Παγκόσμια Ημέρα Ψυχικής Υγείας 2021

Παγκόσμια Ημέρα Ψυχικής Υγείας 2021

Δεν νοείται υγεία, χωρίς ψυχική υγεία. Οφείλουμε να την ανάγουμε σε προτεραιότητα!
Η σημερινή ημέρα είναι για εμένα μία ημέρα ξεχωριστή. Διότι δεν αντιπροσωπεύει μονάχα μία παγκόσμια ημέρα ενημέρωσης και πληροφόρησης, αλλά και έναν διαχρονικό προσωπικό αγώνα για την επίτευξη ενός στόχου, που μέσα από την πολιτική και ψυχιατρική μου ιδιότητα, αλλά κυρίως μέσα από την ανθρώπινη καθημερινότητά μου, προσπαθώ να πραγματώσω: την εξάλειψη του κοινωνικού στίγματος και την προαγωγή παρεμβάσεων, θεσμών και πρακτικών, που να προάγουν την ψυχική υγεία σε κάθε έκφανση της ζωής όλων ανεξαρτήτως των ανθρώπων.

#worldmentalhealthday2021

Έγκριση με συντριπτική πλειοψηγία για την Έκθεση για την προστασία των Δικαιωμάτων των Αναπήρων μέσω των Ευρωπαϊκών Αναφορών

Έγκριση με συντριπτική πλειοψηγία για την Έκθεση για την προστασία των Δικαιωμάτων των Αναπήρων μέσω των Ευρωπαϊκών Αναφορών

H Έκθεση για την αποτελεσματική προστασία των αναπήρων μέσω των ευρωπαϊκών αναφορών, με σφραγίδα Στέλιου Κυμπουρόπουλου, έγινε καθολικά αποδεκτή με 579 ψήφους υπέρ, στην Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Ο ευρωβουλευτής της ΝΔ, ως σκιώδης εισηγητής εκ μέρους του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, υποστήριξε και πέτυχε την έγκριση σειράς τροπολογιών του για την αύξηση της συμμετοχής των αναπήρων στην εργασία αλλά και της διασύνδεσής τους με την «ανοιχτή» αγορά εργασίας, την κοινή ερμηνεία σ’ όλα τα Κράτη Μέλη όρων όπως η απο-ιδρυματοποίηση κι η ανεξάρτητη διαβίωση στην κοινότητα, τη βελτίωση της προσβασιμότητας και τον ορισμό σχετικών χρονοδιαγραμμάτων για την επίτευξη της, καθώς και την εναρμόνιση των ευρωπαϊκών προγραμμάτων χρηματοδότησης με τη Σύμβαση του ΟΗΕ για τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία.

Η Έκθεση καλύπτει ένα ευρύ φάσμα πολιτικών της ΕΕ, συμπεριλαμβανομένης της εκπαίδευσης και της εργασίας, καλώντας τα Κράτη Μέλη να διασφαλίσουν την ίση μεταχείριση των αναπήρων παιδιών αλλά και να πάρουν στα σοβαρά τα υψηλά ποσοστά ανεργίας των αναπήρων ατόμων.

Τέλος, υπογραμμίζει την ανάγκη διασφάλισης της ισότιμης πρόσβασής των αναπήρων στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, τον πολιτισμό, και τον αθλητισμό, καθώς και την αμοιβαία αναγνώριση του καθεστώτος αναπηρίας σ’ όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ, ενώ γίνεται κι ειδική μνεία στις επιπτώσεις της πανδημίας για τους ανάπηρους, τους ηλικιωμένους αλλά και τις οικογένειές τους.

Στην σχετική παρέμβασή του ενώπιον της Ολομέλειας, ο ευρωβουλευτής της ΝΔ τόνισε την ικανοποίησή του γιατί η Έκθεση αυτή «αποδεικνύει ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αφουγκράζεται τους προβληματισμούς των πολιτών». Συμπλήρωσε δε, ότι «μόνο μέσω μιας αποτελεσματικής υλοποίησης της ευρωπαϊκής Στρατηγικής για την αναπηρία αλλά και μια πραγματική κουλτούρα συμπερίληψης, θα μπορέσουμε να εξασφαλίσουμε σύγχρονες ευρωπαϊκές, συμπεριληπτικές κοινωνίες, όπου οι ανάπηροι θα μπορούν να απολαμβάνουν όλα τα δικαιώματα και τις ελευθερίες τους».

Δείτε την παρέμβαση εδώ

Η προστασία των ανάπηρων πολιτών μέσω Aναφορών: Διδάγματα που αντλήθηκαν | Παρέμβαση 4-10-2021

Ευχαριστώ πολύ κ. Πρόεδρε,
Αγαπητοί συνάδελφοι,

Χαίρομαι ιδιαίτερα γιατί η υπό συζήτηση Έκθεση είναι το επιστέγασμα αναφορών από Ευρωπαίους πολίτες, αποδεικνύoντας ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αφουγκράζεται τους προβληματισμούς τους.
Ωστόσο, οι αριθμοί μιλούν από μόνοι τους. Μόνο το 1% του συνόλου των αναφορών που λαμβάνει κάθε χρόνο η Επιτροπή Αναφορών αφορά ζητήματα αναπηρίας, τη στιγμή που υπάρχουν περίπου 87 εκατομμύρια ανάπηρα άτομα στην ΕΕ.

Το γεγονός αυτό πρέπει μας κάνει να εξαντλήσουμε κάθε προσπάθεια ώστε αυτό το εργαλείο να γίνει πιο ευρύτερα γνωστό.
H πολύ περιεκτική αυτή Έκθεση θέτει, δε, στο επίκεντρο μια σειρά από θεμελιώδη ζητήματα για τη ζωή των αναπήρων στην ΕΕ, και τα οποία υποστήριξα κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων, ως σκιώδης εισηγητής εκ μέρους του ΕΛΚ.

Από την ανάγκη να καταλήξουμε, επιτέλους, σε κοινούς ορισμούς της αναπηρίας, και της ανεξάρτητης διαβίωσης, στο να πιέσουμε τα Κράτη Μέλη να πάρουν στα σοβαρά τα υψηλά ποσοστά ανεργίας των αναπήρων ατόμων, να διασφαλίσουμε την ισότιμη πρόσβασή μας στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, τον πολιτισμό, τον αθλητισμό, και την ψυχαγωγία, μέχρι το να εξασφαλίσουμε την εναρμόνιση των ευρωπαϊκών προγραμμάτων χρηματοδότησης με τη Σύμβαση του ΟΗΕ για τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία.

Για να γίνουν όμως αυτά πράξη, απαιτείται πραγματική κουλτούρα συμπερίληψης, καλύτερη συνεργασία των Κρατών Μελών και πιο αποτελεσματική ανταλλαγή βέλτιστων πρακτικών.
Πρωτίστως όμως, η αποτελεσματική υλοποίηση της ευρωπαϊκής Στρατηγικής για την αναπηρία, με τακτική μέτρηση της προόδου, αλλά και διασφάλισης της συμμετοχής των αναπήρων σ’ όλα τα στάδια εφαρμογής της.

Μόνο έτσι θα εξασφαλίσουμε σύγχρονες ευρωπαϊκές, συμπεριληπτικές κοινωνίες, όπου οι ανάπηροι θα μπορούν να απολαμβάνουν όλα τα δικαιώματα και τις ελευθερίες τους.

Αυτά, κ. Πρόεδρε, μπορούν να συγκεντρωθούν σε αυτή την αίθουσα, στην μικρή κοινωνία των 705 ατόμων, που ένας άνθρωπος με αναπηρία, όπως είμαι εγώ, χρήστης αναπηρικού αμαξιδίου, δεν μπορεί να έρθει στο κεντρικό podium, να μιλήσει όπως μιλάνε και οι υπόλοιπο συνάδελφοι.
Ας κάνουμε αυτή την αλλαγή σύντομα, ώστε να έχουμε μια ισότιμη συμμετοχή όλοι μας.

Σας ευχαριστώ

Προσωπικός Βοηθός, αυτός ο άγνωστος | meallamatia.gr

Άρθρο του Στέλιου Κυμπουρόπουλου για το meallamatia.gr

Τη νύχτα της 30ης Σεπτεμβρίου, στην Ελληνική Βουλή, ψηφίστηκε ένα εμβληματικό για την κοινωνική πολιτική της χώρας μας και το αναπηρικό κίνημα νομοσχέδιο. Ίσως το σημαντικότερο μετά τη θέσπιση των αναπηρικών επιδομάτων της δεκαετίας του 1980. Αναφέρομαι φυσικά στη θεσμοθέτηση του Προσωπικού Βοηθού για τα ανάπηρα άτομα. Η σπουδαιότητα του μπορεί να μην γίνεται αντιληπτή από την κοινωνία και ενδεχομένως ούτε τους ίδιους τους αναπήρους, γιατί είναι μια παροχή άγνωστη στη χώρα μας. Όμως δεν είναι ένα νέο επαναστατικό μέτρο, που εισάγεται στην χώρα μας.

Το δικαίωμα στην Προσωπική Βοήθεια είναι ο πυλώνας της Ανεξάρτητης Διαβίωσης, διεκδικήθηκε παγκοσμίως από το 1960 και σε πολλές χώρες της υφηλίου εφαρμόζεται επιτυχώς εδώ και χρόνια ιδίως μετά την κύρωση της Σύμβασης των δικαιωμάτων των ατόμων με αναπηρία του ΟΗΕ. Αντίστοιχη παροχή στη χώρα μας δεν υπήρχε όπως και καμία ενημέρωση σχετικά με την προσωπική βοήθεια. Ο ψηφισθείς πλέον νόμος δεν αναφέρεται μόνο στην πιλοτική εφαρμογή ενός συστήματος Προσωπικής Βοήθειας αλλά αναγνωρίζει επίσημα, για πρώτη φορά, το δικαίωμα αυτό, και ορίζει την καθολική εφαρμογή του και χρηματοδότηση του από τον κρατικό προϋπολογισμό, μετά την λήξη του πιλοτικού προγράμματος.

Έχουν φιλοξενηθεί και στο παρελθόν αναλυτικά άρθρα για το τι είναι ο Προσωπικός Βοηθός και είναι χρήσιμο οι άμεσα κι έμμεσα ενδιαφερόμενοι να τα ανατρέξουν σε αυτά. Με δυο λόγια θα πω πως αυτή την παροχή την δικαιούνται οι ανάπηροι που χρειάζονται την βοήθεια τρίτων προσώπων στην εκτέλεση καθημερινών δραστηριοτήτων που είναι απαραίτητες για τη διαβίωση τους, όπως το να μετακινηθούν, να φάνε, να φροντίσουν την υγιεινή τους. Επομένως η ανάγκη αυτή δεν ορίζεται μόνο από το είδος της βλάβης αλλά εξαρτάται από ένα πιο ευρύ σύνολο παραγόντων. Όλα αυτά τα πρακτικά ζητήματα υπάρχουν στο διαδίκτυο, για αυτό θα προτιμήσω να σταθώ στο πως φτάσαμε σε αυτή την μεγάλη κατάκτηση, και στην δική μου συνεισφορά.

Στην διάρκεια της εφηβείας μου ενημερώθηκα από το διαδίκτυο για το δικαίωμα στην Ανεξάρτητη Διαβίωση και πως αυτό γίνεται πράξη στο εξωτερικό. Έμαθα για ανθρώπους με βλάβη σαν τη δική μου, ή με νοητικές βλάβες που ζούσαν τις ζωές τους όπως ο κάθε άνθρωπος, που σχεδίαζαν την καθημερινότητα τους, την εργασία τους, την κοινωνική ζωή τους. Όλες αυτές οι απλές, αλλά ζωτικής σημασίας δραστηριότητες αλλά και οι πιο σημαντικές αποφάσεις ζωής δεν εξαρτιούνταν πλέον από τη διαθεσιμότητα και τις αντοχές των οικογενειών τους, όπως ισχύει για όλους μας στην Ελλάδα. Διαπίστωσα πως σε άλλα κράτη επιδοτούσαν τους αναπήρους ώστε να μπορούν να προσλαμβάνουν εργαζόμενους που θα τους υποστηρίζουν σε όλα αυτά, τους Προσωπικούς Βοηθούς. Αμέσως συνειδητοποίησα πως αυτό το τόσο απλό μέτρο έλλειπε από την Ελλάδα και πως η έλλειψη του αφαιρούσε από τους αναπήρους το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης αλλά και την δυνατότητα διεκδίκησης των δικαιωμάτων τους.

Σύντομα άρχισα να συμμετέχω στο Ευρωπαϊκό Δίκτυο για την Ανεξάρτητη Διαβίωση (ENIL), να παρακολουθώ τα συνέδρια τους. Η ιδέα πως πρέπει και στην Ελλάδα να δημιουργηθούν παροχές που ευνοούν την Ανεξάρτητη Διαβίωση, με βασικότερη αυτή του Προσωπικού Βοηθού, έγινε προτεραιότητα μου. Συνειδητοποίησα πως δεν είναι ανέφικτος ο στόχος, η διεκδίκηση του Προσωπικού Βοηθού. Αυτό που χρειαζόταν ήταν διεκδίκηση. Τις ίδιες σκέψεις και εμπειρίες είχαν και λίγοι ακόμη νέοι ανάπηροι που ζουν σε διάφορα μέρη της Ελλάδας και οι οποίοι με τη βοήθεια του διαδικτύου, γίναμε συνοδοιπόροι σε αυτόν τον δύσκολο αγώνα. Σύντομα αυτό οδήγησε στην ίδρυση του i-living, του Οργανισμού Ανεξάρτητης Διαβίωσης Ελλάδας, του μοναδικού ως σήμερα οργανισμού Ανεξάρτητης Διαβίωσης στην χώρα.

Ένας από τους βασικούς σκοπούς του i-living ήταν η θεσμοθέτηση του Προσωπικού Βοηθού, κάτι που πραγματοποιήθηκε σε λιγότερα από 7 χρόνια από την ίδρυση του. Μπορεί να ακούγονται πολλά αυτά τα χρόνια αλλά συγκριτικά με 20ετίες που πήρε σε αντίστοιχους ευρωπαϊκούς οργανισμούς μέχρι να τα καταφέρουν είναι χρόνος ρεκόρ. Η επίτευξη αυτού του στόχου έγινε πραγματικότητα γιατί ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ως Αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας αφουγκράστηκε την διεκδίκηση μας και την ενέταξε στο κυβερνητικό πρόγραμμα του κόμματος.

Αργότερα όταν η Νέα Δημοκρατία έγινε κυβέρνηση η πολιτική βούληση και στήριξη έγινε πράξη. Ο Πρωθυπουργός κ. Κυριάκος Μητσοτάκης και η Δόμνα Μιχαηλίδου, η Υφυπουργός Πρόνοιας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης και ο Γενικός Γραμματέας Κοινωνικής Αλληλεγγύης, κ. Γιώργος Σταμάτης χωρίς καμία καθυστέρηση και με επιμονή προώθησαν τον αναγκαίο διάλογο που οδήγησε σε ένα νομοσχέδιο που καλύπτει τις βασικές απαιτήσεις της Ανεξάρτητης Διαβίωσης. Είμαι σίγουρος πως θα συνεχίσουν με τον ίδιο τρόπο, και στην συνέχεια ώστε να έχουμε στην πράξη μια πετυχημένη εφαρμογή του συστήματος Προσωπικής Βοήθειας, που θα δώσει σε κάθε ανάπηρο τη θέση που δικαιούται μέσα στην Κοινωνία.

Θεσμοθέτηση του Προσωπικού Βοηθού

Θεσμοθέτηση του Προσωπικού Βοηθού

Χρειάστηκε να περιμένω 12 χρόνια για να εφαρμοστεί και στην ελληνική νομοθεσία ο θεσμός του Προσωπικου Βοηθού. Το ταξίδι στη Σουηδία το 2009 ήταν για εμένα αποκάλυψη για το πώς μπορεί να είναι ένας ανάπηρος/η πλήρως ενταγμένος/η όταν υπάρχουν οι κατάλληλες κοινωνικές υπηρεσίες. Έγινε στόχος ζωής για εφαρμογή και στην Ελλάδα. Ταξίδια, συναντήσεις, πληροφορίες. Και στο τέλος η ίδρυση του πρώτου οργανισμού ανεξάρτητης διαβίωσης στην Ελλάδα. Έξι ανάπηροι από όλοι την επικράτεια που μοιραζόμαστε το ίδιο όραμα ιδρύουμε τον i-living το 2014. Συνεχίζουμε με συνέδρια, ομιλίες και συναντήσεις με την κοινωνία των πολιτών και κυβερνητικές επαφές. Όλοι συμφωνούσαν πώς είναι αναγκαίο αλλά κανένας δεν έκανε αυτήν την ανάγκη πράξη.

Και μόλις εχθές ήρθε η δικαίωση αυτού του αγώνα.

Η θεσμοθέτηση της Προσωπικής Βοήθειας δεν είναι μια πολυτέλεια για τη χώρα μας, είναι μια υποχρέωση που έπρεπε να είχε πραγματοποιηθεί εδώ και δεκαετίες, όπως ισχύει για την πλειοψηφία των Ευρωπαϊκών κρατών. Αξίζει να σημειωθεί πως αντίστοιχη νομοθεσία υπάρχει σε χώρες που δεν έχουν οικονομική ευρωστία ή άψογη κοινωνική οργάνωση, χωρίς αυτό να σημαίνει πως εκεί οι ανάπηροι πολίτες απολαμβάνουν πλήρως το δικαίωμα τους στην Ανεξάρτητη Διαβίωση, αλλά έχει τουλάχιστον αναγνωριστεί θεσμικά το δικαίωμα στην Προσωπική Βοήθεια.

Γι’ αυτό η 30η Σεπτεμβρίου 2021 είναι μια ημέρα τόσο σημαντική, ουσιαστικά σηματοδοτεί μια νέα αρχή όσον αφορά το επίπεδο της Ανεξάρτητης Διαβίωσης. Στο χέρι μας είναι να δημιουργήσουμε ένα πλαίσιο Προσωπικής Βοήθειας που θα ζήλευε η κάθε κοινωνία και που φυσικά δεν παραβιάζει τα δικαιώματα των αναπήρων όπως αυτά αποτυπώνονται από στις διεθνείς συμβάσεις και το Σύνταγμα της Ελλάδας.

Για ακόμη μια φορά, ευχαριστώ όσους στήριξαν τον αγώνα που μας έφερε στο σήμερα, τον Πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη, την Υφυπουργό Πρόνοιας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης Δόμνα Μιχαηλίδου, τον Γενικό Γραμματέα Κοινωνικής Αλληλεγγύης Γιώργο Σταμάτη και τους συνεργάτες τους και φυσικά όλους τους φορείς που συνετέλεσαν σε αυτό το αποτέλεσμα.

Όλοι μαζί τα καταφέραμε!

Fun fact: Η έννοια του Προσωπικού Βοηθού υπήρχε στην αρχαία Ελλάδα, σύμφωνα με τον Όμηρο, ο κινητικά ανάπηρος Θεός Ήφαιστος υποστηριζόταν από χρυσά ανθρωποειδή που ήταν προικισμένα με δύναμη, λογική και δεξιότητες, πάνω στις οποίες τους εκπαίδευσε ο ίδιος ο ανάπηρος χρήστης Θεός Ήφαιστος. Λίγες χιλιετίες αργότερα οι σύγχρονοι πολίτες της Ελλάδας υποδεχόμαστε με χαρά τη νομοθέτηση της.

Σχέδιο Νόμου για την ενίσχυση της Κοινωνικής Προστασίας: θεσμοθέτηση του Προσωπικού Βοηθού

Σχέδιο Νόμου για την ενίσχυση της Κοινωνικής Προστασίας: θεσμοθέτηση του Προσωπικού Βοηθού

Ναι, είναι πια επίσημο! Ένας αγώνας που μετράει πολλά χρόνια και στον οποίο συμμετέχω ως πολίτης αλλά και ως πολιτικός, με στόχο την επίτευξη της ανεξάρτητης διαβίωσης των αναπήρων πολιτών, μπαίνει πια στην τελική ευθεία! Ένας βασικός πυλώνας του νέου σχεδίου νόμου που ανακοίνωσε η Υφυπουργός Πρόνοιας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, Δόμνα Μιχαηλίδου είναι η θεσμοθέτηση του Προσωπικού Βοηθού, δηλαδή, του φυσικού προσώπου που θα συντελεί στην καθημερινή διαβίωση των αναπήρων και θα αποτελέσει ένα μέσο πραγματικής κοινωνικής ένταξης με κρατική χρηματοδότηση.
Η χώρα μας γίνεται η πρώτη που μέσα σε μόλις 2 χρόνια από την ανάληψη της Κυβέρνησης εκ μέρους του Κυριάκου Μητσοτάκη, αναδιοργανώνει εκ θεμελίων τα δεδομένα της κοινωνικής ισότητας φέρνοντας στο προσκήνιο τις λύσεις που τόσα χρόνια έμεναν στα συρτάρια!

Χαιρετισμός στην Ημερίδα της ΕΠΙΟΝΗ: Φροντίζοντας τους Φροντιστές

Χαιρετισμός στην Ημερίδα της ΕΠΙΟΝΗ: Φροντίζοντας τους Φροντιστές

Φροντίζοντας τους Φροντιστές – Εξισορροπώντας την προσωπική και επαγγελματική ζωή των φροντιστών στην εποχή του COVID-19
Η ημερίδα που διοργανώνει η ΕΠΙΟΝΗ, με στήριξη εκ μέρους μου και εκ μέρους της Βουλευτού Επικρατείας κ. Μαριέττας Γιαννάκου, αφορά το σημαντικό ζήτημα της αναγνώρισης του έργου και φυσικά της μέριμνας που οφείλει να υπάρχει προς μια ομάδα αφανών ηρώων, των φροντιστών.
Θα έχω τη χαρά να απευθύνω χαιρετισμό κατά την έναρξη της ημερίδας, την οποία μπορείτε να παρακολουθήσετε δωρεάν.

Περισσότερες πληροφορίες: https://bit.ly/3kA6Lch



21/9: Παγκόσμια Ημέρα ευαισθητοποίησης για τη Νόσο Αλτσχάϊμερ

21/9: Παγκόσμια Ημέρα ευαισθητοποίησης για τη Νόσο Αλτσχάϊμερ

Με αφορμή τη σημερινή Παγκόσμια Ημέρα ευαισθητοποίησης για τη Νόσο Αλτσχάϊμερ η σκέψη μου πηγαίνει στην ημερίδα που διοργανώνει στις 24/9 το Ελληνικό Δίκτυο Φροντιστών ΕΠΙΟΝΗ και στην οποία, ως θερμός και έμπρακτος υποστηρικτής του έργου της οργάνωσης και συνενώνοντας την ιατρική με την πολιτική ιδιότητα, θα συμμετέχω με εναρκτήριο χαιρετισμό.

Ο τίτλος της ημερίδας είναι «Φροντίζοντας τους Φροντιστές – Εξισορροπώντας την προσωπική και επαγγελματική ζωή των φροντιστών στην εποχή του COVID-19» και το ερώτημα που τίθενται σε ένα βαθύτερο επίπεδο είναι το κατά πόσο είναι εύκολο να πετάξουμε το κοινωνικό στίγμα και να επικεντρωθούμε στην ουσία, όταν από την άλλη πλευρά της ζυγαριάς μπαίνει η υγεία και η φροντίδα. Η νόσος Αλτσχάϊμερ είναι μια τέτοια περίπτωση, κατά την οποία η έλλειψη πληροφόρησης και το κοινωνικό στίγμα αποτελούν συχνά εμπόδιο στην εύρεση των απαραίτητων και κατάλληλων πηγών στήριξης τόσο για τους ίδιους τους ασθενείς όσο και για τους φροντιστές τους.

«Σε σκέφτομαι, θυμάμαι όσα έχουμε ζήσει μαζί και συγκινούμαι. Τι θα γίνει αν κάποια στιγμή ξεχάσω ή αν αρχίσω να μπερδεύω τις σκέψεις μου; Πώς θα είναι αυτό για εσένα;» Αυτά ήταν, πριν από μερικά χρόνια, τα λόγια μίας θεραπευόμενης προς τον σύντροφό της, όταν ήρθε αντιμέτωπη με τη Νόσο Αλτσχάϊμερ από την οποία έπασχε η μητέρα της. Λόγια βαθιά συναισθηματικά, που κατάφεραν να αποτυπώσουν μία πανανθρώπινη υπαρξιακή αγωνία.Η 21η Σεπτεμβρίου έχει καθιερωθεί ως Παγκόσμια Ημέρα ευαισθητοποίησης για τη Νόσο Αλτσχάϊμερ σε ολόκληρο τον κόσμο, ενώ, σύμφωνα με τις πιο πρόσφατες εκτιμήσεις του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, υπολογίζεται, ότι περίπου 55.000.000 εκατομμύρια άνθρωποι ζουν με κάποια μορφή άνοιας σε ολόκληρο τον κόσμο, με τη νόσο Αλτσχάϊμερ να συμβάλλει στο 60-70% των περιπτώσεων.

Η Ημερίδα θα διεξαχθεί την Παρασκευή 24 Σεπτεμβρίου, στις 15.00 μμ και η παρακολούθηση είναι δωρεάν.Βρείτε περισσότερες πληροφορίες εδώ: https://epioni.gr/φροντίζοντας-τους-φροντιστές-εξισορ/

Η κατάσταση στο Αφγανιστάν | 14-9-2021

Ευχαριστώ κυρία Πρόεδρε,
Αναρωτιέμαι αν η κατάσταση στο Αφγανιστάν θα καταγραφεί από την ιστορία ως ο διωγμός του γυναικείου φύλου. Γιατί στη πραγματικότητα, αυτό ακριβώς είναι κι ως διωγμός θα πρέπει να αντιμετωπιστεί από τον υπόλοιπο κόσμο.

Δεν επιτρέπεται πλέον στις Αφγανές να ζήσουν σαν άνθρωποι, δεν τους επιτρέπεται ούτε καν να ονειρευτούν. Για όλες αυτές τις γυναίκες και τα παιδιά τους, θα πρέπει να επιμείνουμε ώστε ο σεβασμός των δικαιωμάτων τους να είναι μια βασική προϋπόθεση των επαφών με τους Ταλιμπάν.

Θα πρέπει όμως να το αντιμετωπίσουμε ως μια πολυεπίπεδη κρίση, και να εξετάσουμε όλες τις διαθέσιμες επιλογές παροχής ανθρωπιστικής βοήθειας, καθώς και να συμβάλουμε προς την κατεύθυνση σταθεροποίησης της περιοχής.

Αγαπητέ Ύπατε εκπρόσωπε, τελειώνοντας μόνο μια ευχή θέλω να κάνω: σε αυτή την κρίση η ευρωπαϊκή ένωση να δράσει με συνοχή, έχοντας ενιαία εξωτερική πολιτική και όχι να γίνει αντικείμενο διαχείρισης για κάθε κράτος μέλος ξεχωριστά.

Η ομιλία της Ursula von der Leyen για την κατάσταση της Ένωσης

Η ομιλία της Ursula von der Leyen για την κατάσταση της Ένωσης

Η καθιερωμένη ομιλία της Προέδρου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Ursula von der Leyen, κάθε Σεπτέμβρη, για την κατάσταση της Ένωσης, είναι ένας «θεσμός» που έχει διττό ρόλο: να κάνει μια αποτίμηση των μηνών που πέρασαν και έναν προγραμματισμό για τους μήνες που έπονται. Φέτος ήταν πιο κρίσιμη από ποτέ, μιας και έγινε μια σημαντική ανασκόπηση της διαχείρισης της πανδημίας και των ζητημάτων που εκπορεύονται από αυτή τη συνθήκη, όπως η καθιέρωση του ψηφιακού πιστοποιητικού της ΕΕ που προέκυψε ύστερα από πρόταση του Πρωθυπουργού μας, κ. Kyriakos Mitsotakis, αλλά και η επένδυση τόσο στη βραχυπρόθεσμη ανάκαμψη, όσο και στη μακροπρόθεσμη, μέσω του προγράμματος NextGenerationEU.

Οι ανακοινώσεις που αφορούσαν τις επερχόμενες δράσεις της ΕΕ και στις οποίες βάζω έντονο αστερίσκο είναι η επερχόμενη Ευρωπαϊκή Στρατηγική για την Περίθαλψη, για την οποία προσωπικά ασκώ συνεχείς πιέσεις μέσω των Παρεμβάσεων και των ερωτημάτων που καταθέτω προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η δέσμευση για παροχή στήριξης προς το Αφγανιστάν, η έκφραση ανάγκης για Ευρωπαϊκή Αμυντική Ένωση και για Ευρωπαϊκή Πολιτική διαχείρισης της μετανάστευσης και φυσικά το ελπιδοφόρο και τόσο ζωτικής σημασίας πρόγραμμα ALMA, το πρόγραμμα νεολαίας που θα αφορά σε εύρεση προσωρινής εργασίας των Ευρωπαίων πολιτών εντός των κρατών μελών.