Επιχορήγηση ύψους 1,2 δισ. EUR προς την Ελλάδα

Επιχορήγηση ύψους 1,2 δισ. EUR προς την Ελλάδα

Η μάχη που δίνουμε είναι πολυεπίπεδη. Ο ρόλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του δεύτερου σπιτιού μας, είναι τεράστιας σημασίας. Η επιχορήγηση που ενέκρινε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προς την Ελλάδα, ύψους 1,2 δισεκατομμυρίων ευρώ προς ενίσχυση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων είναι μια μεγάλη νίκη για όλες τις αντοχές που έχουμε ξεπεράσει.
Αυτή η στήριξη μεταφράζεται σε μια τεράστια ανάσα για τον επιχειρηματικό κλάδο που πλήττεται βαθιά καθώς και για την εξασφάλιση των παροχών προς του εργαζόμενους, οι οποίοι ζουν σε καθεστώς μεγάλης ανασφάλειας.

Διαβάστε περισσότερες λεπτομέρειες εδώ.

7 Απριλίου: Παγκόσμια Ημέρα Υγείας

Η 7η Απριλίου έχει ονομαστεί Παγκόσμια Ημέρα Υγείας. Ένα ατομικό αγαθό που όλοι το ζητάμε αλλά κανένας δεν το έχει ορίσει. Πάντα το αναφέρουμε ως αντιδιαστολή της πάθησης, σα να λέμε ότι το λευκό είναι το αντίθετο του μαύρου. Όχι, είναι ένα άλλο χρώμα, μια άλλη κατάσταση. Όταν την έχουμε την αμελούμε και όταν τη χάνουμε την αναζητούμε. Πάντως εγώ ορίζω για τον εαυτό μου πως έχω Υγεία!

Δεν πρέπει να ξεχνάμε πως για ακόμα μια φορά στην πορεία της ιστορίας, καλούμαστε σήμερα ξανά ως άνθρωποι που ανήκουμε σε έναν κοινό τόπο, τη Γη, να αναλάβουμε την ατομική και κοινωνική ευθύνη που μας αναλογεί, προασπιζόμενοι την ίδια μας την ύπαρξη. Ολόκληρος ο κρατικός μηχανισμός σε παγκόσμιο και εθνικό επίπεδο αλλά και η ατομική ευθύνη βρίσκονται αυτή τη δεδομένη στιγμή στο επίκεντρο μιας τιτάνιας προσπάθειας προφύλαξης και διασφάλισής για την προάσπιση της Υγείας.

Και φυσικά δεν είναι η πρώτη φορά…
Από την πανώλη του Αντωνίνου που εμφανίζεται τον 2o αιώνα π.Χ. μέχρι και την γρίπη H1N1 που πρωτοεμφανίζεται στις αρχές του 19ου αιώνα, για όλες τις ασθένειες που έλαβαν διάσταση πανδημίας σημειώνεται μια σταθερή και σταδιακή μείωση του ποσοστού της θνησιμότητας. Σε όλες τις περιπτώσεις ο περιορισμός στο σπίτι, η λεγόμενη «καραντίνα» αποτελεί κοινή μέθοδο προφύλαξης και μείωσης διασποράς.

Στον 21ο αιώνα σε μια παγκόσμια απειλή δεν είμαστε μόνοι! Διαθέτοντας έναν εθνικό και ευρωπαϊκό μηχανισμό που βάζει τα γρανάζια του να δουλεύουν νυχθημερόν και ακατάπαυστα προς τον ύψιστο αυτό σκοπό, τους ήρωες της πρώτης γραμμής να καταβάλουν τις υπεράνθρωπες δυνάμεις τους και φυσικά τις αρετές της σύνεσης και της σωφροσύνης που επιδεικνύουμε ο καθένας από εμάς, μπορούμε και θα βγούμε νικητές από αυτή την μεγάλη μάχη!

Το #Μένουμε σπίτι καταφέραμε και το κάναμε πράξη. Τώρα έχει σειρά το μένουμε ενωμένοι, συνολικά!

Η ανάγκη για αποϊδρυματοποίηση στην εποχή του κορωνοϊού| iefimerida.gr

Άρθρο του Στέλιου Κυμπουρόπουλου για το iefimerida.gr.

Xιλιάδες συνάνθρωποι μας, οι περισσότεροι από τους οποίους ανήκουν στις κατηγορίες που ο ΕΟΔΥ χαρακτηρίζει ως ανήκοντες σε ευπαθείς ομάδες, ευάλωτες από τον κορωνοϊό, διαβιούν συλλογικά σε δομές ανοιχτού ή κλειστού τύπου εντός ή εκτός της κοινότητας.
Αναφέρομαι στους ανάπηρους, τους ηλικιωμένους, τα παιδιά, τους ανθρώπους με ψυχικά νοσήματα, τους αστέγους. Ο ιός έχει εξαπλωθεί σε περισσότερες από 190 χώρες, έχει προσβάλει περισσότερους από 700.000 ανθρώπους και οι θάνατοι πλέον ξεπερνούν τους 30.000 νεκρούς. Για τους δυνητικά πληττομένους όπως αποδεικνύεται, λίγα κατάλληλα μέτρα έχουν ληφθεί και κυρίως εφαρμοστεί στην πράξη.

Τα μηνύματα που λαμβάνουμε από χώρες με μεγάλη διασπορά του ιού είναι απογοητευτικά. Οι δομές αυτές γίνονται συχνά υγειονομικές βόμβες και χάνονται μαζικά ζωές «ωφελούμενων». Στις δομές αυτές, δεν γίνεται κάποια ουσιώδης προσπάθεια αρωγής και προστασίας των ευάλωτων συνανθρώπων μας, μιας και έχουν λιγότερες πιθανότητες επιβίωσης, λόγω των βιολογικών και κοινωνικών συνθηκών που βιώνουν. Σε όλη αυτή την κατάσταση συμβάλλει και η μη διάθεση απαραίτητων ειδών πρώτης ανάγκης σε φάρμακα, τροφίμων και εκπαιδευμένου προσωπικού στις δομές αυτές. Το αίτημα για την αποϊδρυματοποίηση είναι διαρκές αλλά μία ακόμη φορά αποδεικνύεται η αναγκαιότητα του με τον πλέον θλιβερό τρόπο και συχνά μακάβριο τρόπο.

Αποτελεί αίτημα που θα έπρεπε να είχε διεκπεραιωθεί εδώ και χρόνια και να μην αντικαθίσταται από ημίμετρα συλλογικής και πάλι διαβίωσης εντός της κοινότητας. Μέσα από αυτή την συνθήκη, αποδεικνύεται ότι αποτυγχάνουν οι πολιτικές «αντικατάστασης» των ιδρυμάτων με μικρότερα περιβάλλοντα φροντίδας, αλλά και η συνέχιση ύπαρξης και χρηματοδότησης ιδρυμάτων, καθώς οδηγούν σε νέα καθεστώτα ιδρυματοποίησης.

Να τονίσουμε ότι η Ελλάδα αποτελεί per se συμβαλλόμενο μέρος στη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία (UNCPRD), την οποία σύμβαση έχει επικυρώσει η Ευρωπαϊκή Ένωση. Η Σύμβαση προβλέπει με τα άρθρα 10 «Δικαίωμα στη ζωή», 11 «Καταστάσεις έκτακτων κινδύνων και ανθρωπιστικών καταστάσεων», 19 «Ανεξάρτητης διαβίωσης και ένταξης στην κοινότητα» και 25 «Υγεία», την αρωγή, προστασία και βεβαίως την απομάκρυνση των αναπήρων από τα ιδρυματικά περιβάλλοντα. Δυστυχώς η χώρα μας όπως και οι περισσότερες χώρες της ΕΕ έχουν αποτύχει να ανταπεξέλθουν στις συμβατικές τους υποχρεώσεις για την προστασία και ένταξη τον αποϊδρυματοποιημένων στο κοινωνικό σύνολο.

Κάθε ιός δεν κάνει εξαιρέσεις στο που βρίσκεται η δομή και τι τύπου είναι, το μόνο που χρειάζεται για να εξαπλωθεί και να αφαιρέσει ζωές είναι το να βρει ανθρώπους πολλούς ή λιγότερους να ζουν ομαδικά και να μοιράζονται τους ίδιους βοηθούς, οι οποίοι ασυνείδητα και χωρίς κατάλληλες παροχές φαρμακευτικών ειδών πρώτης ανάγκης μπορεί να εξαπλώνουν τον ιό.

Τα κοινά μέτρα που έχουν ληφθεί για όλους, δεν είναι αρκετά για τους ανάπηρους και τους εμποδιζόμενους (π.χ. ηλικιωμένοι). Δεν είναι όλοι οι άνθρωποι ίδιοι, γι’ αυτό και τα μέτρα οφείλουν να εξασφαλίσουν να γίνουν όλοι οι άνθρωποι ίσοι.

Πολλά από τα νέα μέτρα προστασίας από τον ιό, έρχονται σε αντιπαράθεση με την δυνατότητα για ανεξάρτητη και αξιοπρεπή διαβίωση (μη επαφή ανθρώπων, ατομική ευθύνη για υγιεινή, κ.α.). Ακόμη, οι «προσβάσιμες» πληροφορίες στα Κράτη Μέλη σχετικά με τις οδηγίες που πρέπει να ακολουθηθούν για τις ομάδες υψηλού κινδύνου δεν είναι πολλές και ούτε προσβάσιμες σε όλες τις ομάδες. Αποτέλεσμα αυτού είναι η έμμεση εξώθηση σε ιδρυματικά περιβάλλοντα, που όπως προαναφέρθηκε, ενέχουν περισσότερους κινδύνους για μόλυνση από τον ιό. Με αυτόν τον τρόπο, δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος κινδύνου για τους ανάπηρους που δεν μπορούν να βρουν τρόπους να προστατευτούν.

Θα ήθελα να επιστήσω την προσοχή στους εργαζόμενους σε αυτές τις δομές να τηρούν στο έπακρο τις οδηγίες του ΕΟΔΥ για τους κανόνες υγιεινής. Ξέρω πολύ καλά πως η κυβέρνηση της ΝΔ αμέσως μόλις αντιμετωπιστεί πλήρως ο ιός, θα συνεχίσει και θα επισπεύσει το πολυπόθητο πρόγραμμα της πραγματικής, ουσιώδους και άμεσα συνυφασμένης με την πραγματικότητα, αποϊδρυματοποιήσης που φυσικά περιλαμβάνει και τον Προσωπικό Βοηθό, αποτρέποντας κάθε μορφή συλλογικής διαβίωσης, ούτως ώστε σε μια ενδεχόμενη νέα κρίση να μη βρεθεί κανένας άλλος συνάνθρωπος μας στη θέση που βρίσκονται σήμερα οι ιδρυματοποιημένοι, είτε αυτοί είναι ανάπηροι, είτε άποροι, είτε ηλικιωμένοι.

Πέραν των συμβατικών υποχρεώσεων της χώρας μας αποτελεί πρωτίστως θέμα ανθρωπιάς να μην επιτρέψουμε τη διαιώνισης αυτού του φαύλου κύκλου. Οφείλουμε να δραστηριοποιηθούμε και να μείνουμε ενεργοί, για να μπορέσουμε να εξασφαλίσουμε σε όλους τα δικαιώματα τους για ίση αντιμετώπιση «αν θέλουμε να λεγόμαστε άνθρωποι».

Απάντηση στο κάλεσμα του Πρωθυπουργού

Απάντηση στο κάλεσμα του Πρωθυπουργού

Κανείς δεν περίμενε πως το έτος 2020 θα ζούσαμε μια τέτοια παγκόσμια κρίση. Ο κόσμος υποφέρει, η Ελλάδα υποφέρει, οι Έλληνες υποφέρουν. Ο καθένας προσφέρει με τον τρόπο του. Χρειάζεται όμως να προσφέρουμε και ουσιαστικά για να ξεπεράσουμε κάτι τόσο άγνωστο. Για αυτό και η πρωτοβουλία του Πρωθυπουργού, κ. Κυριάκου Μητσοτάκη είναι μοναδική και κάτι που ο κάθε πολίτης ήθελε πραγματικά να ζήσει. Φυσικά και υποστηρίζω και θα πραγματοποιήσω το κάλεσμα του πρωθυπουργού. Άλλωστε με την ίδια αίσθηση κοινωνικής ευθύνης ζήτησα κι εγώ, μία εβδομάδα πριν, από τους συναδέλφους του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος τη δημιουργία ενός κοινού οικονομικού αποθέματος προς υποστήριξη όσων Ευρωπαϊκών δομών υγείας χρήζουν αυτής.

Η επόμενη μέρα της πανδημίας| real.gr

Άρθρο του Στέλιου Κυμπουρόπουλου για το real.gr


Η πανδημία CoViD-19 απέδειξε πως τα κράτη μεμονωμένα είναι ανίσχυρα να ανταπεξέλθουν σε απρόσμενες υγειονομικές προκλήσεις και ότι μια κρίση τέτοιου βεληνεκούς μπορεί να απειλήσει τα συστήματα υγείας τους με κατάρρευση.

Ταυτόχρονα, ελλείψεις σε εξοπλισμό, προσωπικό και υποδομές, ανέδειξαν τη σημασία της ύπαρξης κοινών πολιτικών υγειονομικής διαχείρισης, έρευνας για την εύρεση εμβολίων αλλά και προτύπων περιορισμού του γενικού πληθυσμού σε συνθήκες καραντίνας.

Η Ευρώπη βρίσκεται τώρα στο επίκεντρο της νόσου και κλονίζεται από το δράμα της Ιταλίας και της Ισπανίας με χιλιάδες νεκρούς. Οφείλουμε να αναζητήσουμε τα αίτια που προκάλεσαν αυτήν την τραγωδία και τις αποφάσεις που καθυστερημένα ελήφθησαν, όμως πρέπει να προετοιμαστούμε και για το μέλλον. Η κρίση αυτή να λειτουργήσει ως δίδαγμα και να αναπτύξουμε ισχυρές βάσεις για την υγειονομική ενοποίηση της Ευρώπης ώστε να προστατεύσουμε τους πολίτες της από νέες πανδημίες αλλά και να παρέχουμε καλύτερες υπηρεσίες υγείας σε ηπιότερους καιρούς.

Ήρθε η ώρα για την Ένωση να αναπτύξει κοινοτικές δομές υγείας με αποφασιστικότητα. Τα βήματα που χρειάζεται να γίνουν είναι άμεσα, αδάπανα και θα έχουν ευεργετικές συνέπειες στην λειτουργία των Συστημάτων Υγείας των Κρατών-Μελών.

Αρχικά, η θέσπιση ενός κοινού προγράμματος ελάχιστου εμβολιασμού, το οποίο θα καλύπτει όλες τις ηλικίες και θα ισχύει σε όλα τα Κράτη-Μέλη κρίνεται πλέον απαραίτητη. Το πρόγραμμα αυτό θα πρέπει να συνταχθεί με κριτήρια αμιγώς επιστημονικά και η προμήθεια και παροχή των εμβολίων να πραγματοποιούνται μέσω μιας Κοινής Ευρωπαϊκής Αρχής. Με αυτόν τον τρόπο, θα επιτευχθεί η διαθεσιμότητα τους σε λογικό κόστος και χωρίς να υπάρχουν διαφοροποιήσεις στους χρόνους παράδοσης ή στον τύπο του εμβολίου.

Στη συνέχεια, αυτή η Κοινή Ευρωπαϊκή Αρχή, θα μπορούσε να αναλάβει τις πολιτικές παραγγελίας του υγειονομικού και ιατροφαρμακευτικού εξοπλισμού συνολικά και τιμολόγησης τους σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση. Με αυτόν τον τρόπο, θα επιτύγχανε επάρκεια φαρμάκων σε όλα τα Κράτη-Μέλη κατά την διάρκεια του χρόνου, θα συμπίεζε το κόστος αγοράς αυτών και του ιατροφαρμακευτικού εξοπλισμού, ενώ παράλληλα θα μπορούσε να αποτρέψει φαινόμενα ανεξέλεγκτων φαρμακευτικών δαπανών εις βάρος των κρατικών προϋπολογισμών και αδικαιολόγητης συμπίεσης του κόστους προς επίτευξη δημοσιονομικών στόχων, πάντα υπό το πρίσμα της διαφάνειας. Η υγεία των πολιτών δεν μπορεί να είναι το πεδίο κερδοσκοπίας κανενός, πόσο μάλλον το μέσο επίτευξης αλλότριων κυβερνητικών στόχων.

Ο στόχος του κοινού ευρωπαϊκού εμβολιαστικού προγράμματος και η δημιουργία Κοινής Ευρωπαϊκής Αρχής Παραγγελιών και Τιμολόγησης Φαρμάκων μπορεί να επιτευχθεί με τον ίδιο τρόπο που συγκροτήθηκε και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Οι εκάστοτε εθνικές αρχές εμβολιασμού και παραγγελιών θα τεθούν υπό κοινή διοίκηση, λειτουργώντας με κοινά πρωτόκολλα και μηχανισμούς, ως παραρτήματα πραγμάτωσης της Κοινής Ευρωπαϊκής Πολιτικής Φαρμάκων και Υγείας. Η Αρχή θα εποπτεύεται πολιτικά από το Συμβούλιο Υπουργών Υγείας και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το οποίο και θα επικυρώνει την διοίκηση της. Με την ανακατεύθυνση εθνικών μηχανισμών και διαδικασιών σε ευρωπαϊκό επίπεδο, η Αρχή αυτή μπορεί να συγκροτηθεί χωρίς πρόσθετο δημοσιονομικό κόστος για τους Ευρωπαίους πολίτες, με αποτέλεσμα την παροχή ποιοτικότερης περίθαλψης και αναβαθμισμένων υπηρεσιών υγείας για όλους τους Ευρωπαίους ανεξάρτητα από το Κράτος-Μέλος στο οποίο ζουν.

Η κρίση της πανδημίας θα τελειώσει. Η επόμενη μέρα θα μας βρει κλονισμένους οικονομικά και κοινωνικά όμως δεν πρέπει να μας βρει καταρρακωμένους αλλά αποφασισμένους να βελτιώσουμε την περίθαλψη των πολιτών μας. Από αυτήν την κρίση πρέπει να λάβουμε τα σωστά μηνύματα. Η προστασία μας σίγουρα είναι και ατομική ευθύνη, αλλά αν μάθουμε τώρα από τα λάθη και τις ελλείψεις μας, την επόμενη φορά θα είναι και Ευρωπαϊκή.

Πανδημία Covid-19| Δωρεάν υπηρεσίες ψυχικής υγείας

Πανδημία Covid-19| Δωρεάν υπηρεσίες ψυχικής υγείας

Σε στιγμές σαν και αυτή εδώ, τόσο κρίσιμες και ταυτόχρονα πρωτόγνωρες, οφείλουμε να επιστρατεύουμε όλες τις δυνάμεις μας και να δινόμαστε στον «αγώνα», με όποιον τρόπο και «όπλα» διαθέτει ο καθένας.
Με αλληλεγγύη, με σεβασμό, με αγάπη για τον εαυτό και το συνάνθρωπό μας.
Γι’ αυτό και από σήμερα θα προσφέρω δωρεάν τις υπηρεσίες μου ως ψυχίατρος στους συνανθρώπους μας που χρειάζονται ψυχική και ψυχολογική στήριξη λόγω της πρωτόγνωρης συνθήκης την οποία βιώνουμε εξ αιτίας της επιδημίας του Covid-19.
Μπορείτε να με βρείτε καθημερινά, 12.00-13.00 και 18.00-19.00 στη διαδικτυακή πλατφόρμα Melapus, κάνοντας κλικ εδώ.

Μέσω αυτού του συνδέσμου μπορείτε να συνομιλήσετε με όλους τους συναδέλφους που προσφέρουν δωρεάν τις υπηρεσίες τους για τον ίδιο σκοπό.
Οι δωρεάν υπηρεσίες προσφέρονται από την Περιφέρεια Αττικής και τον Ιατρικό Σύλλογο Αθηνών (ΙΣΑ), με την στήριξη της Ελληνικής Ψυχιατρικής Εταιρίας (ΕΨΕ) και της Melapus.

kympouropoulos_melapus

Θέμα: Προστασία των αστέγων κατά τη διάρκεια της κρίσης του Κορονοϊού| 20 Μαρτίου 2020

Ερώτηση με αίτημα γραπτής απάντησης E-003020/2019 προς την Επιτροπή
Άρθρο 138 του Κανονισμού

Λόγω κορονοϊού, μια κοινωνικά ευπαθής ομάδα που πλήττεται είναι αυτή των αστέγων, που προσεγγίζει τους 400.000 πολίτες στην ΕΕ. Παρά τα άρθρα 16 «Υγειονομική περίθαλψη» και 19 «στέγαση και βοήθεια για τους άστεγους» του ευρωπαϊκού πυλώνα των κοινωνικών δικαιωμάτων, δεν έχουν ληφθεί οργανωμένα μέτρα για την (υγειονομική) προστασία τους από όλα τα Κράτη Μέλη. Στον άστεγο πληθυσμό αναμένεται να υπάρχει ταχύτερη διασπορά του ιού, ενισχύοντας την ανάγκη υγειονομικής περίθαλψης. Αυτό επιφέρει περισσότερα έξοδα, εν αντιθέσει με την πρόληψη εξάπλωσης του και σε αυτή την ομάδα. Η ελλιπής συνεργασίας μεταξύ του τομέα υγείας και άλλων κοινωνικών υπηρεσιών εμποδίζει την πρόσβαση των αστέγων στις απαραίτητες υπηρεσίες.

Στην παρούσα κατάσταση, ενδεικτικά υπέρ της προστασίας αστέγων έχουν κινηθεί: Καλιφόρνια (150 εκατομμύρια δολάρια), Ηνωμένο Βασίλειο (3,2 εκατομμύρια λίρες σε τοπικές αρχές για διαμονή-υπηρεσίες προς όφελος αστέγων), Σαν Φρανσίσκο (καταφύγια σε εκκλησίες, αμφιθέατρα σχολείων, κρατικές περιουσίες) και Γαλλία (κέντρα αυτοαπομόνωσης άστεγων). 

Ερωτάται η Επιτροπή:

1. Έχει αναλάβει πρωτοβουλίες για το συντονισμό των δράσεων των Κρατών Μελών για τη προστασία των αστέγων στη διάρκεια της τρέχουσας κρίσης;

2. Σκοπεύει να συνεργαστεί με την κοινωνία των πολιτών και τον ιδιωτικό τομέα για τη γρήγορη προστασία των αστέγων;

3. Σκοπεύει να συντονίσει την διάχυση καλών πρακτικών στο επίπεδο των ευρωπαϊκών πόλεων;

Η ανάσχεση στον Έβρο ευκαιρία για νέα αρχή| protothema.gr

Άρθρο του Στέλιου Κυμπουρόπουλου για το protothema.gr

Η Ευρώπη και η Διεθνής Κοινότητα εξαιτίας και της ελληνικής αβελτηρίας ή της διεθνιστικής ιδεολογικής εμμονής της απελθούσας κυβέρνησης επί πέντε τουλάχιστον χρόνια αδιαφορούσε για τον μείζον πρόβλημα του μεταναστευτικού. Η αδιαφορία αυτή όμως πλέον τερματίζεται καθώς πλέον βρισκόμαστε σε τέλμα. Οι ωραιοποιήσεις πλέον δεν μπορούν να αντέξουν. Τα ελληνικά νησιά έχουν φτάσει στα όρια τους, οι τοπικές κοινωνίες έχουν μπει στο περιθώριο και η Ελλάδα έχει ξεπεράσει τις αντοχές της.

Ως χώρα υπήρξαμε φιλόξενη, προστρέξαμε τους ανήμπορους, βάλαμε τα συμφέροντα μας σε δεύτερη μοίρα προς χάρη της Ένωσης. Όμως αυτό δεν εκτιμήθηκε. Όλοι αρκέστηκαν στα ευχολόγια, στις δηλώσεις συμπαράστασης και στις συμβολικές ενισχύσεις. Η Ελλάδα και ο Λαός της βρέθηκαν μόνοι να αγωνίζονται όχι μόνο να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα αλλά και να αντιμετωπίσουν τις συνέπειες μίας ελοχεύουσας εθνικής απειλής. Η απόλυτα αποτυχημένη συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας μετέτρεψε την Ελλάδα σε αποθήκη μεταναστών και έδωσε στην Τουρκία επιπλέον εργαλεία πίεσης στην άσκηση της επεκτατικής εξωτερικής πολιτικής της.

Η συμφωνία αυτή η οποία ουδέποτε πρακτικά λειτούργησε ξεψύχησε οριστικά με την απροκάλυπτη απόφαση της κυβέρνησης Ερντογάν να καθοδηγήσει στίφη χιλιάδων μεταναστών για να εισβάλουν αρχικά από τον Έβρο και μετά και από τα νησιά στην Ελλάδα. Η απόφαση αυτή αποτελεί καταφανεί εχθρική ενέργεια κατά της χώρας μας και ως τέτοια μόνο μπορεί να απαντηθεί. Η ελληνική κυβέρνηση ορθότατα αποφάσισε να μην μείνει άπραγη και κινητοποίησε τα Σώματα Ασφαλείας και τις Ένοπλες Δυνάμεις.

Ποια είναι όμως η επόμενη ημέρα; Η Ελλάδα γνωρίζουμε πως δεν θα ανεχθεί την προσβολή της κυριαρχίας της. Η Τουρκία θα συνεχίσει την απαράδεκτη πολιτική της; Η Ευρώπη θα ορθώσει το ανάστημα της; Δεν είμαι προφήτης και ούτε επιζητώ τέτοιο ρόλο. Γνωρίζω όμως πως για να επέλθει μία οριστική και λειτουργική λύση στο πρόβλημα οφείλουν κατ’ ελάχιστο να γίνουν τα κάτωθι.

Η Τουρκία για να συνεχίσει να αποτελεί μέρος της λύσης θα πρέπει να δεχθεί με μία απόλυτα νέα Ευρωτουρκική συμφωνία την άμεση λειτουργία χώρων hot spot στην επικράτεια της, ως η πρώτη ασφαλής χώρα άφιξης των προσφύγων-μεταναστών ( Εκτός και αν η Τουρκία δηλώσει πως βρίσκεται σε πόλεμο και έχει απολέσει τον έλεγχο στο εσωτερικό της). Στα hot spot αυτά οι πρόσφυγες-μετανάστες θα αιτούνται ασύλου σε επιτροπές των χωρών ενδιαφέροντος τους και εφόσον λάβουν αυτό το δικαίωμα να προωθούνται. Σε αντίθετη περίπτωση θα απελαύνονται. Εφόσον η Τουρκία αδυνατεί (προφανώς λόγω ανικανότητας των διωκτικών αρχών της) να σταματήσει τα κυκλώματα μεταφοράς προσφύγων, θα πρέπει να δώσει την δυνατότητα δράσης της Europol στην επικράτεια της και στα παράλια της στην Frontex και στην European Gendarmerie Force. Όμως και η ΕΕ θα πρέπει να αναλάβει τις ευθύνες της.

Χρειάζεται η ΕΕ να ξεκαθαρίσει πως δεν εκβιάζεται, δεν ανέχεται να συμπλέκονται άσχετες υποθέσεις στις σχέσεις της με τρίτα κράτη, δεν επιτρέπει να αμφισβητούνται τα σύνορα της.

Αν η Τουρκία δεν αποδεχθεί όχι απλά να τερματίσει τις επιθετικές ενέργειες της κατά της Ελλάδας αλλά και να αποδεχθεί τους ευρωπαικούς όρους οφείλει η Ένωση άμεσα να τερματίσει τις ενταξιακές διπραγματεύσεις μαζί της, να καταγγείλει την συμφωνία Τελωνειακής Ένωσης και να προχωρήσει σε οικονομικές κυρώσεις.


Χρειάζεται η ΕΕ να ξεκαθαρίσει πως δεν εκβιάζεται, δεν ανέχεται να συμπλέκονται άσχετες υποθέσεις στις σχέσεις της με τρίτα κράτη, δεν επιτρέπει να αμφισβητούνται τα σύνορα της.

Ξέρω πως κάποιοι θα θεωρήσουν όλα τα ανωτερω υπεροβολικά, πως θα επικαλεστούν τα ανθρώπινα δικαιώματα και θα προτάξουν διάφορες άλλες ουμανιστικού χαρακτήρα αντιθέσεις. Τους κατανοώ. Όμως την ιδια στιγμή τους δηλώνω πως τα κράτη έχουν το δικαίωμα της αυτοάμυνας και η Ελλάδα δεν αποποιηθεί αυτού. Γνωρίζω επίσης πως η εισβολή από οποιουσδήποτε και αν γίνεται και για οποιοδήποτε λόγο και αν πραγματοποιείται, δεν μπορεί να γίνεται ανεκτή. Ξέρω πως κανένα κράτος που σέβεται τον εαυτό του δεν μπορεί να υποκύπτει σε εκβιασμούς. Πιστεύω επίσης βαθειά πως η υποχρέωση της ελληνικής κυβέρνησης είναι προς τον Λαό της και δευτερευόντως προς τρίτους.

Κάποιοι θα αναρωτηθούν «και εντάξει στον Έβρο τους απωθούμε, όμως στα νησιά τι θα κανουμε; Τα σκάφη που μεταφέρουν μετανάστες βουλιάζουν και η Ελλάδα θα μείνει άπραγη;» Την απάντηση την δίνει το Διεθνές Δίκαιο. Αν η απόπειρα του ελληνικού Λιμενικού να τους αποτρέψει να εισέλθουν στα ελληνικά χωρικά ύδατα αποτύχει και βουλιάξουν εντός των υδάτων μας τότε είναι ευθύνη μας να τους διασώσουμε να τους καταγράψουμε και να τους γυρίσουμε πίσω στην Τουρκία με το πρώτο καράβι και αν το ναυάγιο προκλήθηκε ηθελημένα να τους διώξουμε ποινικά για την πρόκληση ναυαγίου.

Αν το σκάφος βουλιάξει εξαιτίας της παρουσίας του ελληνικού Λιμενικού στα τουρκικά χωρικά ύδατα τότε είναι ευθύνη της Τουρκίας να τους περισυλλέξει. Σε καμία πάντως περίπτωση η Ελλάδα δεν θα πρέπει να επιτρέψει την εκμετάλλευση των μεταναστών για να αποσπάσει η αυταρχική ηγεσία της Τουρκίας οικονομικά ή γεωπολιτικά ανταλλάγματα. Όπως έστρωσε ο Ερντογάν στην Συρία θα πρέπει και να κοιμηθεί. Και αν ο τουρκικός λαός αισθάνεται δυσφορία να το δείξει. Η Ελλάδα όμως δεν υποχωρεί και δεν εγκαταλείπει τα δικαιώματα της τώρα είναι σειρά της ΕΕ να δράσει και της Τουρκίας να λογικευτεί και να εγκαταλείψει τους μεγαλοιδεατισμούς και τις απειλές.