Θέμα: Υπέρ της ανάδειξης της πολιτιστικής κληρονομιάς των Χριστιανών στην Τουρκία | 19 Μαΐου 2020

Ερώτηση με αίτημα γραπτής απάντησης E-003020/2019 προς την Επιτροπή
Άρθρο 138 του Κανονισμού

Ιδίως κατά τα τελευταία χρόνια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας επιχειρήθηκε συστηματικά η εξαφάνιση του διαφορετικού, με ιδιαίτερο μένος στους, υπερτρισχιλιετούς παρουσίας, μη μουσουλμανικούς μικρασιατικούς πληθυσμούς. Η Γενοκτονία Ελλήνων, Αρμενίων και Ασσυρίων που έλαβε τη μορφή βίαιων δολοφονιών και διωγμών με πολλούς τρόπους σφράγισε το τέλος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, στην οποία η παρούσα τουρκική κυβέρνηση κάνει πολλές ιδεολογικές αναφορές που μετουσιώνονται σε σωβινισμό και επεκτατισμό.

Αδιαμφισβήτητα, η παρουσία των χριστιανικών πληθυσμών έχει αφήσει μια τεράστια πολιτιστική κληρονομιά που δύναται να αποτελέσει γέφυρα των Τούρκων πολιτών με τους γείτονές τους Έλληνες και Αρμένιους, να συμβάλλει στη κατανόηση του παρελθόντος της και στη συμφιλίωση με τα γειτονικά κράτη. Το ίδρυμα Χραντ Ντινκ έχει προχωρήσει σε καταγραφή και διαδραστική παρουσίαση 9.485 μνημείων Ελληνικής, Αρμενικής, Εβραϊκής και Ασσυριακής κληρονομιάς της Τουρκίας.

Ερωτάται η Επιτροπή:

1) Διαθέτει στοιχεία για τους ευρωπαϊκούς πόρους που έχουν δοθεί κατά την τελευταία πενταετία για την ανάδειξη της πολυεθνικής πολιτιστικής κληρονομιάς στην Τουρκία; Πώς αξιολογεί τα αποτελέσματα;

2) Υπάρχει σχέδιο για ενίσχυση της έρευνας και της καταγραφής της μη-μουσουλμανικής κληρονομιάς στην Τουρκία κατά τη νέα προγραμματική περίοδο; Εάν ναι, τι ποσό σχεδιάζει να παράσχει για σχετικές δράσεις και ποιοι είναι δυνητικοί δικαιούχοι;3) Διατίθενται πόροι για την υποστήριξη ψηφιακών επιχειρήσεων που ενδιαφέρονται να επενδύσουν στην ανάδειξη της μη-μουσουλμανικής πολιτιστικής, άυλης και υλικής, κληρονομιάς της Τουρκίας; Ποιοι άλλοι είναι οι δυνητικοί δικαιούχοι;

Θέμα: Κάλυψη των καλλιτεχνών στη διάρκεια της υγειονομικής κρίσης| 30 Απριλίου 2020

Ερώτηση με αίτημα γραπτής απάντησης E-003020/2019 προς την Επιτροπή
Άρθρο 138 του Κανονισμού

Στη διάρκεια της υγειονομικής κρίσης, η τέχνη επανεπιβεβαίωσε τον σημαίνοντα ρόλο στην ποιότητα ζωής μας. Η επιτυχία των περιοριστικών μέτρων και η διατήρηση της ψυχικής μας υγείας θα ήταν πολλαπλώς αμφίβολη χωρίς την τέχνη αλλά και την υποστήριξη των καλλιτεχνών στην επιτυχία των μέτρων. Καθώς οι προγραμματισμένες παραγωγές του προσεχούς διαστήματος μάλλον ακυρώνονται στα Κράτη-Μέλη, πλήθος καλλιτεχνών μένει ακάλυπτο.
Σύμφωνα με την Eurostat στην ΕΕ-28, το 2018 υπήρχαν 8,7 εκατομμύρια άνθρωποι εργαζόμενοι στον πολιτισμό αντιστοιχώντας στο 3,8% του συνόλου των απασχολούμενων.
Στην Ελλάδα 125.000 άτομα απασχολούνται στον πολιτισμό, όπου καταγράφεται υψηλό ποσοστό αυτο-απασχόλησης.
Σε όλη την ΕΕ, το 1/3 του πολιτιστικού εργατικού δυναμικού είναι αυτοαπασχολούμενοι.
Ο καλλιτεχνικός χώρος παρουσιάζει σαφώς χαμηλότερα ποσοστά πλήρους απασχόλησης από το σύνολο των εργαζομένων.

Ερωτάται η Επιτροπή

1) Λαμβάνοντας υπόψη ότι λίγες μόνο χώρες (Γαλλία, Βέλγιο και σύντομα Ισπανία), εφαρμόζουν σύστημα ηλεκτρονικής καταγραφής της ημερήσιας εργασίας των καλλιτεχνών, παρέχοντας πρόσβαση σε κοινωνικές εισφορές για τις υπόλοιπες, σχεδιάζει να υιοθετήσει ένα ολοκληρωμένο και αποτελεσματικό σχέδιο για την ενίσχυση των Ευρωπαίων ηθοποιών, μουσικών, χορευτών που, και υπό κανονικές συνθήκες, εργάζονται σε καθεστώς ημι-απασχόλησης και αδήλωτης εργασίας;

2) Στοχεύοντας στην υποστήριξη των καλλιτεχνών, ανά κατηγορία, ώστε να επωφεληθούν από τη δημιουργική αξιοποίηση του χρόνου τους στη διάρκεια της κρίσης, υπάρχουν ευρωπαϊκά εργαλεία που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν σε συνδυασμό με χρηματοδοτικά εργαλεία των Κρατών-Μελών ή και με τον ιδιωτικό τομέα;

Θέμα: Στήριξη των δημοσιογράφων στη διάρκεια της υγειονομικής κρίσης | 29 Απριλίου 2020

Ερώτηση με αίτημα γραπτής απάντησης
προς την Επιτροπή
Άρθρο 138 του Κανονισμού

Η παρελθούσα οικονομικο-πολιτική κρίση, κατά την οποία σε μια σειρά κρατών μελών κυριάρχησαν λαϊκιστικά αφηγήματα με συνέπεια αντίστοιχες πολιτικές επιλογές, όπως και η κρίση του Covid-19, κατέδειξαν τη σημασία της θεσμικής «τέταρτης εξουσίας».

Η καλή δημοσιογραφία εξασφαλίζει την υπεράσπιση των ήπιων πολιτικών τόνων που έχουν ως αποτέλεσμα συγκλίσεις και λύσεις υπέρ του δημοσίου συμφέροντος. Η αναπαραγωγή ψευδών δημοσιευμάτων ή ατυχών αφηγημάτων, που αποκρύπτουν τη μεγάλη εικόνα, οφείλεται σε μέσα που δεν τηρούν τον κώδικα δεοντολογίας και καταφεύγουν στην αναπαραγωγή μιας “ευκολότερης ερμηνείας” της είδησης ή, συχνά αδόλως, στη διαστρέβλωσή της, με αποτέλεσμα τη σύγχυση των πολιτών.

Λαμβάνοντας υπόψη την ανεξέλεγκτη διάχυση ψευδών ειδήσεων μέσω των κοινωνικών δικτύων, η ύπαρξη θεσμικών ΜΜΕ αποδεικνύεται απαραίτητη. Η παρούσα κρίση πλήττει τον έντυπο Τύπο, που πρέπει να προστατευτεί, καθώς το δικαίωμα στην ορθή ενημέρωση αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο της δημοκρατίας στην Ευρώπη.

1. Σε ποιες κινήσεις σκοπεύει να προβεί η Επιτροπή για να εξασφαλίσει τη βιωσιμότητα του έντυπου Τύπου, μέσω της συμμετοχής του στα έκτακτα προγράμματα χρηματοδότησης;

2. Βάσει των καταστατικών συνθηκών της ΕΕ, υπάρχει περιθώριο ευρωπαϊκής πρωτοβουλίας που να δίνει τη δυνατότητα παροχής δωρεάν διά βίου μάθησης σε δημοσιογραφους (όπως μαθήματα οικονομικών, δικαίου, δημόσιας διοίκησης, κοινωνιολογίας, θεμάτων υγείας), π.χ. μέσω Ανοιχτών Μαζικών Διαδικτυακών Μαθημάτων;

Θέμα: Οι τομείς των τροφίμων και της ενέργειας κατά τη διάρκεια της κρίσης COVID-19 | 29 Απριλίου 2020

Ερώτηση με αίτημα γραπτής απάντησης
προς την Επιτροπή
Άρθρο 138 του Κανονισμού
Stelios Kympouropoulos, Manolis Kefalogiannis

Πέρα από τις επιπτώσεις της στην υγεία και στην οικονομία, η κρίση COVID-19 έχει επηρεάσει τις αλυσίδες εφοδιασμού της ΕΕ στους τομείς των γεωργικών ειδών διατροφής και της ενέργειας. Αυτή τη στιγμή, ο γεωργικός κλάδος της ΕΕ βρίσκεται αντιμέτωπος με ελλείψεις εργατικού δυναμικού. Εξαιτίας τούτου, τα κράτη μέλη υποχρεώθηκαν να κινητοποιήσουν τους εργάτες εκείνους που βρίσκονται σε διαθεσιμότητα, προκειμένου να συμμετάσχουν στην εποχική συγκομιδή. Χώρες όπως η Γαλλία βρίσκονται αντιμέτωπες με την έλλειψη περίπου 200 000 εποχιακών εργατών. Επιπλέον, ο αντίκτυπος της πανδημίας στις αλυσίδες ενεργειακού εφοδιασμού σημαίνει ότι θα χρειαστεί τα κράτη μέλη να εισαγάγουν περισσότερο πετρέλαιο και φυσικό αέριο.

1. Υπό το φως των πρόσφατων περιορισμών που επέβαλε η Ρωσία στις εξαγωγές σιτηρών, ποια μέτρα προτίθεται να λάβει η Επιτροπή ώστε να διασφαλίσει ότι τα κράτη μέλη δεν θα αντιμετωπίσουν προβλήματα όσον αφορά την παραγωγή ή τον εφοδιασμό γεωργικών ειδών διατροφής; Σε ποιες χώρες θα στραφεί εάν αποφασίσει να αυξήσει τις ενωσιακές εισαγωγές τροφίμων;

2. Προτίθεται να λάβει μέτρα για να αυξήσει τις ενωσιακές εισαγωγές ενέργειας, προκειμένου να αντιμετωπίσει τις ανάγκες των κρατών μελών μετά το τέλος της πανδημίας;

3. Στην περίπτωση αυτή, με ποιον τρόπο θα διασφαλίσει ότι οι αυξημένες εισαγωγές ενέργειας δεν θα υποχρεώσουν την ΕΕ να προβεί σε παραχωρήσεις έναντι των χωρών εξαγωγής, λαμβάνοντας ιδίως υπόψη ότι ο κύριος πάροχος της ΕΕ για αργό πετρέλαιο και φυσικό αέριο είναι η Ρωσία;

Θέμα: Οι επιπτώσεις του κορωνοϊού στον τομέα της ναυτιλίας | 28 Απριλίου 2020

Ερώτηση με αίτημα γραπτής απάντησης
προς την Επιτροπή
Άρθρο 138 του Κανονισμού
Vangelis Meimarakis, Maria Spyraki, Elissavet Vozemberg-Vrionidi, Anna-Michelle Asimakopoulou, Stelios Kympouropoulos, Manolis Kefalogiannis, Theodoros Zagorakis

Στο πλαίσιο των συζητήσεων για την επανέναρξη της ευρωπαϊκής οικονομίας, με τη σταδιακή άρση των περιοριστικών μέτρων (lockdown) που είχαν επιβληθεί λόγω της κρίσης του COVID-19, είναι σημαντικό να ενταχθούν, μεταξύ άλλων, οι πολλαπλές αρνητικές επιπτώσεις στον κλάδο της ναυτιλίας. Η ναυτιλία αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της παγκόσμιας εφοδιαστικής αλυσίδας και συντελεί καταλυτικά στην εμπορική δραστηριότητα της πλειονότητας των ευρωπαϊκών χωρών. Επιπλέον, ιδιαίτερα σε περιόδους κρίσης, η ναυτιλία είναι απόλυτα αναγκαία για την προσφορά βασικών αγαθών, ενέργειας και φαρμάκων τόσο στους πολίτες όσο και στις ζωτικές βιομηχανίες όλων των κρατών μελών. Οι επιπτώσεις της κρίσης που διέρχεται σήμερα ο κλάδος είναι εφάμιλλες με αυτές του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου και εκτιμάται ότι η ύφεση στη ναυτιλία θα διαρκέσει τουλάχιστον ένα χρόνο.

Η Ευρώπη πρέπει να διατηρήσει το στρατηγικό πλεονέκτημα που διαθέτει στον τομέα της ναυτιλίας, διασφαλίζοντας την επιβίωσή της κατά τη διάρκεια της κρίσης αλλά και ενισχύοντας τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητά της μέχρι να υπάρξει πλήρης επανεκκίνηση της οικονομίας.

Δεδομένου ότι, για να επιτευχθεί η βιωσιμότητα του κλάδου, είναι απαραίτητη η διατήρηση ή και η πιθανή ενίσχυση της ρευστότητας, ερωτάται η Επιτροπή:

1. Προτίθεται να αναλάβει νομοθετικές πρωτοβουλίες προκειμένου να διατηρηθεί η ρευστότητα του κλάδου;

2. Πώς θα εξασφαλιστεί η τήρηση των σχετικών κανόνων από τους αρμόδιους χρηματοπιστωτικούς φορείς;

3. Σκοπεύει να συμπεριλάβει συντονισμένες ενέργειες για τον κλάδο της ναυτιλίας στη στρατηγική εξόδου από την κρίση;

Θέμα: Σπάνιες νόσοι και απασχολησιμότητα | 28 Απριλίου 2020

Ερώτηση με αίτημα γραπτής απάντησης
προς την Επιτροπή
Άρθρο 138 του Κανονισμού
Stelios Kympouropoulos, Chrysoula Zacharopoulou, Isabel Carvalhais, Ivan Štefanec, José Manuel Fernandes, Milan Brglez, Kateřina Konečná, Miriam Dalli, Giorgos Georgiou, Alex Agius Saliba, Marianne Vind, Cindy Franssen, Radka Maxová, Katrin Langensiepen, Brando Benifei, Tanja Fajon, Anna-Michelle Asimakopoulou, Marisa Matias, Ádám Kósa, Josianne Cutajar, Nils Torvalds, Atidzhe Alieva-Veli, Pascal Durand, José Gusmão, Loucas Fourlas

Υπάρχουν συνολικά περίπου 7 000 σπάνιες νόσοι (ποσοστό 80 % των οποίων έχουν γενετική συνιστώσα), οι οποίες συνολικά πλήττουν περισσότερους ανθρώπους απ’ ότι ο καρκίνος. Εκτιμάται ότι ο αριθμός των ανθρώπων με σπάνιες νόσους ξεπερνά τα 400 εκατομμύρια παγκοσμίως.

Στην ΕΕ, περίπου 30 εκατομμύρια πολίτες πάσχουν από σπάνιες νόσους. Συχνά, πρόκειται για χρόνιες παθήσεις που επιδεινώνονται βαθμιαία, με καταστροφικές επιπτώσεις για την ευημερία και την ποιότητα ζωής ενός ατόμου καθώς και την ικανότητά του να εκτελεί καθημερινές δραστηριότητες. Οι περισσότεροι άνθρωποι που ζουν με μια σπάνια νόσο παρουσιάζουν προβλήματα κινητικότητας και αντιμετωπίζουν βαθιές ανισότητες όσον αφορά την απασχολησιμότητα και την κοινωνική ένταξη. Η Επιτροπή έχει δεσμευτεί να αντιμετωπίσει τα προβλήματα που σχετίζονται με τις σπάνιες νόσους μειώνοντας τις διαφορές και τις ανισότητες όσον αφορά την πρόσβαση των ασθενών σε διάγνωση, ενημέρωση καθώς και σε φροντίδα.

Πώς εγγυάται η Επιτροπή την ίση και έγκαιρη πρόσβαση σε αποτελεσματικές υπηρεσίες υγειονομικής περίθαλψης για τους ανθρώπους που ζουν με σπάνιες νόσους συμπεριλαμβανομένων της προηγμένης διαχείρισης και φροντίδας, σε όλους τους πληθυσμούς ασθενών που πλήττονται σε όλα τα κράτη μέλη;

Ποια μέτρα έχει λάβει η Επιτροπή για να ενισχύσει τη συνεργασία με όλους τους κοινωνικούς φορείς και τους φορείς του τομέα της υγείας με σκοπό την επίτευξη βελτιωμένων αποτελεσμάτων για τους ασθενείς που πάσχουν από σπάνιες νόσους σε όλα τα κράτη μέλη;

Ποια μέτρα λαμβάνει η Επιτροπή για να διασφαλίσει ότι τα άτομα με αναπηρία τα οποία έχουν προβλήματα κινητικότητας που έχουν προκληθεί από σπάνιες νόσους έχουν ίση πρόσβαση σε ευκαιρίες απασχόλησης, κοινωνική προστασία και μέτρα ένταξης σε όλα τα κράτη μέλη;

Θέμα: Κατάργηση ή επαναφορά των ιδρυματικών υπηρεσιών; | 9 Απριλίου 2020

Ερώτηση με αίτημα γραπτής απάντησης
προς την Επιτροπή
Άρθρο 138 του Κανονισμού
Stelios Kympouropoulos, Ivan Štefanec, Loucas Fourlas, Jarosław Duda

Το άρθρο 28 της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία (UNCRPD) ορίζει ότι: «Tα συμβαλλόμενα μέρη αναγνωρίζουν το ισότιμο δικαίωμα όλων των ατόμων να ζουν στην κοινότητα και λαμβάνουν αποτελεσματικά και κατάλληλα μέτρα για να διευκολύνουν την πλήρη απόλαυση αυτού του δικαιώματος των ΑμεΑ και την πλήρη ένταξη και συμμετοχή τους στην κοινότητα». Παρόλο που καταβλήθηκαν σημαντικές προσπάθειες να εισαχθούν, στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής στρατηγικής για την αναπηρία 2010-2020 να εισάγει υπηρεσίες φροντίδας σε επίπεδο τοπικής κοινότητας, αυτό δεν κατέστη δυνατό καθώς σε ορισμένες κατοικίες υποστηριζόμενης διαβίωσης παρατηρείται ακόμη και σήμερα το φαινόμενο του κοινωνικού αποκλεισμού ή του στιγματισμού ατόμων με αναπηρίες. Αυτό σημαίνει ότι τα ιδρύματα που είναι υπεύθυνα για τα ΑμεΑ εξακολουθούν να διαφέρουν από άλλα μεγάλα ιδρύματα. Τα σχετικά κονδύλια θα πρέπει να διατίθενται για τη στήριξη οικογενειών και για την πρόσληψη προσωπικών βοηθών για οικογένειες με ΑμεΑ. Κυρίως, όμως, πρέπει αυτά να διατίθενται στα ίδια τα άτομα με αναπηρία, με σκοπό να ενισχυθεί η αυτονομία τους και η χειραφέτησή τους, και όχι για υπηρεσίες φροντίδας σε επίπεδο τοπικής κοινότητας ή επίπεδο ιδρύματος.

Ερωτάται η Επιτροπή :

1. 1. Ποια μέτρα προτίθεται να λάβει προκειμένου να αποκαταστήσει την πολιτική της αποϊδρυματοποίησης στην ΕΕ, ώστε τα κράτη μέλη να μπορούν να συμμορφώνονται με την UNCRPD;

2. 2. Στηρίζει τη διάδοση βέλτιστων πρακτικών αποϊδρυματοποίησης μέσω συμπράξεων δημόσιου και ιδιωτικού τομέα;

3. 3. Με δεδομένη την προσήλωσή της στην πολιτική της αποϊδρυματοποίησης και λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι με αυτή προωθείται η χειραφέτηση των ΑμεΑ και δημιουργούνται θέσεις εργασίας, προτίθεται να παρουσιάσει μια επικοινωνιακή στρατηγική στην οποία θα εκθέτει τους λόγους για τους οποίους η επένδυση στην αυτόνομη διαβίωση είναι επιθυμητή και έχει θετικά αποτελέσματα;

Θέμα: Βία κατά των γυναικών στο Πακιστάν | 9 Απριλίου 2020

Ερώτηση με αίτημα γραπτής απάντησης
προς την Επιτροπή
Άρθρο 138 του Κανονισμού

Ο προϋπολογισμός της ΕΕ για την περίοδο 2014-2020 όσον αφορά τη διμερή συνεργασία με το Πακιστάν είναι 603 εκατομμύρια EUR, το 15 % των οποίων δαπανάται για τη βελτίωση της διακυβέρνησης, του κράτους δικαίου και της προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ο προϋπολογισμός αυτός συμπληρώνεται από κονδύλιο 15 εκατομμυρίων EUR για διμερείς επενδύσεις.

Ως δικαιούχος του συστήματος γενικευμένων προτιμήσεων Plus (ΣΓΠ+) και συμβαλλόμενο μέρος της Σύμβασης για την εξάλειψη όλων των μορφών διακρίσεων κατά των γυναικών, το Πακιστάν απαιτείται να καταβάλλει προσπάθειες για την εξάλειψη των διακρίσεων και της βίας κατά των γυναικών.

Ο Παγκόσμιος Δείκτης Έμφυλου Χάσματος για το 2018 δείχνει ότι οι γυναίκες και τα κορίτσια του Πακιστάν εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν σημαντικές προκλήσεις.

Σύμφωνα με τη ΜΚΟ White Ribbon Pakistan, την περίοδο 2004-2016 καταγράφηκαν 4 734 περιστατικά σεξουαλικής βίας, 15 000 εγκλήματα τιμής, περισσότερα από 1 800 περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας και περισσότερες από 5 500 απαγωγές γυναικών.

Την περίοδο Ιανουαρίου 2011-Ιουνίου 2017 αναφέρθηκαν περισσότερα από 51 241 περιστατικά βίας κατά γυναικών, ωστόσο μόνο το 2,5 % του συνόλου των περιστατικών που αναφέρθηκαν κατέληξαν σε ποινική καταδικαστική απόφαση.

1. Συνεργάζεται η Επιτροπή με την κυβέρνηση του Πακιστάν για την αποτελεσματική αντιμετώπιση αυτού του ζητήματος και, εάν ναι, αποτελεί η αιρεσιμότητα χρήσιμο μέσο για τον σκοπό αυτό;

2. Έχει προσφερθεί η Επιτροπή να μοιραστεί τη δικαστική εμπειρογνωσία της;

3. Λαμβανομένης υπόψη της πολιτισμικής τους εγγύτητας, προτίθεται η Επιτροπή να προτείνει και να στηρίξει τη συνεργασία μεταξύ του Πακιστάν και των υπολοίπων χωρών της ινδικής υποηπείρου, ώστε να τους δοθεί η δυνατότητα να σημειώσουν κοινή πρόοδο στον εν λόγω τομέα;

Θέμα: Ορφανά φάρμακα της ΕΕ | 9 Απριλίου 2020

Ερώτηση με αίτημα γραπτής απάντησης
προς την Επιτροπή
Άρθρο 138 του Κανονισμού
Stelios Kympouropoulos, Loucas Fourlas, Tomislav Sokol

Σύμφωνα με την ετήσια έκθεση του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων για το 2019 σχετικά με τη χρήση της ειδικής συνεισφοράς για τα ορφανά φάρμακα, 169 από αυτά έχουν εγκριθεί στην ΕΕ από το 2000.

Είκοσι έτη μετά την έκδοση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 141/2000 (ο κανονισμός για τα ορφανά φάρμακα), παρατηρούμε ότι η νομοθεσία αυτή εκπληρώνει τον στόχο της να παρέχει κίνητρα για τη δαπανηρή έρευνα και ανάπτυξη ορφανών φαρμάκων. Μια ακόμη διαπίστωση της έκθεσης αυτής είναι ότι το 2019 εγκρίθηκαν μόνον πέντε νέα ορφανά φάρμακα. Επιπλέον, ο αριθμός των αιτήσεων που υποβλήθηκαν για τον χαρακτηρισμό ορφανών φαρμάκων παρέμεινε ίδιος με εκείνον του 2018. Λαμβάνοντας υπόψη ότι η Επιτροπή αξιολογεί τη λειτουργία του κανονισμού για τα ορφανά φάρμακα:

1. Θεωρεί ότι αυτή η ανησυχητική τάση στα νέα ορφανά φάρμακα σχετίζεται με την παροχή κινήτρων για την εξεύρεση θεραπειών σπάνιων ασθενειών, που ήταν στη διάθεση των φορέων ανάπτυξης και των ερευνητών τα προηγούμενα έτη;

2. Σε ποιες ενέργειες θα προβεί ούτως ώστε να βοηθήσει τον φαρμακευτικό και βιοτεχνολογικό κλάδο της ΕΕ να παραμείνει καινοτόμος και να διατηρήσει την ηγετική του θέση σε παγκόσμιο επίπεδο, όπως αναφέρεται στην επιστολή ανάθεσης καθηκόντων;

Θέμα: Ενωσιακή υποστήριξη για την τηλεϊατρική | 7 Απριλίου 2020

Ερώτηση με αίτημα γραπτής απάντησης
προς την Επιτροπή
Άρθρο 138 του Κανονισμού
Stelios Kympouropoulos, Juozas Olekas, Jarosław Duda, Sara Cerdas, Biljana Borzan, Petra De Sutter, Ivan Štefanec, Chrysoula Zacharopoulou, Loucas Fourlas, Romana Jerković, Véronique Trillet-Lenoir

Στην έκθεσή της με τίτλο «Widespread Deployment of Telemedicine Services in Europe» (εκτενής ανάπτυξη των υπηρεσιών τηλεϊατρικής στην Ευρώπη), η ομάδα συμφεροντούχων για την ηλεκτρονική υγεία, η οποία αποτελεί συμβουλευτικό όργανο της Επιτροπής, τηρεί μια πολύ θετική στάση όσον αφορά τα οφέλη της τηλεϊατρικής. Η εμπορευσιμότητα των καινοτομιών εξετάστηκε από την EIT Health. Παρά τα οφέλη της για τις νησιωτικές και απομακρυσμένες περιοχές, η τηλεϊατρική εξακολουθεί να μην αξιοποιείται διόλου ευρέως στην Ευρώπη. Στις δυσκολίες συγκαταλέγονται το τεράστιο κόστος της υλοποίησης μιας υπηρεσίας τηλεϊατρικής, φραγμοί διαλειτουργικότητας λόγω έλλειψης τεχνικών υποδομών στα κράτη μέλη, ανησυχίες για το απόρρητο και την ιδιωτικότητα των δεδομένων υγείας, η έλλειψη δεοντολογικών κανόνων και η μη εξακρίβωση της δυνατότητας υλοποίησης όσον αφορά συγκεκριμένα την τηλεϊατρική, αμφιβολίες των επαγγελματιών στον τομέα της υγείας για την έκθεσή τους σε καταγγελίες, και ειδικότερα το ασαφές νομικό πλαίσιο.

1. Πώς προτίθεται η Επιτροπή να προωθήσει την τηλεϊατρική και την ηλεκτρονική υγεία στην ΕΕ, και δη στις νησιωτικές και απομακρυσμένες περιοχές;

2. Προτίθεται η Επιτροπή να υποβάλει πρόταση κανονισμού για την τηλεϊατρική και την ηλεκτρονική υγεία;

3. Ποιο είναι το ακριβές ποσό της χρηματοδότησης για την τηλεϊατρική και την ηλεκτρονική υγεία που έχει απορροφηθεί από κάθε κράτος μέλος κατά την περίοδο 2014-2020;