Κυμπουρόπουλος: Διεκδικώ την ψήφο με την αξία μου, δεν ζητώ λύπηση

Κυμπουρόπουλος: Διεκδικώ την ψήφο με την αξία μου, δεν ζητώ λύπηση

Μιλώντας στον ΣΚΑΪ ο υποψήφιος ευρωβουλευτής τόνισε πως θα παλέψει ώστε να θεσμοθετηθεί πλαίσιο για προσωπικό βοηθό σε όσα άτομα με αναπηρία το έχουν ανάγκη.

«Διεκδικώ θέση στην Ευρωβουλή με τις θέσεις μου και τις θέσεις [της Νέας Δημοκρατίας], δεν θέλω να με λυπηθούν», δήλωσε στον ΣΚΑΪ ο Στέλιος Κυμπουρόπουλος, υποψήφιος στις ευρωεκλογές.

Ο 33χρονος ψυχίατρος, ο οποίος πάσχει από Νωτιαία Μυϊκή Ατροφία και μετακινείται με αμαξίδιο, τόνισε ότι θέλει να πάρει την τιμή και το ήθος που απαιτούνται στο επάγγελμά του και να τα χρησιμοποιήσει στον στίβο της πολιτικής.

Ένα από τα κύρια μελήματά του, σημείωσε, θα είναι η αναμόρφωση του πλαισίου για την στήριξη ανθρώπων με αναπηρία στην χώρα μας.

Ο κ. Κυμπουρόπουλος ανέφερε πως θα επιδιώξει την θεσμοθέτηση του προσωπικού βοηθού για όσους ανάπηρους τον χρειάζονται, επισημαίνοντας πως αυτή η πρακτική ήδη υπάρχει σε άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. «Είμαστε κι εμείς ευρωπαϊκή χώρα», είπε.

Παρέθεσε ως παράδειγμα την προσωπική του εμπειρία, λέγοντας πως στην καθημερινότητά του έχει ως πολύτιμο στήριγμα τον πατέρα του.

Ωστόσο, άλλοι άνθρωποι με κινητικά προβλήματα δεν έχουν συγγενείς ή άτομα που να έχουν την δυνατότητα να τους βοηθούν τακτικά, υπογράμμισε.


Σημείωσε πως καταλυτικό ρόλο για την ανάκαμψη της χώρας θα διαδραματίσουν οι νέοι που μετανάστευσαν κατά την διάρκεια της κρίσης και αυτοί που έμειναν στην χώρα παρά τις δοκιμασίες.

ΠΗΓΗ: SKAI.gr

Ευρωεκλογές 2019: Το μεγάλο στοίχημα της Νέας Δημοκρατίας, η μεγάλη πρόκληση για την Ευρώπη»

Ευρωεκλογές 2019: Το μεγάλο στοίχημα της Νέας Δημοκρατίας, η μεγάλη πρόκληση για την Ευρώπη»

Ο υποψήφιος ευρωβουλευτής της Νέας Δημοκρατίας κ. Στέλιος Κυμπουρόπουλος την Τετάρτη 27 Μαρτίου παραβρέθηκε ως ομιλητής στην πολιτική εκδήλωση «Ευρωεκλογές 2019: Το μεγάλο στοίχημα της Νέας Δημοκρατίας, η μεγάλη πρόκληση για την Ευρώπη» μαζί με τον επικεφαλής Ευρωψηφοδελτίου κ. Ευάγγελο Μεϊμαράκη.

Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στις 19:30 στο Κινηματογράφο Λουΐζα, στη Νέα Ελβετία-Βύρωνα.

Δείτε ένα μικρό απόσπασμα από την ομιλία του Στέλιου Κυμπουρόπουλου:

Να προσπαθείς να χτίσεις την ώρα που κάποιοι προσπαθούν να σε
περιορίσουν. Από μικρός, δεν περιοριζόμουν. Συνήθιζαν να λένε κάποιοι
«μέχρι εκεί και καλά είσαι…» εγώ έβλεπα πιο μακριά. Και μαχόμουν γι αυτό.
Αυτό σκοπεύω να κάνω και στην Ευρώπη. Να δώσω την μάχη μου για την
χώρα μας, για την Ελλάδα μας και για τους ανθρώπους της.
Και να ξέρετε και Θέλω και Μπορώ να το κάνω!

Ο Στέλιος Κυμπουρόπουλος θα ασχολείται με πραγματικά προβλήματα

Ο Στέλιος Κυμπουρόπουλος θα ασχολείται με πραγματικά προβλήματα

Tι είπε σε συνεντευξή του ο υποψήφιος ευρωβουλευτής της Νέας Δημοκρατίας

«Διεκδικώ θέση στην Ευρωβουλή με τις θέσεις μου και τις θέσεις της Νέας Δημοκρατίας, δεν θέλω να με λυπηθούν», είπε μιλώντας στην τηλεόραση του ΣΚΑΪ ο υποψήφιος ευρωβουλευτής, Στέλιος Κυμπουρόπουλος.

Ο 33χρονος ψυχίατρος, ο οποίος πάσχει από Νωτιαία Μυϊκή Ατροφία και μετακινείται με αμαξίδιο, βρέθηκε στην πρωινή εκπομπή του σταθμού του Φαλήρου και μίλησε για τους στόχους αλλά και τις προσδοκίες του από την εκλογή του.

Επισήμανε ότι θέλει να πάρει την τιμή και το ήθος που απαιτούνται στο επάγγελμά του και να τα χρησιμοποιήσει στον στίβο της πολιτικής ενώ βασικό του μέλημα είναι η αναμόρφωση του πλαισίου για την στήριξη ανθρώπων με αναπηρία στην χώρα μας.

Ο κ. Κυμπουρόπουλος ανέφερε πως θα επιδιώξει την θεσμοθέτηση του προσωπικού βοηθού για όσους ανάπηρους τον χρειάζονται, επισημαίνοντας πως αυτή η πρακτική ήδη υπάρχει σε άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. «Είμαστε κι εμείς ευρωπαϊκή χώρα», είπε χαρακτηριστικά ενώ έθεσε ως παράδειγμα την προσωπική του εμπειρία, λέγοντας πως στην καθημερινότητά του έχει ως πολύτιμο στήριγμα τον πατέρα του.
 

ΠΗΓΗ ΑΡΘΡΟΥ: ATHENS VOICE

Κυμπουρόπουλος στο Reader.gr: Ήταν όνειρο να βοηθήσω την Ελλάδα από την Ευρωβουλή

Κυμπουρόπουλος στο Reader.gr: Ήταν όνειρο να βοηθήσω την Ελλάδα από την Ευρωβουλή

Ο υποψήφιος ευρωβουλευτής της ΝΔ και ψυχίατρος Στέλιος Κυμπουρόπουλος μιλά στο Reader.gr για την απόφασή του να κάνει το μεγάλο βήμα στην πολιτική.

Το γραφείο του Στέλιου Κυμπουρόπουλου σε μια πολυκατοικία στην οδό Αιόλου είναι ακόμα αδιαμόρφωτο. Δεν είναι έκπληξη, γιατί ο ψυχίατρος και υποψήφιος ευρωβουλευτής της ΝΔ δεν είναι επαγγελματίας πολιτικός. Τουναντίον, τώρα κάνει τα πρώτα του βήματα, έχοντας, όμως, τεράστια θέληση να εκπροσωπήσει την Ελλάδα στην Ευρωβουλή. Η ιστορία της ζωής του, άλλωστε, είναι συνδεδεμένη με τη θέληση. Με άλλα λόγια, δεν το έβαλε ποτέ κάτω: παρ’ ότι διαγνώστηκε με νωτιαία μυϊκή ατροφία από τότε που ήταν 14 μηνών, στα 14 του ήταν ο πρώτος αριστούχος μαθητής που παρέλασε σημαιοφόρος με το αμαξίδιό του. Εισήχθη στην Ιατρική, την τελείωσε, έκανε το μεταπτυχιακό του στην Πρόληψη Ψυχικών Διαταραχών, ενώ μετεκπαιδεύτηκε και στη Σεξολογία και σήμερα εργάζεται ως γιατρός στο «Αττικόν». 

Δείχνει, λοιπόν, να ξέρει τι θέλει. Πιστεύει πολύ στον Κυριάκο Μητσοτάκη, το διακρίνει κανείς άλλωστε εύκολα από τη θέρμη, με την οποία μιλά για τον πρόεδρο της ΝΔ. Δεν θέλει, δε, να πάει στις Βρυξέλλες απλά για να πάει: θέλει να αξιοποιήσει όλα τα διαθέσιμα ευρωπαϊκά εργαλεία για να βοηθήσει την Ελλάδα στους τομείς του Πολιτισμού, της Εκπαίδευσης, του Τουρισμού, αλλά και της πολιτικής για τα άτομα με αναπηρία. Επιμένει, δε, στη λέξη «αναπηρία» και όχι στον όρο «ΑΜΕΑ». Δεν παύει, όμως, να ανησυχεί ότι ο θυμός του κόσμου δεν εκτονώθηκε το 2015. Γι’ αυτό καλεί τους πολίτες να κοιτάξουν πιο «δημοκρατικές και ανθρώπινες λύσεις» στις επικείμενες εκλογές, για να μπει φρένο στη διαμερισματοποίηση της κοινωνίας. «Πιστεύω πως με τον Κυριάκο γίνεται!», είναι η τελευταία φράση που θα πει σε αυτή τη συζήτηση. 

*Βίντεο και φωτογραφίες: Μίνα Ρήγα

-Κ. Κυμπουρόπουλε, είστε πρώτη φορά υποψήφιος με τη ΝΔ. Γιατί τώρα, γιατί με τη ΝΔ και γιατί ειδικά με τον Κυριάκο Μητσοτάκη;

Νομίζω απαντήθηκε μόνη του (χαμογελάει). Γιατί ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει ένα Σύμφωνο Αλήθειας, το οποίο μπορεί να φέρει αποτελέσματα στην Ελλάδα. Πίστεψα σε αυτό το Σύμφωνο. Και έχει καταφέρει ως νέος άνθρωπος και ως άνθρωπος που ξέρει τι θέλει να συγκεντρώσει ανθρώπους γύρω του που τον υποστηρίζουν, είναι επαγγελματίες, έχουν καλή καρδιά και μπορούν να κάνουν το όραμα του πραγματικότητα.

Ήσασταν πάντα κοντά στον χώρο της ΝΔ ή ήταν ο Κυριάκος Μητσοτάκης αυτός που σας ελκύει;

Είμαι ένας άνθρωπος που ενδιαφέρεται να βλέπει ένα καλό στην Ελλάδα, να βλέπει να προοδεύει η Ελλάδα. Και αυτό λείπει τα τελευταία χρόνια και θα επικεντρωθώ στα τέσσερα τελευταία χρόνια, στα οποία έχουμε δει αρκετές μέρες σκότους, σε αυτή την αέναη μάχη σκότους και φωτός.

Άρα ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι με τη μεριά του φωτός;

Ναι και θέλει να φωτίσει, με ένα κράτος-δικαίου, με ατομικά δικαιώματα και με την ιδιωτική πρωτοβουλία αυτές τις μέρες που έχουν δυσκολέψει. 

Να το δούμε λίγο πρακτικά. Εσείς είστε ένας άνθρωπος που είναι επιστήμονας, έχετε κάνει το μεταπτυχιακό σας, εργάζεστε κανονικά. Είστε ένας κανονικός άνθρωπος, με όλες τις τεχνικές δυσκολίες, βέβαια, που μπορεί να προκύπτουν…

Θα βάλω παρένθεση εδώ: με όλες τις τεχνικές δυσκολίες που μπορεί να προκύπτουν στην Ελλάδα του 2019. Γιατί αυτές οι «τεχνικές λεπτομέρειες» σε πολλές χώρες στο εξωτερικό-δεν είναι όλα ιδανικά-έχουν λυθεί. 

Θα επανέλθω σε αυτό, γιατί έχω μια άλλη ερώτηση που θέλω να σας κάνω, αλλά θα μείνω στο πρακτικό σκέλος. Είστε ένας άνθρωπος που έχει μια κανονική ζωή εκτός πολιτικής. Πώς σας προσέγγισε η ΝΔ; Ήταν ο ίδιος ο Κυριάκος Μητσοτάκης; Ήταν κάποιος από το περιβάλλον του;

Η πρώτη επαφή έγινε από το επιτελείο. Κανονίστηκε ένα ραντεβού με τον ίδιο τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Εκεί έγινε μια πολύ ζεστή κουβέντα, μια ανθρώπινη κουβέντα, εκτός πλαισίου πολιτικού…

Εκεί σας κέρδισε;

Ναι. Η αλήθεια είναι ότι εκεί κέρδισε. Όχι ποιος είναι, αλλά ότι είναι και αυτό. Γιατί, όταν είσαι μακριά, πίσω από μια οθόνη και βλέπεις τον πολιτικό, έχεις μια περιέργεια…

…να δεις αν είναι και στην πραγματικότητα έτσι.

Ακριβώς. Και ο τρόπος που επικοινωνήσαμε έδειχνε έναν άνθρωπο που ενδιαφέρεται να δει τι έχει απέναντί του. Να δει τι συνεργάτη έχει στο πλευρό του.

Σας πρότεινε μόνο την Ευρωβουλή ή ενδεχομένως και κάποια θέση στο εθνικό ψηφοδέλτιο;

Η πρώτη ερώτηση ήταν εγώ τι ήθελα. 

Και εσείς γιατί προτιμήσατε την Ευρωβουλή;

Αυτό ήταν ένα όνειρο να βοηθήσω, με τον τρόπο μου, την Ελλάδα από αυτό το πόστο. Υπάρχουν πολλά εργαλεία, πολλά όργανα που λειτουργούν στην Ε.Ε. Θέλω αυτά τα εργαλεία να τα φέρω εδώ, ώστε κάθε πολίτης να γίνει ένας ενεργός πολίτης. Να έχει εκείνα τα εργαλεία, για να πάει μόνος του για ψάρεμα. 

Για να κάνω τον δικηγόρο του διαβόλου: θα σας έλεγε κάποιος ότι για να αλλάξετε κάποια πράγματα στη χώρα και στην πραγματικότητα που βιώνουμε, θα μπορούσατε πολύ καλύτερα να το κάνετε από το εθνικό κοινοβούλιο και όχι από το Ευρωκοινοβούλιο που εδώ και 35 και περισσότερα χρόνια είναι ακόμα λίγο μακρινό για τους περισσότερους Έλληνες. Ξαναρωτάω, λοιπόν: γιατί στην Ευρώπη και όχι εδώ;

Γιατί είναι μακρινό, αλλά όχι και ψεύτικο. Είναι αληθινό, υπάρχει. Δεν είναι κάτι που φανταζόμαστε ότι λειτουργεί, λειτουργεί. Λειτουργεί με μηχανισμούς, κάτι που εδώ στην Ελλάδα απουσιάζει. Η γραφειοκρατία που δυστυχώς ακόμα είναι φουντωμένη και μεγάλη μας απαγορεύει να γίνουμε ένα κανονικό κράτος.

Ας πούμε ότι στις 27 Μαϊου εκλέγεστε στην Ευρωβουλή και έχετε μπροστά σας μια θητεία πέντε ετών. Ποιες είναι οι βασικές σας προτεραιότητες; Τι θα θέλατε να δείτε να αλλάζει μέσω της Ευρώπης, μέσω της ευρωπαϊκής οδού, στη χώρα το επόμενο διάστημα;

Το πρώτο είναι να μάθω την Ευρώπη, να μάθω πρακτικά και πραγματικά τι είναι αυτό και πώς λειτουργούν τα ευρωπαϊκά όργανα. Δεν μπορώ να είμαι κάπου απλά για να είμαι. Θέλω να έχω τη γνώση ότι πρέπει να ακολουθήσεις αυτά τα βήματα για να πετύχεις αυτούς τους στόχους. Αυτό πιστεύω ότι θα γίνει σε σύντομο χρονικό διάστημα. Θέλω να το μάθω εγώ, όμως, όχι οι συνεργάτες μου, γιατί θέλω να είμαι εγώ ο κύριος που θα ξέρει τι κάνει. Μ’ αρέσει, όταν βρίσκομαι σε έναν χώρο, να τον αναγνωρίζω, ώστε να μπορώ να λειτουργώ μέσα σε αυτόν και να προσαρμόζομαι. Όταν γίνει αυτή η διαδικασία, τα πεδία, με τα οποία θέλω να ασχοληθώ είναι ο πολιτισμός, η Παιδεία που είναι η πηγή της Ελλάδος και ξεχωρίζει τους ανθρώπους από τα άλλα έμβια όντα, ο τουρισμός που μαζί με τις μεταφορές ενισχύουν τη βαριά μας βιομηχανία. Αλλά όχι απλά να ενισχύσουμε τον τουρισμό, να ενισχύσουμε αυτό που λέμε «τουρισμό για όλους», να μπορεί ο ηλικιωμένος Ευρωπαίος συνταξιούχος να επισκέπτεται άνετα και όμορφα την Ελλάδα και να είναι άνετα παντού. Αυτά μπορούν να μείνουν ως παρακαταθήκη στην Ελλάδα και να εξυπηρετούν και τους ίδιους τους Έλληνες. 

Είστε ένα άτομο με ειδικές ανάγκες…

Ένα άτομο με αναπηρία.

Οκ, ένα άτομο με αναπηρία. Μην παίζουμε με τις λέξεις. Τι μέτρα πρέπει να ληφθούν, για να γίνει η ζωή αυτών των ανθρώπων πιο εύκολη;

Θα μου επιτρέψετε να πω, επειδή το χρησιμοποιήσατε, ότι το «άτομα με ειδικές ανάγκες» σου δείχνει ότι είσαι ειδικός.

Δεν το κάνω με κακή πρόθεση πάντως.

Το δέχομαι απόλυτα. Είναι ότι είσαι «ειδικός» και θες κάτι ιδιαίτερα. Το «άτομο με αναπηρία» είναι κοινωνικό. Η κοινωνία δημιουργεί ανθρώπους με αναπηρία, βάζει τα εμπόδια. Γι’ αυτό δεν είναι τόσο η λέξη όσο το νόημα.

Η ερώτηση, λοιπόν, είναι η εξής: με εσάς ως ευρωβουλευτή και τον Κυριάκο Μητσοτάκη πιθανώς ως πρωθυπουργό της χώρας, ποια είναι τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν και σε εθνικό και σε ευρωπαϊκό επίπεδο, ώστε η ζωή αυτών των ανθρώπων να γίνει πιο εύκολη, σε μια χώρα που είναι εχθρική απέναντι στους ανθρώπους με αναπηρια;

Θα σας πω κάτι που για μένα είναι αρκετά αστείο: στην τελευταία απογραφή του 2011 δεν βάλαμε αυτό το πολύ απλό. «Έχετε άτομο με αναπηρία στο σπίτι σας;». Μια απλή ερώτηση.

Το κρύβουμε;

Δεν ξέρω, αν το κρύβουμε. Δεν ξέρουμε πόσα άτομα με αναπηρία, εκτός επιδομάτων-αυτό είναι κάτι τελείως διαφορετικό και δεν συνδέεται με την αναπηρία-βρίσκονται στην Ελλάδα. Μη έχοντας αυτό το βασικό χαρακτηριστικό, πώς μπορούμε να χαράξουμε πολιτική; Πώς μπορούμε να δημιουργήσουμε στρατηγική; Πώς μπορούμε να δείξουμε τι μέτρα πρέπει να λάβουμε, ώστε η χώρα μας, το κράτος μας, να γίνουν πιο αποδοτικά ως προς τα άτομα με αναπηρία. Θα μπω και σε κάτι ακόμα που ακούγεται πρόβλημα. Είμαστε στην Αθήνα: πείτε μου μια θέση που έχει ως ευρωπαϊκή πόλη, πρωτεύουσα ευρωπαϊκής χώρας, που να είναι για τα άτομα με αναπηρία. Όταν πας στις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες και βρίσκεις στο κέντρο δεκάδες θέσεις, νιώθεις άσχημα που δεν έχει προβλέψει το κράτος σου την εύκολη πρόσβασή σου στο κέντρο της πόλης σου.

Να σας διακόψω για να έρθω σε κάτι που λέγαμε πριν. Εφόσον είναι πρακτικά δύσκολη η καθημερινότητα σε αυτή την πόλη και την χώρα, γιατί εσείς, που είστε ένας άνθρωπος καταρτισμένος, δεν κάνατε την επιλογή να φύγετε στο εξωτερικό που, ενδεχομένως, και ακαδημαϊκά να σας πήγαινε πιο μπροστά;

Την έχω κάνει αυτή τη σκέψη, αλλά, όταν από σκέψη έγινε «να το κάνω πραγματικότητα», δεν μου έβγαινε. Δεν μου έβγαινε να αφήσω πίσω την Ελλάδα. Θα με πουν πολύ αλτρουιστή…

Ίσως ρομαντικό, αλλά δεν είναι κακό αυτό. 

Ο ρομαντισμός είναι κάτι που λείπει στην εποχή μας. Δεν είναι μόνο οικονομικά μέτρα και οικονομική πολιτική. Έχουμε βγάλει από το επίκεντρο τον άνθρωπο και αυτό θα το λέω όσο έχω φωνή: Αν ξεχάσουμε τον άνθρωπο, θα ξεχάσουμε την καρδιά και την ουσία μας. 

Μιας και λέτε αυτό, μου δίνετε μια πολύ καλή πάσα για να πάω σε αυτό το σκηνικό που διαμορφώνεται στην Ευρώπη, ένα σκηνικό ακραίας ριζοσπαστικοποίησης. Σας ανησυχεί αυτή η τάση, τόσο προς τα Αριστερά όσο και προς τα Δεξιά, οι κοινωνίες να ψάχνουν πιο σκληρές λύσεις και σε πολλές περιπτώσεις να ξεφεύγουμε από αυτό το μέτρο του ανθρωπισμού, που το είδαμε και στο μεταναστευτικό;

Μ’ ανησυχεί γιατί το ζούμε και στην Ελλάδα. Δεν είναι κάτι ξένο, το ζούμε στα σπλάχνα μας. Και το ζούμε και στα σπλάχνα των γειτόνων, των φίλων, των αδερφών μας. Αναζητώντας αυτές τις ρίζες και το τι σημαίνει άνθρωπος, (σ.σ. κάποιοι ) έχουν πάει στο άλλο άκρο και έχουν χάσει την ουσία τους. Κανέναν δεν βοήθησαν τα άκρα, κανέναν δεν εξυπηρέτησαν. Και αν κάποιους έχουν εξυπηρετήσει, αυτοί είναι λίγοι. Και πάλι, τα άκρα, σε μικρό χρονικό διάστημα, θα διώξουν και τους ίδιους που τα δημιούργησαν. Και στο τέλος δεν θα χωρά κανένας.

Στην Ελλάδα πήραμε το μάθημά μας;

Αυτό τώρα θα το δείξουν οι εκλογές. 

Εσείς τι προβλέπετε;

Φοβάμαι!

Τι σας ανησυχεί;

Μ’ ανησυχεί ότι δεν πήραμε το μάθημα. Και φοβάμαι ότι η φωνή αυτή που δημιουργήθηκε στις τελευταίες εκλογές δεν έχει κοπάσει και δεν έχει ηρεμήσει. 

Άρα, λοιπόν, ως ένα τελευταίο μήνυμα αυτής της κουβέντας που κάνουμε, τι θα θέλατε εσείς να πείτε στους ανθρώπους που θα μας παρακολουθήσουν και έχουν ακόμα ως κριτήριο ψήφου του θυμικό τους;

Να γυρίσουν το βλέμμα και να κοιτάξουν λίγο πιο δημοκρατικές και ανθρώπινες λύσεις. Σε λύσεις που αφορούν το σύνολο και την κοινωνία, όχι τη μερίδα αυτής. Γιατί αυτή η διαμερισματοποίηση και αυτός ο κομματιασμός της κοινωνίας είναι μια αντιστοιχία που κομματιάζει και τις δικές μας ψυχές. 

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης μπορεί να εκφράσει αυτή τη νέα ενότητα;

Πιστεύω πως ναι. Πιστεύω πως με τον Κυριάκο γίνεται!

Σας ευχαριστώ πολύ!

Να’ στε καλά!

ΠΗΓΗ: READER.gr

Στέλιος Κυμπουρόπουλος: Η κοινωνία βάζει εμπόδια στους ανάπηρους

Στέλιος Κυμπουρόπουλος: Η κοινωνία βάζει εμπόδια στους ανάπηρους

Ο 34χρονος ψυχίατρος μιλά στο ethnos.gr για την υποψηφιότητά του στις ευρωεκλογές και τα άτομα με αναπηρία

Ο Στέλιος Κυμπουρόπουλος δεν είχε μια πορεία στρωμένη με… ροδοπέταλα. Έμαθε να αγωνίζεται, να ξεπερνά τα εμπόδια που πέφτουν στον δρόμο του και να κερδίζει τους στόχους του. Μόλις 14 μηνών, ο Στέλιος διαγιγνώσκεται με νωτιαία μυϊκή ατροφία σε ένα – όπως λέει στο ethnos.gr- απροετοίμαστο κράτος. Παρά το πρόβλημα υγείας του, είχε πάντα στο πλευρό του την οικογένειά του, που ήταν πάντα εκεί. 

Στις 28 Οκτωβρίου 1999 γίνεται ο πρώτος αριστούχος μαθητής με αναπηρία, ο οποίος παρήλασε με το αναπηρικό καροτσάκι του, κρατώντας την ελληνική σημαία. Το 2013 μπαίνει στην Ιατρική Σχολή Αθηνών, απ’ όπου αποφοιτά με άριστα.

Με ένα σπουδαίο βιογραφικό, πλέον, ο επιμελητής ψυχίατρος και σεξολόγος στο Αττικό Νοσοκομείο, δεν εφησυχάζει. Στα 34 του χρόνια, όπως αναφέρει ο ίδιος στο ethnos.gr, αποφασίζει να βάλει υποψηφιότητα για τις ευρωεκλογές με τη Νέα Δημοκρατία, με σκοπό να βοηθήσει τους ανθρώπους με αναπηρία και όχι μόνο. 

«Γιατί έβαλα υποψηφιότητα»  

«Θέλω να συνεισφέρω για να μπορέσω να γίνω η φωνή του κάθε Ευρωπαίου πολίτη, που προσπαθεί να επιτύχει, χάνει αλλά προσπαθεί ξανά και ξανά για πετύχει», λέει ο ίδιος στο ethnos.gr, τονίζοντας για ποιο λόγο αποφάσισε να συστρατευθεί με τη Νέα Δημοκρατία και να βάλει υποψηφιότητα στις ευρωεκλογές. Μάλιστα, τονίζει πως εάν εκλεγεί ευρωβουλευτής η βασική του προτεραιότητα θα είναι να βοηθήσει το κίνημα με αναπηρία.

«Αυτή θα είναι η μεγαλύτερη μου επιδίωξη και το όνειρό μου με όποιο μέσο να γίνει η ανεξάρτητη διαβίωση ο προσωπικός βοηθός, να γίνει πραγματικότητα και στην Ελλάδα και να είναι αυτό που πλέον θα είμαστε υπερήφανοι σαν Ευρωπαίοι Έλληνες να λέμε ότι έχουμε και στην Ελλάδα ανεξάρτητη διαβίωση. Έτσι, ο κάθε άνθρωπος με αναπηρία -όποια αναπηρία και να έχει- να μπορεί να είναι παραγωγικός και λειτουργικός και ελεύθερος πάνω απ΄όλα μέσα στην ίδια την κοινωνία. Ο προσωπικός βοηθός που δίνει την ελευθερία και προσφέρει αυτή την υπηρεσία που αναζητεί ο κάθε πολίτης με αναπηρία. Στην Ελλάδα, δυστυχώς, του 2019 αυτά τα πράγματα δεν έχουν γίνει ακόμη πραγματικότητα», λέει ο κ. Κυμπουρόπουλος. 

«Η κοινωνία μας περιλαμβάνει ανθρώπους»

Ο 34χρονος Στέλιος Κυμπουρόπουλος στέκεται σε ένα ακόμη σοβαρό πρόβλημα, το οποίο, όπως τονίζει, αντιμετωπίζει η κοινωνία μας: Αυτό είναι το «ταμπού» που έχουν αρκετοί απέναντι στους συνανθρώπους τους με αναπηρία. «Αυτό το φαινόμενο», σημειώνει ο ίδιος, «δεν έχει σταματήσει». 

H κοινωνία δεν περιλαμβάνει μόνο ανθρώπους που περπατούν. Περιλαμβάνει ανθρώπους

Γι’ αυτό και λέει τα εξής: «Δυστυχώς, πράγματα που έπρεπε να έχουν γίνει, πράγματα που είχαν υποσχεθεί να γίνουν -ειδικά την τελευταία τετραετία- δεν έχουν γίνει. Πρόκειται για πράγματα, τα οποία χρειάζεται να ενισχυθούν έτσι ώστε να αναγνωριστεί ότι η κοινωνία δεν περιλαμβάνει μόνο ανθρώπους που περπατούν. Περιλαμβάνει ανθρώπους, ανθρώπους που χρησιμοποιούν μπαστούνι, ανθρώπους που έχουν σκύλους οδηγούς για να περπατούν, ανθρώπους, οι οποίοι χρειάζονται προσωπικό βοηθό, που χρειάζονται μία ειδική παράλληλη στήριξη, η οποία να κρατά σε όλες τις βαθμίδες εκπαίδευσης», λέει ο Στέλιος Κυμπουρόπουλος. Για να προσθέσει: «Να ενισχυθεί η ηλεκτρονική διακυβέρνηση, που βοηθά πάρα πολύ τα άτομα με αναπηρία με την έννοια ότι οι μη βλέποντες χρησιμοποιούν δικά τους συστήματα και μπορούν να εισχωρήσουν εύκολα στην ηλεκτρονική διακυβέρνηση. Εγώ με το δικό μου παράδειγμα όταν είμαι στον ηλεκτρονικό υπολογιστή, μπορώ να χρησιμοποιήσω ελεύθερα και ανεξάρτητα με τον δικό μου τρόπο. Μπορούν να γίνουν πράγματα για να διευκολυνθούμε ως άτομα με αναπηρία, ούτως ώστε να έχουμε καλύτερη παρουσία στην κοινωνία». 

Στο ερώτημα, πάντως, κατά πόσο δύσκολη είναι η καθημερινότητα όλων εκείνων των ατόμων με αναπηρία, σε ένα κράτος, όπου -σύμφωνα με εκείνον- δεν υπάρχουν δομές, ο Στέλιος Κυμπουρόπουλος απαντά: «Πόσο δύσκολη είναι η ζωή για τους ανθρώπους στο Μάτι, το οποίο κάηκε; Χάθηκαν 100 άνθρωποι, οικογένειες, φίλοι, αδέρφια. Χάθηκαν σπίτια και άλλαξε η ζωή τους. Όσο δύσκολο είναι, λοιπόν, για ένα κράτος, το οποίο δεν έχει χτίσει και δεν έχει επενδύσει σε κοινωνικές παροχές, πόσο πιο δύσκολο είναι κάτι τέτοιο; Άρα, λοιπόν, χρειάζεται και πρέπει να τα δούμε αυτά. Δυστυχώς, δεν τα έχουμε κοιτάξει ακόμη. Θεωρώ ότι ένα κράτος – όποια ιδεολογία και αν έχει- μπορεί να συμβάλλει σε μία καλύτερη καθημερινότητα για όλους τους ανθρώπους».

«Η κοινωνία βάζει εμπόδια»

Ο Στέλιος Κυμπουρόπουλος από μικρός έμαθε να κερδίζει. Αγωνιζόταν για να πετύχει τους στόχους του. Και γι’ αυτό, όπως λέει, αυτό που τον κάνει να νιώθει ωραία και να προσφέρει στην κοινωνία, είναι να στέκεται δίπλα στον πολίτη.

Χρησιμοποιώ το αμαξίδιο για να πάω στις αποστάσεις με τον δικό μου τρόπο. Δεν είναι κάτι αρνητικό. Είναι κάτι λειτουργικό

«Ξέρετε, δεν είναι το κακό καροτσάκι. Είναι το μέσο, το αμαξίδιο που εμένα με κάνει παραγωγικό και λειτουργικό σε αυτή την κοινωνία. Δεν πρέπει να βλέπουμε το καροτσάκι ως το εμπόδιο. Πρέπει να το βλέπουμε ως το μέσο. Για να διανύσουμε μεγάλες αποστάσεις, χρησιμοποιούμε το αυτοκίνητο. Είναι ένα μέσο. Δεν μας κάνει ανίκανους, επειδή χρησιμοποιούμε το αυτοκίνητο. Έτσι, λοιπόν, κι εγώ χρησιμοποιώ το αμαξίδιο για να πάω στις αποστάσεις με τον δικό μου τρόπο. Δεν είναι κάτι αρνητικό. Είναι κάτι λειτουργικό», αναφέρει χαρακτηριστικά. Και προσθέτει: «Όταν μιλάμε για προβλήματα, μιλάμε για προβλήματα υγείας. Εγώ έχω ένα πρόβλημα υγείας. Όταν μιλάμε για αναπηρία είναι ένα κοινωνικό φαινόμενο, είναι μία κοινωνική συνθήκη γιατί το πόσο ανάπηρος γίνομαι δεν οφείλεται στην ασθένειά μου. Οφείλεται στην κοινωνία που βάζει εμπόδια και λέει ότι εσύ είσαι το πρόβλημα και εσύ δεν μπορείς. Δεν είναι η αλήθεια αυτή. Δεν είναι ότι το πρόβλημα δημιουργήθηκε σε εμένα. Το πρόβλημα είναι συνολικά κοινωνικό. Αν η κοινωνία είχε εκπαιδευτεί ότι είμαστε όλοι άνθρωποι, δεν θα μιλούσαμε ούτε για ειδικά σχολεία ούτε για τίποτα ειδικό», σχολιάζει χαρακτηριστικά. Και τονίζει ότι ο λόγος που επέλεξε να σπουδάσει Ψυχιατρική, είναι γιατί «αυτό το επάγγελμα με φέρνει κοντά στον άνθρωπο. 

Είναι μία επιδίωξή μου να είμαι κοντά στον άνθρωπο για να έχει η κοινωνία μας επίκεντρο τον άνθρωπο. Το να μπορώ να βλέπω συνολικά τον άνθρωπο που με εμπιστεύεται και όχι μόνο ένα όργανό του. Θέλω να είμαι εκεί για να βοηθήσω τους πολίτες που έχουν ανάγκη».

ΠΗΓΗ: ΈΘΝΟΣ

Στέλιος Κυμπουρόπουλος: «Οι εκλογές δεν είναι παιχνίδι» – «Είδατε πώς την πάθαμε το 2015»

Στέλιος Κυμπουρόπουλος: «Οι εκλογές δεν είναι παιχνίδι» – «Είδατε πώς την πάθαμε το 2015»

Ο υποψήφιος ευρωβουλευτής της ΝΔ μιλά στο protothema.gr -«Δώστε καλούς και χρήσιμους ανθρώπους δίπλα στον Κυριάκο Μητσοτάκη. Σας έχει δώσει την επιλογή. Σας χρειάζεται» λέει ο κ.Κυμπουρόπουλος – Τι υποστηρίζει για το μέλλον της ΕΕ, τον λαϊκισμό και τις Ευρωεκλογές

Την πεποίθησή του ότι οι επερχόμενες Ευρωπαϊκές Εκλογές αποτελούν μια ευκαιρία για ανανέωση και ανάκαμψη και για αυτό τον λόγο οι Έλληνες πολίτες πρέπει να ψηφίσουν με σύνεση και όχι παρορμητικά, εκφράζει ο Στέλιος Κυμπουρόπουλος, υποψήφιος ευρωβουλευτής με την Νέα Δημοκρατία (Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα). Μιλώντας στο protothema.gr ο κ. Κυμπουρόπουλος αναφέρεται στις προκλήσεις που αντιμετωπίζει Ευρωπαϊκή Ένωση, στην απόφασή του να ασχοληθεί με την πολιτική που διαμορφώνεται στις Βρυξέλλες και το Στρασβούργο, υπογραμμίζοντας ότι ήρθε καιρός να πάρουμε τη Δημοκρατία μας στα σοβαρά, καθώς οι εκλογές δεν είναι παιχνίδι.


Κύριε Κυμπουρόπουλε, είσαστε 34 ετών. Ιατρός και συγκεκριμένα ψυχίατρος. Γιατί ένας νέος επιστήμονας αποφάσισε να ασχοληθεί με την πολιτική και μάλιστα σε αυτήν πουδιαμορφώνεται στις Βρυξέλλες και το Στρασβούργο;

Κατά τον Σωκράτη «εκείνος που θέλει να ταρακουνήσει τον κόσμο ας ταρακουνήσει τον εαυτό του». Θα μπορούσα πολύ εύκολα να παραμείνω στο γνωστό για μένα ασφαλές περιβάλλον. Τη δουλειά, την οικογένεια, τους φίλους μου, όπου περνάω πολύ καλά. Όμως, η σωματική μου ακινησία με έχει βοηθήσει ώστε ανέκαθεν να παρατηρώ τα παράξενα του κόσμου. Καθώς η δράση μου χρειάστηκε να είναι, εκ των πραγμάτων, πνευματική, την καλλιέργησα. Κατανόησα
από μικρός πως το αμαξίδιο δεν είναι το εμπόδιο αλλά το μέσο για να ξεπεράσω τον εαυτό μου. Έμαθα να νοιάζομαι και να θέλω να βοηθώ. Είμαι ένας νέος επιστήμονας, άνδρας, σύντροφος, φίλος, ανάπηρος λόγω κοινωνικών εμποδίων, με ανησυχίες για το κοινωνικό γίγνεσθαι, που θέλω να προσφέρω, με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, σε αυτόν τον τόπο που ζω και αγαπώ.

Η μακρά κρίση είναι πληγή. Η πολιτική ένταση που επικράτησε άφησε το στίγμα της σε όλους μας. Υποβιβάστηκε ο άνθρωπος και αντίθετα δόθηκε μεγαλύτερη αξία στο κόμμα, στη συντεχνία, στους “από εδώ” και όχι “στους απέναντι.” Η συλλογική ελληνική ψυχή της κοινωνίας κομματιάστηκε. Θα μπορούσα να παραμείνω στο μικρο-περιβάλλον των ασθενών του νοσοκομείου μου, αλλά θέλω να βοηθήσω να γιατρευτούν οι μεγάλες πληγές της Ελλάδας. Νομίζω πρέπει να ξαναβρούμε το φιλότιμο που έχουμε χάσει. Να βάλουμε στο επίκεντρο τον άνθρωπο με τις δυνατότητες και τις ανάγκες του. Δίνει τόσες ευκαιρίες η εποχή μας γι’ αυτό! Η επιστήμη μου, σε αυτό που είμαι προσηλωμένος, έχει επίκεντρο τον άνθρωπο. Η επιστήμη μου με έχει εφοδιάσει με εξαιρετικά εργαλεία. Εφαρμοσμένα στο παρελθόν, που μπορούν να είναι εφαρμόσιμα και στην πολιτική. Θέλω και σε αυτό το επίπεδο λοιπόν να προσθέσω το ανθρώπινο στίγμα!

Και πιστέψτε με, παρόλο που έχει πολλά σημαντικά ακόμη ζητήματα η Ευρώπη να λύσει, τα βασικά ζητήματα καθημερινότητας, λειτουργίας και διαβίωσης του ανθρώπου, τα έχει λύσει. Βεβαίως και υπάρχει μεγάλο περιθώριο βελτιώσεων. Προτείνω όμως να μην αρχίσουμε να τα ανακαλύπτουμε από την αρχή. Η σωστή τακτική είναι να προσπαθούμε να μαθαίνουμε από τους άλλους. Να αφομοιώνουμε τα καλά στοιχεία. Παράδειγμα, η Ανεξάρτητη Διαβίωση για τα άτομα με κινητικά προβλήματα στη Σουηδία ή η αποτελεσματική ηλεκτρονική διακυβέρνηση στην Εσθονία. Στόχος μου είναι να πάρω τα καλά της υπόλοιπης Ευρώπης και να βοηθήσω να ενσωματωθούν σε αυτά τα θετικά στοιχεία της Ελλάδας μας. Θέλω να έχω ήσυχη συνείδηση στο μέλλον. Ότι έκανα κάτι για την πατρίδα μου. Ότι προσπάθησα να κάνω τον κόσμο καλύτερο.

Από το 2008 μέχρι σήμερα περίπου μισό εκατομμύριο Έλληνες, οι περισσότεροι εξ αυτών υψηλού μορφωτικού επιπέδου, εγκατέλειψαν την Ελλάδα. Σκεφτήκατε ποτέ να πράξετε τοίδιο;

Δυστυχώς αυτή η κατάσταση δεν αποτελεί ένα σύγχρονο φαινόμενο. Εδώ και πολλές δεκαετίες οι Έλληνες γράφουν και τραγουδούν τραγούδια για την ξενιτιά. «Ελλάδα, Ελλάδα, μάνα του καημού» έγραψε ο Νίκος Γκάτσιος και μελοποίησε ο Σταύρος Ξαρχάκος. Προσωπικά σκέφτηκα όλες τις επιλογές. Δεν είμαι ο μόνος. Δεν εργαζόμαστε μόνο για τα χρήματα. Η εργασία είναι πρωτίστως προσφορά. Όλοι θέλουμε να εξελιχθούμε και να εξελίξουμε την επιστήμη μας. Να προσφέρουμε στους συνανθρώπους μας και στις επόμενες γενιές. Δίνει όμως η Ελλάδα το ιδανικό πλαίσιο για να μπορώ να προσφέρω; Από την άλλη σκέφτηκα, ότι μπορώ να κάνω προσπάθειες να αλλάξω κάποια πράγματα. Να προσφέρω στους ανθρώπους που με βοήθησαν. Πολύ θα το έλεγαν φιλότιμο. Άλλοι αλτρουισμό, άλλοι πατριωτισμό. Πώς το λένε; Θέλω να προσφέρω στην πατρίδα μου! Δε μας αξίζει να είμαστε οι πρώτοι σε απαισιοδοξία στην Ευρώπη και από τους πρώτους στον κόσμο. Και άλλες χώρες είναι φτωχές, αλλά ελπίζουν σε ένα καλύτερο μέλλον. Υπάρχουν βαθύτερα αίτια. Τα τελευταία τέσσερα χρόνια ήταν αποκαρδιωτικά για την χώρα μας. Έδεσαν την ελπίδα μας χειροπόδαρα, την πήραν μακριά και την έκλεισαν σε μια βαθιά σπηλιά. Πρέπει να τη βρούμε πάλι!

Σύμφωνα με τις πρώτες αναλύσεις, βάσει δημοσκοπήσεων στα κράτη – μέλη, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο υπολογίζει ότι τα αντιευρωπαϊκά και λαϊκιστικά κόμματα της επόμενης κοινοβουλευτικής θητείας θα καταλάβουν περίπου το 20% – 24% των εδρών. Πού εντοπίζετε την άνοδο αυτών των κομμάτων;

Οι πρώτες αναλύσεις δίνουν πράγματι ένα σημαντικό ποσοστό στα αντιευρωπαϊκά και λαϊκιστικά κόμματα, δεν σημαίνει όμως ότι και αυτά θα είναι τα τελικά αποτελέσματα. Η Ευρώπη μπορεί να ανακάμψει και να κερδίσει την χαμένη εμπιστοσύνη των πολιτών. Οι πολίτες αυτή τη στιγμή αντιδρούν λόγω οικονομικής κρίσης, λόγω ανεργίας, λόγω της παγκοσμιοποίησης. Μειώθηκε η εμπιστοσύνη τους στο πολιτικό σύστημα και επειδή η κρίση «χτύπησε» κυρίως τις κατώτερες μεσαίες τάξεις, ο λαϊκισμός βρήκε πρόσφορο έδαφος για ανάπτυξη. Ο λαϊκισμός είναι μια αντίδραση στο σύστημα, στους πάντες και στα πάντα, στις παρωχημένες ιδέες.

Οι εκλογές αποτελούν ευκαιρία για ανανέωση. Ευκαιρία για ανάκαμψη. Ευκαιρία να προστατευθούν αυτοί που έχουν πληγεί περισσότερο. Μια καλή γενικότερα ευκαιρία για τον άνθρωπο. Οι πολίτες να ψηφίσουν με σύνεση και όχι παρορμητικά. Να μην λειτουργήσουν υπό την επήρρεια του λαϊκισμού ή την καθοδήγηση του κομματάρχη της γειτονιάς. Να μην επηρεαστούν από κάποια κομματική οργάνωση. Να μην επιλέξουν γνώριμα ονόματα που κάτι τους θυμίζουν. Δεν θέλει κάποιος να ψηφίσει τον Κυμπουρόπουλο; Κανένα πρόβλημα. Το ψηφοδέλτιο της ΝΔ έχει εξαιρετικούς ανθρώπους από κάθε τομέα. Ρωτήστε γι’αυτούς. Ψάξτε
τους. Ενδιαφερθείτε για την πορεία τους, την προσφορά τους. Χρησιμοποιήστε όλους τους σταυρούς. Να νοιαστούμε και να πετύχουμε θριαμβευτικές νίκες απέναντι στο παλιό, στο κατεστημένο. Δώστε καλούς και χρήσιμους ανθρώπους δίπλα στον Κυριάκο Μητσοτάκη. Σας έχει δώσει την επιλογή. Σας χρειάζεται. Σε κάποια χώρα, σε προηγούμενες εκλογές, ήταν υποψήφια μια μηχανολόγος-μηχανικός, συνεργαζόμενη με τη NASA καθώς και αστέρες της τηλεόρασης και των γηπέδων. Τελικά, η επιστήμων δεν εκλέχτηκε. Το πιστεύετε;

Πρέπει να πάρουμε τη Δημοκρατία μας στα σοβαρά. Οι εκλογές δεν είναι παιχνίδι. Είδατε πώς την πάθαμε το 2015. Να μάθουμε από τα λάθη μας. Για να το ολοκληρώσω. Εύκολο να πετάξουμε το μπαλάκι αλλού. Το πραγματικά δύσκολο και χρήσιμο είναι να αναλάβουμε εμείς την ευθύνη.

Ένα από τα βασικότερα ερωτήματα αναφορικά με τη σύνθεση του επόμενου Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου είναι κατά πόσον τα αντιευρωπαϊκά και λαϊκιστικά κόμματα, από την κυρία Λεπέν μέχρι τον κ. Σαλβίνι, θα μπορέσουν να συνεργαστούν ώστε να συγκεντρώσουν, όπως απαιτείται, τουλάχιστον 25 Ευρωβουλευτές από 7 κράτη – μέλη για να συστήσουν πολιτική ομάδα. Ποια είναι η πρόβλεψή σας;

Έχω επισκεφτεί πολλές φορές το Ευρωκοινοβούλιο και έχω παρακολουθήσει τα δρώμενα. Το πιο εύκολο είναι να λες όχι σε όλα και να φωνάζεις μόνο και μόνο για να ακουστεί η φωνή σου πιο δυνατά από τους υπόλοιπους. Λαϊκισμός χωρίς ουσιαστικά αποτελέσματα. Είναι πολύ εύκολο να πετάξεις μια πέτρα στο παράθυρο. Πάει εσπασε. Κρύο. Τζάμια παντού. Κάποιος θα κοπεί. Πόσο δύσκολο είναι να φτιάξεις καινούριο παράθυρο. Να το μετρήσεις. Να αγοράσεις κατάλληλη ποιότητα. Να είσαι καλός μάστορας. Έτσι κι η πολιτική. Στη δεξιά πλευρά του ευρωκοινοβουλίου, ο εμμονικός αντιευρωπαϊσμός και λαϊκισμός βρίσκεται σήμερα κυρίως σε τρία κόμματα (ENF, ECR, EFDD). Δεν είναι μαύρο-άσπρο, όμως. Να είμαστε ξεκάθαροι. Θα μειωθούν, θεωρώ ότι θα γίνουν δύο, αλλά μεγαλύτερα.


Πώς κρίνετε το αίτημα του προέδρου της Νέας Δημοκρατίας Κυριάκου Μητσοτάκη να ανασταλεί η συμμετοχή του «Fidesz», του κόμματος του Βίκτορ Όρμπαν, από το ΕυρωπαϊκόΛαϊκό Κόμμα;

Δύσκολο πράγμα η πολιτική και όχι άσπρο-μαύρο. Ο Όρμπαν ξεκίνησε καλά και χάλασε στην πορεία. Και χάλασε πολύ. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης καλά κάνει και του δίνει “λίγο χρόνο να σκεφτεί” εκτός ΕΛΚ. Η ΝΔ δίνει χρόνο κι ευκαιρίες, μέχρι να φτάσει στο μη περαιτέρω. Δε φοβάται την αυτοκριτική η ΝΔ. Μέχρι χθες είχε Καμμένο, Αντώναρο, Παπακώστα. Ο Κυριάκος κάνει καλή δουλειά διώχνοντας και κρατώντας μακριά τους άσχετους και επικίνδυνους.

Στο παρόν Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο υπάρχουν 20 μόνιμες επιτροπές (συν δύο υποεπιτροπές και μια ειδική επιτροπή) οι οποίες, εισηγούνται νομοθετικές προτάσεις, προτείνουν τροπολογίες στην Ολομέλεια και συγκροτούν διαπραγματευτικές ομάδες με το Συμβούλιο. Υπάρχει κάποια ή κάποιες επιτροπές που νομίζετε ότι μπορείτε να συνεισφέρετε περισσότερο;

Στις επιτροπές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που δίνουν τα εργαλεία για να μπορούν όλοι να είναι παραγωγικοί. Που βοηθούν το κράτος στην εφαρμογή των ευρωπαϊκών αποφάσεων, από το Καστελόριζο, μέχρι τα Αντικύθηρα, την Κεφαλονιά και το Διδυμότειχο. Θα ήθελα να ασχοληθώ με τον πολιτισμό που αποτελεί το ελληνικό συγκριτικό πλεονέκτημα. Που μας κάνει ανθρώπους και μας ξεχωρίζει από τα υπόλοιπα έμβια όντα. Οι μεταφορές και οι υποδομές είναι ακόμη ένας τομέας που θα με ενδιέφερε. Ξέρετε πρόβλημα στις μετακινήσεις δεν έχει μόνο ο ανάπηρος, αλλά και ο ηλικιωμένος και η μάνα με το καροτσάκι. Πρέπει να φτιάξουμε τις υποδομές μας σαν κράτος για να έχουν εύκολη πρόσβαση όλοι αλλά και για να είμαστε μια φιλόξενη χώρα για τους τουρίστες. Και χρειαζόμαστε τους ευρωπαίους τουρίστες να μπορούν να ταξιδεύουν στην Ελλάδα, ιδίως όταν συνταξιοδοτούνται. Οι επιτροπές στις οποίες αναφέρομαι, χρησιμοποιώντας την ορολογία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου είναι οι IMCO, PETI, CULT και TRAN. Όμως αυτά θα αποφασιστούν στα πλαίσια της νέας ευρωκοινοβουλευτικής ομάδας της ΝΔ, που θα αναδειχθεί στις εκλογές του Μαϊου 2019 και υπό την καθοδήγηση του προέδρου του κόμματος.

Υποστηρίζετε την περαιτέρω ενοποίηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή θεωρείτε ότι κάποιες εξουσίες της Ευρωπαϊκής Επιτροπής θα έπρεπε να επιστρέψουν στις κυβερνήσεις τωνκρατών – μελών;

Η ΕΕ είναι ένας ζωντανός οργανισμός. Και στο σώμα μας ακόμα, δεν λαμβάνονται όλες οι αποφάσεις από εμάς. Δεν πρέπει να σκεφτούμε για να χτυπήσει η καρδιά. Δεν πρέπει να δώσουμε εντολή για να αμυνθούν τα κύτταρα σε εισβολές ιών. Η Συνθήκη της Λισαβώνας καθορίζει ποιες αποφάσεις λαμβάνονται και που. Είναι μια καλή πυξίδα. Κάποιες αρμοδιότητες θέλουμε να λειτουργήσουν σε ευρωπαϊκά πλαίσια άμεσα. Όπως είναι η άμυνα. Τα βασικό μέρος της παιδείας και του πολιτισμού, πρέπει να είναι αρμοδιότητα του κράτους, ενώ το κράτος χρειάζεται να λειτουργήσει σύμφωνα με τα ευρωπαϊκά πρότυπα, την κουλτούρα και με επίκεντρο πάντα τον άνθρωπο. Πολλές αποφάσεις επίσης θα πρέπει να λαμβάνονται και σε επίπεδο δήμων και περιφερειών. Όσο γίνεται πιο κοντά στον πολίτη. Τα κράτη μέλη χρειάζονται θετικά κίνητρα και επιβραβεύσεις για να πετυχαίνουν τους στόχους, με το χρόνο τους και με τον τρόπο τους. Όταν αυτό δε συμβαίνει, έχουν πολιτικές αντιδράσεις. Δείτε την Πολωνία και την Ουγγαρία.

Ποια είναι η άποψή σας για πιθανή μελλοντική διεύρυνση της ΕΕ με τις χώρες των Δυτικών Βαλκανίων; Πρέπει να σπεύσει να τους εξασφαλίσει την ευρωπαϊκή προοπτική ήπρέπει να προηγηθεί η εμβάθυνση και μεταρρύθμιση της ΕΕ;

Υπάρχει μια κόπωση στη διεύρυνση, ας είμαστε ειλικρινείς. Δε είναι εφικτή καμία διεύρυνση στην επόμενη πενταετία. Δεν το θέλουν οι μεγάλοι της ΕΕ και κανένα κράτος δε θα πιάσει τα απαραίτητα standards (Κριτήρια Κοπεγχάγης) στο ορατό μέλλον. Η Ευρώπη πρέπει να εμβαθύνει. Να γίνουν μεταρρυθμίσεις. Να δοθούν ευκαιρίες στην Περιφέρεια. Να υποστηριχθεί η Δημοκρατία παντού. Να μην γινόμαστε αντικείμενα εκμετάλλευσης από τους «πολιτικάντηδες». Να ισορροπήσει η αγορά εργασίας με ίσες ευκαιρίες για όλους, να αναβαθμιστεί η παιδεία, να επικρατεί δικαιοσύνη παντού. Θέλουμε εμβάθυνση.

Βεβαίως θέλουμε και η Ελλάδα να μην είναι γεωγραφικά αποκομμένη. Θέλουμε να γίνει ευρωπαϊκή η γειτονιά μας. Η “πίσω αυλή” μας. Αν παίζουν όλοι με τους ίδιους κανόνες, το παιχνίδι είναι καλύτερο. Είτε expert στο σκάκι είτε στο κυνηγητό. Να ξέρουμε όμως που, για να κερδίζουμε. Γιατί τώρα, άλλο παιχνίδι παίζει το Λουξεμβούργο με Γαλλία και Γερμανία στα σύνορα και άλλο εμείς με την Τουρκία.

ΠΗΓΗ: ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ