολίες που μπορεί να προκύπτουν στην Ελλάδα του 2019. Γιατί αυτές οι «τεχνικές λεπτομέρειες» σε πολλές χώρες στο εξωτερικό-δεν είναι όλα ιδανικά-έχουν λυθεί. 

Θα επανέλθω σε αυτό, γιατί έχω μια άλλη ερώτηση που θέλω να σας κάνω, αλλά θα μείνω στο πρακτικό σκέλος. Είστε ένας άνθρωπος που έχει μια κανονική ζωή εκτός πολιτικής. Πώς σας προσέγγισε η ΝΔ; Ήταν ο ίδιος ο Κυριάκος Μητσοτάκης; Ήταν κάποιος από το περιβάλλον του;

Η πρώτη επαφή έγινε από το επιτελείο. Κανονίστηκε ένα ραντεβού με τον ίδιο τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Εκεί έγινε μια πολύ ζεστή κουβέντα, μια ανθρώπινη κουβέντα, εκτός πλαισίου πολιτικού…

Εκεί σας κέρδισε;

Ναι. Η αλήθεια είναι ότι εκεί κέρδισε. Όχι ποιος είναι, αλλά ότι είναι και αυτό. Γιατί, όταν είσαι μακριά, πίσω από μια οθόνη και βλέπεις τον πολιτικό, έχεις μια περιέργεια…

…να δεις αν είναι και στην πραγματικότητα έτσι.

Ακριβώς. Και ο τρόπος που επικοινωνήσαμε έδειχνε έναν άνθρωπο που ενδιαφέρεται να δει τι έχει απέναντί του. Να δει τι συνεργάτη έχει στο πλευρό του.

Σας πρότεινε μόνο την Ευρωβουλή ή ενδεχομένως και κάποια θέση στο εθνικό ψηφοδέλτιο;

Η πρώτη ερώτηση ήταν εγώ τι ήθελα. 

Και εσείς γιατί προτιμήσατε την Ευρωβουλή;

Αυτό ήταν ένα όνειρο να βοηθήσω, με τον τρόπο μου, την Ελλάδα από αυτό το πόστο. Υπάρχουν πολλά εργαλεία, πολλά όργανα που λειτουργούν στην Ε.Ε. Θέλω αυτά τα εργαλεία να τα φέρω εδώ, ώστε κάθε πολίτης να γίνει ένας ενεργός πολίτης. Να έχει εκείνα τα εργαλεία, για να πάει μόνος του για ψάρεμα. 

Για να κάνω τον δικηγόρο του διαβόλου: θα σας έλεγε κάποιος ότι για να αλλάξετε κάποια πράγματα στη χώρα και στην πραγματικότητα που βιώνουμε, θα μπορούσατε πολύ καλύτερα να το κάνετε από το εθνικό κοινοβούλιο και όχι από το Ευρωκοινοβούλιο που εδώ και 35 και περισσότερα χρόνια είναι ακόμα λίγο μακρινό για τους περισσότερους Έλληνες. Ξαναρωτάω, λοιπόν: γιατί στην Ευρώπη και όχι εδώ;

Γιατί είναι μακρινό, αλλά όχι και ψεύτικο. Είναι αληθινό, υπάρχει. Δεν είναι κάτι που φανταζόμαστε ότι λειτουργεί, λειτουργεί. Λειτουργεί με μηχανισμούς, κάτι που εδώ στην Ελλάδα απουσιάζει. Η γραφειοκρατία που δυστυχώς ακόμα είναι φουντωμένη και μεγάλη μας απαγορεύει να γίνουμε ένα κανονικό κράτος.

Ας πούμε ότι στις 27 Μαϊου εκλέγεστε στην Ευρωβουλή και έχετε μπροστά σας μια θητεία πέντε ετών. Ποιες είναι οι βασικές σας προτεραιότητες; Τι θα θέλατε να δείτε να αλλάζει μέσω της Ευρώπης, μέσω της ευρωπαϊκής οδού, στη χώρα το επόμενο διάστημα;

Το πρώτο είναι να μάθω την Ευρώπη, να μάθω πρακτικά και πραγματικά τι είναι αυτό και πώς λειτουργούν τα ευρωπαϊκά όργανα. Δεν μπορώ να είμαι κάπου απλά για να είμαι. Θέλω να έχω τη γνώση ότι πρέπει να ακολουθήσεις αυτά τα βήματα για να πετύχεις αυτούς τους στόχους. Αυτό πιστεύω ότι θα γίνει σε σύντομο χρονικό διάστημα. Θέλω να το μάθω εγώ, όμως, όχι οι συνεργάτες μου, γιατί θέλω να είμαι εγώ ο κύριος που θα ξέρει τι κάνει. Μ’ αρέσει, όταν βρίσκομαι σε έναν χώρο, να τον αναγνωρίζω, ώστε να μπορώ να λειτουργώ μέσα σε αυτόν και να προσαρμόζομαι. Όταν γίνει αυτή η διαδικασία, τα πεδία, με τα οποία θέλω να ασχοληθώ είναι ο πολιτισμός, η Παιδεία που είναι η πηγή της Ελλάδος και ξεχωρίζει τους ανθρώπους από τα άλλα έμβια όντα, ο τουρισμός που μαζί με τις μεταφορές ενισχύουν τη βαριά μας βιομηχανία. Αλλά όχι απλά να ενισχύσουμε τον τουρισμό, να ενισχύσουμε αυτό που λέμε «τουρισμό για όλους», να μπορεί ο ηλικιωμένος Ευρωπαίος συνταξιούχος να επισκέπτεται άνετα και όμορφα την Ελλάδα και να είναι άνετα παντού. Αυτά μπορούν να μείνουν ως παρακαταθήκη στην Ελλάδα και να εξυπηρετούν και τους ίδιους τους Έλληνες. 

Είστε ένα άτομο με ειδικές ανάγκες…

Ένα άτομο με αναπηρία.

Οκ, ένα άτομο με αναπηρία. Μην παίζουμε με τις λέξεις. Τι μέτρα πρέπει να ληφθούν, για να γίνει η ζωή αυτών των ανθρώπων πιο εύκολη;

Θα μου επιτρέψετε να πω, επειδή το χρησιμοποιήσατε, ότι το «άτομα με ειδικές ανάγκες» σου δείχνει ότι είσαι ειδικός.

Δεν το κάνω με κακή πρόθεση πάντως.

Το δέχομαι απόλυτα. Είναι ότι είσαι «ειδικός» και θες κάτι ιδιαίτερα. Το «άτομο με αναπηρία» είναι κοινωνικό. Η κοινωνία δημιουργεί ανθρώπους με αναπηρία, βάζει τα εμπόδια. Γι’ αυτό δεν είναι τόσο η λέξη όσο το νόημα.

Η ερώτηση, λοιπόν, είναι η εξής: με εσάς ως ευρωβουλευτή και τον Κυριάκο Μητσοτάκη πιθανώς ως πρωθυπουργό της χώρας, ποια είναι τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν και σε εθνικό και σε ευρωπαϊκό επίπεδο, ώστε η ζωή αυτών των ανθρώπων να γίνει πιο εύκολη, σε μια χώρα που είναι εχθρική απέναντι στους ανθρώπους με αναπηρια;

Θα σας πω κάτι που για μένα είναι αρκετά αστείο: στην τελευταία απογραφή του 2011 δεν βάλαμε αυτό το πολύ απλό. «Έχετε άτομο με αναπηρία στο σπίτι σας;». Μια απλή ερώτηση.

Το κρύβουμε;

Δεν ξέρω, αν το κρύβουμε. Δεν ξέρουμε πόσα άτομα με αναπηρία, εκτός επιδομάτων-αυτό είναι κάτι τελείως διαφορετικό και δεν συνδέεται με την αναπηρία-βρίσκονται στην Ελλάδα. Μη έχοντας αυτό το βασικό χαρακτηριστικό, πώς μπορούμε να χαράξουμε πολιτική; Πώς μπορούμε να δημιουργήσουμε στρατηγική; Πώς μπορούμε να δείξουμε τι μέτρα πρέπει να λάβουμε, ώστε η χώρα μας, το κράτος μας, να γίνουν πιο αποδοτικά ως προς τα άτομα με αναπηρία. Θα μπω και σε κάτι ακόμα που ακούγεται πρόβλημα. Είμαστε στην Αθήνα: πείτε μου μια θέση που έχει ως ευρωπαϊκή πόλη, πρωτεύουσα ευρωπαϊκής χώρας, που να είναι για τα άτομα με αναπηρία. Όταν πας στις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες και βρίσκεις στο κέντρο δεκάδες θέσεις, νιώθεις άσχημα που δεν έχει προβλέψει το κράτος σου την εύκολη πρόσβασή σου στο κέντρο της πόλης σου.

Να σας διακόψω για να έρθω σε κάτι που λέγαμε πριν. Εφόσον είναι πρακτικά δύσκολη η καθημερινότητα σε αυτή την πόλη και την χώρα, γιατί εσείς, που είστε ένας άνθρωπος καταρτισμένος, δεν κάνατε την επιλογή να φύγετε στο εξωτερικό που, ενδεχομένως, και ακαδημαϊκά να σας πήγαινε πιο μπροστά;

Την έχω κάνει αυτή τη σκέψη, αλλά, όταν από σκέψη έγινε «να το κάνω πραγματικότητα», δεν μου έβγαινε. Δεν μου έβγαινε να αφήσω πίσω την Ελλάδα. Θα με πουν πολύ αλτρουιστή…

Ίσως ρομαντικό, αλλά δεν είναι κακό αυτό. 

Ο ρομαντισμός είναι κάτι που λείπει στην εποχή μας. Δεν είναι μόνο οικονομικά μέτρα και οικονομική πολιτική. Έχουμε βγάλει από το επίκεντρο τον άνθρωπο και αυτό θα το λέω όσο έχω φωνή: Αν ξεχάσουμε τον άνθρωπο, θα ξεχάσουμε την καρδιά και την ουσία μας. 

Μιας και λέτε αυτό, μου δίνετε μια πολύ καλή πάσα για να πάω σε αυτό το σκηνικό που διαμορφώνεται στην Ευρώπη, ένα σκηνικό ακραίας ριζοσπαστικοποίησης. Σας ανησυχεί αυτή η τάση, τόσο προς τα Αριστερά όσο και προς τα Δεξιά, οι κοινωνίες να ψάχνουν πιο σκληρές λύσεις και σε πολλές περιπτώσεις να ξεφεύγουμε από αυτό το μέτρο του ανθρωπισμού, που το είδαμε και στο μεταναστευτικό;

Μ’ ανησυχεί γιατί το ζούμε και στην Ελλάδα. Δεν είναι κάτι ξένο, το ζούμε στα σπλάχνα μας. Και το ζούμε και στα σπλάχνα των γειτόνων, των φίλων, των αδερφών μας. Αναζητώντας αυτές τις ρίζες και το τι σημαίνει άνθρωπος, (σ.σ. κάποιοι ) έχουν πάει στο άλλο άκρο και έχουν χάσει την ουσία τους. Κανέναν δεν βοήθησαν τα άκρα, κανέναν δεν εξυπηρέτησαν. Και αν κάποιους έχουν εξυπηρετήσει, αυτοί είναι λίγοι. Και πάλι, τα άκρα, σε μικρό χρονικό διάστημα, θα διώξουν και τους ίδιους που τα δημιούργησαν. Και στο τέλος δεν θα χωρά κανένας.

Στην Ελλάδα πήραμε το μάθημά μας;

Αυτό τώρα θα το δείξουν οι εκλογές. 

Εσείς τι προβλέπετε;

Φοβάμαι!

Τι σας ανησυχεί;

Μ’ ανησυχεί ότι δεν πήραμε το μάθημα. Και φοβάμαι ότι η φωνή αυτή που δημιουργήθηκε στις τελευταίες εκλογές δεν έχει κοπάσει και δεν έχει ηρεμήσει. 

Άρα, λοιπόν, ως ένα τελευταίο μήνυμα αυτής της κουβέντας που κάνουμε, τι θα θέλατε εσείς να πείτε στους ανθρώπους που θα μας παρακολουθήσουν και έχουν ακόμα ως κριτήριο ψήφου του θυμικό τους;

Να γυρίσουν το βλέμμα και να κοιτάξουν λίγο πιο δημοκρατικές και ανθρώπινες λύσεις. Σε λύσεις που αφορούν το σύνολο και την κοινωνία, όχι τη μερίδα αυτής. Γιατί αυτή η διαμερισματοποίηση και αυτός ο κομματιασμός της κοινωνίας είναι μια αντιστοιχία που κομματιάζει και τις δικές μας ψυχές. 

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης μπορεί να εκφράσει αυτή τη νέα ενότητα;

Πιστεύω πως ναι. Πιστεύω πως με τον Κυριάκο γίνεται!

Σας ευχαριστώ πολύ!

Να’ στε καλά!

ΠΗΓΗ: READER.gr

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *