Συνέντευξη: «Ο πρώτος, σε σταυρούς προτίμησης, ευρωβουλευτής, Στέλιος Κυμπουρόπουλος»

Συνέντευξη στην Έμη Λιβανίου για το Huffpost

Ο Στέλιος Κυμπουρόπουλος είναι το παράδειγμα ζωής και δύναμης! Είναι το αγόρι που όταν κράτησε την ελληνική σημαία της παρέλασης στα 15 του χρόνια συγκίνησε όλη τη χώρα και μας έκανε να αισθανθούμε περήφανοι.

Συνάντηση με τον πρόεδρο του Ε.Ο.Π.Υ.Υ.

Συνάντηση με τον πρόεδρο του Ε.Ο.Π.Υ.Υ.

Ο Στέλιος Κυμπουρόπουλος συναντήθηκε με τον πρόεδρο του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. κ. Βασίλειο Πλαγιανάκο, πραγματοποιώντας ένα γόνιμο διάλογο με πολύ ελπιδοφόρα μηνύματα για ό, τι πρόκειται να ακολουθήσει στον ασφαλιστικό τομέα.
Είμαστε εν αναμονή πολύ σημαντικών και αισιόδοξων νέων για το μέλλον των ασφαλισμένων του Ε.Ο.Π.Υ.Υ.

Ελεύθερη κινητικότητα και προσβασιμότητα: Βασικές αρχές της Ανεξάρτητης Διαβίωσης

Ελεύθερη κινητικότητα και προσβασιμότητα: Βασικές αρχές της Ανεξάρτητης Διαβίωσης

Το κατεπείγον ερώτημα με αίτημα γραπτής απάντησης που έθεσα προς την Επιτροπή, σε συνεργασία με τη Biljana Borzan, τη Tilly Metz και τη Katrin Langensiepen στις 31 Ιανουαρίου, αφορά μία από τις βασικές αρχές της Ανεξάρτητης Διαβίωσης: την ελεύθερη κινητικότητα και προσβασιμότητα.
Εκατομμύρια ανάπηροι πολίτες ή πολίτες με μειωμένη κινητικότητα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, δυσκολεύονται να βρουν προσβάσιμη στέγη λόγω έλλειψης θεμελιωδών παροχών, όπως ο ανελκυστήρας και οι ράμπες.

Η Ευρωπαϊκή Πράσινη Συμφωνία, από την άλλη, υποχρεώνει τα κράτη- μέλη να προβούν σε ανακαινίσεις ιδιωτικών και δημόσιων κτιρίων ώστε να τηρούνται τα πράσινα κριτήρια που ορίζει. Είναι μια καλή ευκαιρία στα κριτήρια αυτά να ενταχθεί και η προσβασιμότητα, ως πτυχή της κοινωνικής και οικονομικής βιωσιμότητας. Επιβάλλεται η θέσπιση μιας γενικής υποχρέωση προς τις δημόσιες αρχές και τον ιδιωτικό τομέα για την κάλυψη των απαιτήσεων προσβασιμότητας κατά την κατασκευή νέων κτιρίων ή κατά την ανακαίνιση υφιστάμενων υποδομών.
Και φυσικά, είναι υποχρέωσή της Ευρωπαϊκής Ένωσης τα έργα για τη βελτίωση της κινητικότητας και της πρόσβασης, όπως η εγκατάσταση ανελκυστήρων, να καταστούν επιλέξιμα για συγχρηματοδότηση και στήριξη στο πλαίσιο της κατασκευής ή ανακαίνισης των κτιρίων!

Θέμα: Καλύτερο διαδίκτυο για τα παιδιά (συζήτηση) | 12 Φεβρουαρίου 2020

Στρασβούργο

Κυρία Πρόεδρε, ήταν η Παγκόσμια Ημέρα Ασφαλούς Διαδικτύου χθες και ως ψυχίατρος ανησυχώ.
Μόνο στην Ελλάδα, ένα στα πέντε παιδιά έχει πέσει θύμα διαδικτυακής παρενόχλησης, το 61 % έχει μπει σε ακατάλληλο περιεχόμενο και τα παιδιά είναι εκτεθειμένα σε ρητορική μίσους, σε ψυχολογικές επιθέσεις, σε εκβιασμούς και σε οικονομικές απάτες. Τα μισά παιδιά δηλώνουν ότι αυτό τα έβλαψε ψυχολογικά και τα ώθησε σε κοινωνική απομόνωση. Πολλοί γονείς αφήνουν τα παιδιά με το κινητό στο χέρι. Η εξάρτηση των παιδιών τα κάνει ευάλωτα, επιθετικά και τα απομονώνει.

Το διαδίκτυο δεν είναι παιχνίδι. Χρειαζόμαστε σύγχρονη παιδεία που θα οχυρώνει τα παιδιά από αυτούς κινδύνους. Πρέπει να εξαναγκάσουμε τους παρόχους και τις εταιρείες λογισμικού να μας εξασφαλίσουν δωρεάν ή —τουλάχιστον— πολύ φθηνό λογισμικό προστασίας των παιδιών. Είναι απαραίτητη η ύπαρξη ενημερωμένων Ευρωπαίων γονέων, που θα μπορούν να καταφύγουν σε μια εύχρηστη και διαθέσιμη ευρωπαϊκή εργαλειοθήκη. Χρειάζεται να γνωστοποιήσουμε τον χρόνο και τον τρόπο της υγιούς χρήσης του διαδικτύου. Πρόκειται για δίκοπο μαχαίρι που οφείλουμε να αξιοποιήσουμε και, ταυτόχρονα, να προστατεύσουμε από τις αρνητικές και επικίνδυνες συνέπειές του.

Κοινή Πρόταση Ψηφίσματος σχετικά με την παιδική εργασία σε ορυχεία της Μαδαγασκάρης.

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

– έχοντας υπόψη τα προηγούμενα ψηφίσματά του σχετικά με τη Μαδαγασκάρη, και ιδίως εκείνα της 9ης Ιουνίου 2011[1] και της 16ης Νοεμβρίου 2017[2],

– έχοντας υπόψη τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα του Παιδιού,

–  έχοντας υπόψη την Οικουμενική Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, του 1948,

– έχοντας υπόψη τη Διακήρυξη της Γενεύης για τα Δικαιώματα του Παιδιού, του 1924, και την έγκρισή της από τη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών το 1959,

– έχοντας υπόψη κατευθυντήριες γραμμές της ΕΕ για τα δικαιώματα του παιδιού,

– έχοντας υπόψη το άρθρο 3 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, το οποίο αναγνωρίζει ρητά ως στόχο της ΕΕ την προώθηση των δικαιωμάτων των παιδιών στις εσωτερικές και εξωτερικές υποθέσεις,

– έχοντας υπόψη τη σύμβαση αριθ. 138 της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας (ΔΟΕ) σχετικά με την ελάχιστη ηλικία για την πρόσβαση στην απασχόληση, της 6ης Ιουνίου 1973, και τη σύμβαση αριθ. 182 της ΔΟΕ σχετικά με την απαγόρευση και την άμεση δράση για την εξάλειψη των χειρότερων μορφών παιδικής εργασίας, της 1ης Ιουνίου 1999,

– έχοντας υπόψη τη θέση του που εγκρίθηκε σε πρώτη ανάγνωση, της 16ης Μαρτίου 2017[3], σχετικά με την πρόταση κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου που αφορά τη θέσπιση ενωσιακού συστήματος αυτοπιστοποίησης της δέουσας επιμέλειας όσον αφορά την αλυσίδα εφοδιασμού των υπεύθυνων εισαγωγέων κασσιτέρου, τανταλίου και βολφραμίου, των μεταλλευμάτων τους, καθώς και χρυσού, που προέρχονται από περιοχές συγκρούσεων και υψηλού κινδύνου (κανονισμός για τα ορυκτά που προέρχονται από περιοχές συγκρούσεων)…

Διαβάστε περισσότεραεδώ,

Θέμα: Προσβασιμότητα στις δημόσιες συμβάσεις | 5 Φεβρουαρίου 2020

Ερώτηση με αίτημα γραπτής απάντησης E-000728/2020 προς την Επιτροπή

Άρθρο 138 του Κανονισμού

Η ευρωπαϊκή οδηγία περί δημοσίων συμβάσεων προέβλεψε την εισαγωγή συγκεκριμένων κριτηρίων προσβασιμότητας στους σχετικούς διαγωνισμούς των κρατών μελών.

Δεν έχει υπάρξει ενημέρωση από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για την επιβολή της οδηγίας που να αποδεικνύει ότι οι δημόσιες συμβάσεις έργων ψηφιακής ένταξης λαμβάνουν υπόψη τα κριτήρια προσβασιμότητας.

Στην ιστοσελίδα της Επιτροπής που συγκεντρώνει ενημερώσεις και εκθέσεις από τα κράτη μέλη για την εφαρμογή της οδηγίας, δεν έχουν υπάρξει ενημερώσεις από το 2018 και οι υπάρχουσες εκθέσεις δεν αναφέρονται στα κριτήρια προσβασιμότητας.

Κατόπιν αυτών, ερωτάται η Επιτροπή:

1.Πώς κρίνει τα αποτελέσματα της οδηγίας όσον αφορά τα κριτήρια προσβασιμότητας στους διαγωνισμούς δημοσίων συμβάσεων για την ψηφιακή ένταξη;

2.Σε ποιες κινήσεις σχεδιάζει να προβεί μελλοντικά για την αποτελεσματική εφαρμογή της οδηγίας;

Θέμα: Ευρωπαϊκή Πράξη Προσβασιμότητας και νέες οδηγίες περί προτύπων | 5 Φεβρουαρίου 2020

Ερώτηση με αίτημα γραπτής απάντησης E-000729/2020 προς την Επιτροπή

Άρθρο 138 του Κανονισμού

Σχετικά με την Ευρωπαϊκή Πράξη Προσβασιμότητας, η κοινωνία των πολιτών και οι εταιρίες τεχνολογίας αναμένουν τις εξελίξεις όσον αφορά τις νέες οδηγίες περί προτύπων. Παρακολουθούν το θέμα από κοινού, έτσι ώστε συνεργαζόμενοι να συμβάλουν στην παραγωγή προϊόντων που θα ακολουθούν τα νέα πρότυπα.

Στο πλαίσιο αυτό ερωτάται η Επιτροπή:

1.Έχει υπάρξει διαβούλευση με εκπροσώπους της κοινωνίας των πολιτών και των εταιριών τεχνολογίας, ώστε να τους δοθεί η ευκαιρία να εκφράσουν τις απόψεις τους για τα νέα πρότυπα;

2.Ποια θα είναι τα επόμενα βήματα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής αναφορικά με την έκδοση των οδηγιών για τα νέα πρότυπα;



Θέμα: Οι πτυχές που αφορούν την κινητικότητα και την προσβασιμότητα στο πλαίσιο της κατασκευής και ανακαίνισης των κτιρίων σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Πράσινη Συμφωνία | 31 Ιανουαρίου 2020

Ερώτηση με αίτημα γραπτής απάντησης E-000579/2020 προς την Επιτροπή

Άρθρο 138 του Κανονισμού

Biljana Borzan, Stelios Kympouropoulos, Tilly Metz, Katrin Langensiepen

Στο κεφάλαιο 2.1.4 της ανακοίνωσης για την Ευρωπαϊκή Πράσινη Συμφωνία αναφέρεται ότι η ΕΕ και τα κράτη μέλη θα πρέπει να προβούν σε ένα «κύμα ανακαινίσεων» δημόσιων και ιδιωτικών κτιρίων.

Σε ολόκληρη την ΕΕ, εκατομμύρια άτομα με μειωμένη κινητικότητα, όπως οι ηλικιωμένοι ή τα άτομα με αναπηρία, αντιμετωπίζουν δυσκολίες στην εξεύρεση προσβάσιμης στέγης. Ένα άτομο με μειωμένη κινητικότητα, το οποίο ζει σε ένα πολυώροφο κτίριο χωρίς ανελκυστήρα, είναι πρακτικά φυλακισμένο μέσα στο σπίτι του.

Η Ευρωπαϊκή Πράσινη Συμφωνία αποτελεί σημαντική ευκαιρία για αντιμετωπιστεί το πρόβλημα της προσβασιμότητας ως πτυχή της κοινωνικής και οικονομικής βιωσιμότητας. Η προσβασιμότητα θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη κατά την ανακαίνιση των κτιρίων ώστε να μην χρειάζεται να μετασκευαστούν σε μεταγενέστερο στάδιο, διασφαλίζοντας ότι οι κατασκευές θα είναι διαχρονικές και ολοκληρωμένες, ώστε να αποφεύγεται η σπατάλη πόρων στο μέλλον.

1.Εξετάζει η Επιτροπή το ενδεχόμενο θέσπισης μιας γενικής υποχρέωσης σε επίπεδο ΕΕ για τις δημόσιες αρχές ή τον ιδιωτικό τομέα για την κάλυψη των απαιτήσεων προσβασιμότητας κατά την κατασκευή νέων κτιρίων ή κατά την ανακαίνιση υφιστάμενων υποδομών;

2.Τα έργα για τη βελτίωση της κινητικότητας και της πρόσβασης, όπως η εγκατάσταση ανελκυστήρων, θα είναι επιλέξιμα για συγχρηματοδότηση και στήριξη στο πλαίσιο της κατασκευής ή ανακαίνισης των κτιρίων;

Σαν σήμερα 4,5 χρόνια στον πάγ(κ)ο με τον ΣΥΡΙΖΑ| iefimerida.gr

Άρθρο του Στέλιου Κυμπουρόπουλου για το iefimerida.gr

Ήταν κάπου το 2013 όταν άκουσα την κα. Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ να προσπαθεί να πείσει τον κ. Παπαδάκη ότι δεν υπάρχει κρίση και πως όλα είναι μέσα στο μυαλό μας. Η διακεκριμένη πανεπιστημιακός δεν έπεισε τον απαιτητικό δημοσιογράφο.

Από την 25η Ιανουαρίου 2015 ακολούθησαν 4,5 χρόνια τραγικών λαθών, αμετροέπειας, ψεύτικων υποσχέσεων, αλαζονείας, χειραγώγησης των θεσμών, κατάχρησης των κρατικών μέσων ενημέρωσης και καλλιέργειας ακραίου διχασμού. Το 2015, η έλευση του ΣΥΡΙΖΑ στους κυβερνητικούς θώκους σήμανε την επικράτηση ενός νέου αφηγήματος για την Ελλάδα, το οποίο ένα σύστημα εξουσίας καλλιέργησε διαχρονικά, με τις «πλατείες», τα διάφορα γεγονότα στις παρελάσεις, τις συνεχείς καταλήψεις και πορείες, την καραμέλα της πανταχού παρούσας «μνημονιακής χούντας», τη ρητορική «ή εμείς ή αυτοί» τις από κοινού διαδηλώσεις με την ακροδεξιά για κρεμάλες.

Αυτή η επέτειος με απασχολεί, πρώτα ως επιστήμονα του χώρου της ψυχικής υγείας και έπειτα ως πολιτικό. Οι ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ έγιναν κυβέρνηση για να βάλουν «τον άνθρωπο πάνω από τους αριθμούς». Μια κακή οικονομία και τεταμένη κοινωνία, που μόλις είχαν ξεκινήσει να ανακάμπτουν, κατέληξαν να επιβαρύνονται δραματικά από την κυβέρνηση Τσίπρα. Το πρώτο επτάμηνο του 2015, η ανάκαμψη του 2014 αντιστράφηκε ολοσχερώς, με την ανεργία να επανακάμπτει, το κόστος δανεισμού του Δημοσίου να αυξάνεται, το ΑΕΠ και το οικονομικό κλίμα να επιστρέφουν στην ύφεση, την βιωσιμότητα του χρέους μας να επιβαρύνεται σημαντικά, ενώ η στάση πληρωμών παρέλυσε τους Έλληνες πολίτες για πολλούς μήνες.

Δεν έγινε ποτέ αναστοχασμός και αυτοκριτική για αυτά τα αποτρόπαια λάθη από τον ΣΥΡΙΖΑ που κόστισαν βαρύτατα στους Έλληνες πολίτες και δεν ακούστηκε μία συγνώμη, έτσι απλά για ηθικούς λόγους. Καθώς δυστυχώς οι χαμένοι πόροι, οι χαμένες ευκαιρίες, οι χαμένες δουλειές, τα χαμόγελα που χάθηκαν αυτά τα 4,5 χρόνια δεν επανακτώνται.

Το δημοψήφισμα που ακολούθησε επέτεινε την πολιτικο-οικονομική κάμψη και τη θλίψη στο συνολικό θυμοειδές της κοινωνίας.

Οφείλουμε να μετρήσουμε το αποτέλεσμα αυτού του διλήμματος στις ανθρώπινες σχέσεις που διερρήχθησαν. Θεωρώ πως επηρεάστηκε βαθιά κάθε πτυχή της ζωής των Ελλήνων, με μια ρητορική που δίχασε, στρέφοντας τους «πολλούς» εναντίον «λίγων», της «ελίτ» και της «Ευρώπης», σκαλίζοντας παλιές πληγές. Και πολλοί προοδευτικοί ψηφοφόροι μπολιάστηκαν με την αναγκαία βεβαιότητα του μίσους.

Κι έπειτα με τη βεβαιότητα της τέλειας ανικανότητας δημιουργίας, ελπίδας, εμπιστοσύνης… Η ανεργία, άλλωστε, ποτέ δεν εμφανίζεται εν κενώ.

Πρόσφατα η δημοσιογράφος Βίκυ Χατζηβασιλείου αναφέρθηκε σε 4,5 χρόνια όπου «ντρεπόμασταν να πούμε ότι είμαστε καλά». Έχουμε σκεφτεί το μέγεθος της ζημιάς;

Το αντίκτυπο της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ στην ψυχολογία των Ελλήνων, αποτυπώθηκε και στις μετρήσεις που διαθέτουμε για την διάδοση της κατάθλιψης και της αυτοχειρίας μεταξύ των συμπολιτών μας. Τα κρούσματα της κατάθλιψης παρέμειναν σε υψηλότατα νούμερα καθ’ όλη τη διάρκεια των 4,5 ετών2. Οι πολίτες δεν σταμάτησαν να δηλώνουν διαρκώς την απώλεια εμπιστοσύνης τους απέναντι στους θεσμούς, ειδικά την Βουλή και τα κόμματα, ενώ η οργή και η απογοήτευση τους για το μέλλον της χώρας και της οικονομικής κατάστασης παρέμειναν ψηλά κατά τη θητεία του ΣΥΡΙΖΑ.

Ταυτόχρονα, ο αριθμός των αυτοκτονιών συνέχιζε να παραμένει υψηλός και να αυξάνεται παρά τις θριαμβολογίες της ανάκαμψης, με τα στατιστικά του 2016 να αναγράφουν 484 αυτοκτονίες για το έτος εκείνο. Η κλιμάκωση της ελπίδας των πολιτών για αλλαγή σε ένα μοτίβο κυβερνητικών αποτυχιών, καθώς και η πόλωση και η επιπολαιότητα με τις οποίες χειρίστηκε ο ΣΥΡΙΖΑ τη διακυβέρνηση, διατήρησαν και ενίσχυσαν την απογοήτευση και την έλλειψη εμπιστοσύνης των πολιτών.

Για λόγους σεβασμού στους πολίτες, οφείλουμε να εξετάσουμε τα γεγονότα και τα ευρύτερα αποτελέσματα τους και να κλείσουμε τις πληγές.

Η ομόνοια χτίζει σπίτια, η διχόνοια τα γκρεμίζει

Οι εκλογές της 7ης Ιουλίου δεν σήμαναν απλώς την ήττα κάποιων κομμάτων αλλά μιας διχαστικής νοοτροπίας. Η ανάκτηση της εμπιστοσύνης των πολιτών στους θεσμούς, για πρώτη φορά μετά το ξέσπασμα της κρίσης, η θετική αξιολόγηση των πολιτών για το κυβερνητικό έργο, το κλίμα αισιοδοξίας για την οικονομία που έχει ξεκινήσει να εδραιώνεται, αποτελούν ελπιδοφόρα μηνύματα. Η ύπαρξη ικανών και άξιων ανθρώπων, ανεξαρτήτως πολιτικής ή μη προέλευσης τους στους κορυφαίους κυβερνητικούς και πολιτειακούς ρόλους λειτουργεί εξαιρετικά ευνοϊκά στη ψυχολογία μας και μας επιτρέπει να νιώσουμε ικανοί να σχεδιάσουμε το μέλλον μας.

Να πιστέψουμε ότι μπορούμε.