Θέμα: Οι τομείς των τροφίμων και της ενέργειας κατά τη διάρκεια της κρίσης COVID-19 | 29 Απριλίου 2020

Ερώτηση με αίτημα γραπτής απάντησης
προς την Επιτροπή
Άρθρο 138 του Κανονισμού
Stelios Kympouropoulos, Manolis Kefalogiannis

Πέρα από τις επιπτώσεις της στην υγεία και στην οικονομία, η κρίση COVID-19 έχει επηρεάσει τις αλυσίδες εφοδιασμού της ΕΕ στους τομείς των γεωργικών ειδών διατροφής και της ενέργειας. Αυτή τη στιγμή, ο γεωργικός κλάδος της ΕΕ βρίσκεται αντιμέτωπος με ελλείψεις εργατικού δυναμικού. Εξαιτίας τούτου, τα κράτη μέλη υποχρεώθηκαν να κινητοποιήσουν τους εργάτες εκείνους που βρίσκονται σε διαθεσιμότητα, προκειμένου να συμμετάσχουν στην εποχική συγκομιδή. Χώρες όπως η Γαλλία βρίσκονται αντιμέτωπες με την έλλειψη περίπου 200 000 εποχιακών εργατών. Επιπλέον, ο αντίκτυπος της πανδημίας στις αλυσίδες ενεργειακού εφοδιασμού σημαίνει ότι θα χρειαστεί τα κράτη μέλη να εισαγάγουν περισσότερο πετρέλαιο και φυσικό αέριο.

1. Υπό το φως των πρόσφατων περιορισμών που επέβαλε η Ρωσία στις εξαγωγές σιτηρών, ποια μέτρα προτίθεται να λάβει η Επιτροπή ώστε να διασφαλίσει ότι τα κράτη μέλη δεν θα αντιμετωπίσουν προβλήματα όσον αφορά την παραγωγή ή τον εφοδιασμό γεωργικών ειδών διατροφής; Σε ποιες χώρες θα στραφεί εάν αποφασίσει να αυξήσει τις ενωσιακές εισαγωγές τροφίμων;

2. Προτίθεται να λάβει μέτρα για να αυξήσει τις ενωσιακές εισαγωγές ενέργειας, προκειμένου να αντιμετωπίσει τις ανάγκες των κρατών μελών μετά το τέλος της πανδημίας;

3. Στην περίπτωση αυτή, με ποιον τρόπο θα διασφαλίσει ότι οι αυξημένες εισαγωγές ενέργειας δεν θα υποχρεώσουν την ΕΕ να προβεί σε παραχωρήσεις έναντι των χωρών εξαγωγής, λαμβάνοντας ιδίως υπόψη ότι ο κύριος πάροχος της ΕΕ για αργό πετρέλαιο και φυσικό αέριο είναι η Ρωσία;

Θέμα: Οι επιπτώσεις του κορωνοϊού στον τομέα της ναυτιλίας | 28 Απριλίου 2020

Ερώτηση με αίτημα γραπτής απάντησης
προς την Επιτροπή
Άρθρο 138 του Κανονισμού
Vangelis Meimarakis, Maria Spyraki, Elissavet Vozemberg-Vrionidi, Anna-Michelle Asimakopoulou, Stelios Kympouropoulos, Manolis Kefalogiannis, Theodoros Zagorakis

Στο πλαίσιο των συζητήσεων για την επανέναρξη της ευρωπαϊκής οικονομίας, με τη σταδιακή άρση των περιοριστικών μέτρων (lockdown) που είχαν επιβληθεί λόγω της κρίσης του COVID-19, είναι σημαντικό να ενταχθούν, μεταξύ άλλων, οι πολλαπλές αρνητικές επιπτώσεις στον κλάδο της ναυτιλίας. Η ναυτιλία αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της παγκόσμιας εφοδιαστικής αλυσίδας και συντελεί καταλυτικά στην εμπορική δραστηριότητα της πλειονότητας των ευρωπαϊκών χωρών. Επιπλέον, ιδιαίτερα σε περιόδους κρίσης, η ναυτιλία είναι απόλυτα αναγκαία για την προσφορά βασικών αγαθών, ενέργειας και φαρμάκων τόσο στους πολίτες όσο και στις ζωτικές βιομηχανίες όλων των κρατών μελών. Οι επιπτώσεις της κρίσης που διέρχεται σήμερα ο κλάδος είναι εφάμιλλες με αυτές του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου και εκτιμάται ότι η ύφεση στη ναυτιλία θα διαρκέσει τουλάχιστον ένα χρόνο.

Η Ευρώπη πρέπει να διατηρήσει το στρατηγικό πλεονέκτημα που διαθέτει στον τομέα της ναυτιλίας, διασφαλίζοντας την επιβίωσή της κατά τη διάρκεια της κρίσης αλλά και ενισχύοντας τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητά της μέχρι να υπάρξει πλήρης επανεκκίνηση της οικονομίας.

Δεδομένου ότι, για να επιτευχθεί η βιωσιμότητα του κλάδου, είναι απαραίτητη η διατήρηση ή και η πιθανή ενίσχυση της ρευστότητας, ερωτάται η Επιτροπή:

1. Προτίθεται να αναλάβει νομοθετικές πρωτοβουλίες προκειμένου να διατηρηθεί η ρευστότητα του κλάδου;

2. Πώς θα εξασφαλιστεί η τήρηση των σχετικών κανόνων από τους αρμόδιους χρηματοπιστωτικούς φορείς;

3. Σκοπεύει να συμπεριλάβει συντονισμένες ενέργειες για τον κλάδο της ναυτιλίας στη στρατηγική εξόδου από την κρίση;

Σκέψεις Δευτέρας…

Σκέψεις Δευτέρας…

Λίγη υπομονή ακόμη. Αυτό οφείλουμε να κάνουμε. Οι επόμενες μέρες θα μας πουν πολλά για το αν μπορούν κάποια από τα μέτρα να ελαφρυνθούν, αλλά πάντα με προσοχή προς τον εαυτό και τους γύρω μας. Ας είναι όλη αυτή η εμπειρία μια διδαχή για όλους μας για ένα καλύτερο αύριο. Για ένα αύριο όπου κανείς δεν θα μένει πίσω.

Ας αναλογιστούμε λίγο την κατάσταση “lockdown”.
Για εμάς είναι κάποιες μέρες. Για κάποιους, όμως, είναι το μεγαλύτερο μέρος της ζωής τους, εάν όχι όλη τους η ζωή. Μιλάω για ανθρώπους έγκλειστους σε ιδρυματικά περιβάλλοντα, ορφανά παιδιά, ανάπηρους και ηλικιωμένους συμπολίτες μας. Σε καιρούς πανδημίας, η κατάσταση είναι ακόμη πιο δεινή για αυτούς.

Η ιδρυματοποίηση σε οποιανδήποτε μορφή πρέπει να καταργηθεί, γιατί μόνο τότε επιτυγχάνεται ουσιαστική ένταξη και το «κανείς δεν μένει πίσω», αλλά πάντα με τις κατάλληλες υποδομές για μια κοινωνία που δεν θα είναι εκδικητική, φοβική, μισαναπηρική ή ακόμα και μισάνθρωπη. Η πρόωρη πρόληψη και προστασία, αλληλεγγύη και συνεργασία, μα πάνω απ’ όλα η ευθύνη ήταν τα κλειδιά με τα οποία η Ελλάδα κατόρθωσε να μπει στο βάθρο της επιτυχούς αντιμετώπισης της πανδημίας.

Όπως είπε ο Σωτήρης Τσιόδρας: «Πάμε βήμα-βήμα στο άνοιγμα, όπως πήγαμε και στο κλείσιμο». Δεν πρέπει να επαναπαυόμαστε, διότι «το παραμικρό λάθος μπορεί να μας οδηγήσει εβδομάδες πίσω» και η ευθύνη «εμείς μονάχοι να σώσουμε τον κόσμο» είναι βαριά.

Από τα έδρανα της Ευρωβουλής στην ψυχιατρική λόγω κορονοϊού| euronews.com

Αφιέρωμα στο euronews.com

Για ορισμένους ευρωβουλευτές, η κρίση του κορονοϊού έχει γίνει πιο προσωπική υπόθεση. Αν και το έργο στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο συνεχίζεται ουσιαστικά, κάποιοι εκλεγμένοι βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της καταπολέμησης του ιού, προσφέροντας τις υπηρεσίες τους στους ανθρώπους που μπορεί να τους χρειάζονται. Ένας από αυτούς είναι ο Στέλιος Κυμπουρόπουλος.

«Με την παλιά μου ιδιότητα ως ψυχίταρος αυτήν την περίοδο προσφέρω σε μια πλατφόρμα τηλεψυχιατρικής τις υπηρεσίες μου σε ανθρώπους που το έχουν ανάγκη αυτήν την περίοδο», είπε ο ευρωβουλευτής της ΝΔ.

Άνθρωποι που νιώθουν πιεσμένοι εξαιτίας της καραντίνας μπορούν να έχουν δωρεάν συνεδρίες ψυχανάλυσης με τον ευρωβουλευτή.

«Οι άνθρωποι που μπαίνουν ανησυχούν για το μέλλον, ποια θα είναι η ζωή τους μετά τον κορονοϊό και πολλές φορές προβλήματα που είχαν ήδη στην ψυχική σφαίρα, με αυτήν την αβεβαιότητα γίνονται πιο έντονα. Η έλλειψη εργασίας, η πιθανότητα για ανεργία ακόμη και οι σχέσεις τοςυ που έχουν μέσα στο σπίτι και βιώνουν κατά τη διάρκεια αυτής της καραντίνας», εξήγησε.

Ο Στέλιος Κυμπουρόπουλος είναι επίσης ακιβιστής για την ανεξάρτητη διαβίωση των ανθρώπων με αναπηρία. Η σκέψη του είναι σε εκείνους.

«Οι άνθρωποι με αναπηρία ειδικά αυτήν την περίοδο μετά τον κορονοϊό είναι πιο επικίνδυνο να νοσήσουν και λόγω του οτι πολλοί από αυτούς ζουν σε ιδρύματα γιατί χρειάζοτναι υποστήριξη και δεύτερον υπάρχει μεγαλύτερο ποσοστό ανεργίας σε αυτήν την κοινωνική ομάδα, η οποία κατά τη διάρκεια της κρίσης του κορονοϊού μεγαλώνει και γίνεται πιο δύσκολη για τους ανάπηρους συμπολίτες μας», τόνισε.

Για όλους τους αδύναμους και ευάλωτους, ο Στέλιος Κυμπουρόπουλος αναμένει περισσότερη αλληλεγγύη από την ΕΕ.

COVID-19 και Μεταναστευτική Κρίση στο επίκεντρο της ψηφοφορίας της Ολομέλειας της Ευρωβουλής

COVID-19 και Μεταναστευτική Κρίση στο επίκεντρο της ψηφοφορίας της Ολομέλειας της Ευρωβουλής

Το καθήκον προς την κοινωνία και τον άνθρωπο οφείλει να μη γνωρίζει απόσταση και αργίες.
Εχθές, Μ. Παρασκευή, πραγματοποιήσαμε μία εκ του μακρόθεν ψηφοφορία στην Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, προτείνοντας, μεταξύ άλλων μέτρα για τα δύο πλέον φλέγοντα ζητήματα της εθνικής και ατομικής μας πραγματικότητας:
Την αντιμετώπιση του COVID19 και τη Διαχείριση της Μεταναστευτικής Κρίσης.

Η πανδημία COVID19, η μεγαλύτερη κρίση μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, απαιτεί άμεσες και ρηξικέλευθες λύσεις που θα επιτύχουν να καταστείλουν τις συνέπειες που έχουν επέλθει.
Συγκεκριμένα, ψηφίσαμε:

  1. Πρόταση για την έκδοση ομολόγων ανάκαμψης «recovery bond» με την εγγύηση του προϋπολογισμού της ΕΕ
  2. Πρόταση για την ίδρυση ειδικού Ευρωπαϊκού Ταμείου για την Υγεία  με πρόσθετες πιστώσεις 50 δις ευρώ
  3. Πρόταση για τη δημιουργία  Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Δράσης για την Υγεία που θα περιλαμβάνει ομάδες άμεσης δράσης σε περίπτωση υγειονομικής κρίσης και θα λειτουργεί ως κέντρο συλλογής και ανταλλαγής πληροφοριών.

Η μεταναστευτική κρίση είναι και παραμένει μία μεγάλη πληγή για τη χώρα και την αυτοκυριαρχία της. Η Ευρώπη στέκεται στο πλάι μας ενισχύοντας τις προσπάθειες για προστασία των συνόρων μας απέναντι στη σχεδιασμένη εισβολή της Κυβέρνησης Ερντογάν και βοηθά στη δημιουργία δομών, την αναγνώριση και φιλοξενία των προσφύγων και την επιστροφή των μη-προσφύγων.
Συγκεκριμένα ψηφίσαμε την εκταμίευση από τον προϋπολογισμό του 2020 για παροχή βοήθειας προς την Ελλάδα, η οποία περιέχει:

  • Σύστημα εθελούσιων επαναπατρισμών (10.000.000€)
  • Προσωπικό για τα νέα καμπς, φαγητό, φάρμακα (50.000.000€)
  • Κόστος για φύλαξη των συνόρων με περιπολίες αστυνομίας και συνοριοφυλακής (50.000.000€)

Συνέντευξη: «Μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων στις κρίσιμες ειδικότητες της Υγείας»

Συνέντευξη στην Ειρήνη Μπέλλα για τη «Βραδυνή της Κυριακής»

Ζούμε πρωτόγνωρες συνθήκες και πρέπει από αυτές να δούμε τα τρωτά σημεία μας και να σχεδιάσουμε τις μελλοντικές και εφαρμόσιμες κοινές ευρωπαϊκές πολιτικές μας. Πολιτικές, που καλλιεργούν την ταυτότητα του Ευρωπαίου πολίτη», αναφέρει στη συνέντευξή του στη «Βραδυνή της Κυριακής», ο ευρωβουλευτής της Νέας Δημοκρατίας Στέλιος Κυμπουρόπουλος σχολιάζοντας τους τριγμούς που επέφερε στην Ευρωπαϊκή Ένωση η υγειονομική κρίση του κορωνοϊού. «Δυστυχώς, η αλληλεγγύη δε λειτούργησε», τονίζει και εξηγεί ότι πρέπει να δομηθεί ένας ευρωπαϊκός πυλώνας και να δημιουργηθεί μια Κοινή Ευρωπαϊκή Αρχή που θα αναλάβει να ασκήσει την πολιτική παραγγελίας συνολικά του υγειονομικού και ιατροφαρμακευτικού εξοπλισμού και τιμολόγησής τους σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση.

  • Βρισκόμαστε σε έναν άτυπο πόλεμο που γίνεται διεθνώς για την εξασφάλιση υγειονομικού υλικού. Και είδαμε ότι οι χώρες της  Ε.Ε. δεν λειτούργησαν από κοινού αλλά αντίθετα όπως η Γερμανία απαγόρευσαν την εξαγωγή υγειονομικού υλικού. Τι φταίει και η Ε.Ε. δεν επέδειξε αλληλεγγύη σε μια τόσο κρίσιμη στιγμή και ποιο το μέλλον της μετά από αυτό;

Η αλήθεια είναι πως έχει παρουσιαστεί ζήτημα στην παραγωγή, διανομή και εξαγωγή-εισαγωγή υγειονομικού υλικού. Όμως αυτό είναι ένα διεθνές ζήτημα. Είναι λογικό αυτό το φαινόμενο  να παρουσιάστηκε σε διεθνές επίπεδο καθώς καμία κοινωνία δεν θα μπορούσε να ήταν προετοιμασμένη για ένα τέτοιο φαινόμενο. Σε ευρωπαϊκό επίπεδο δεν πρέπει να ξεχνάμε πως τα ζητήματα υγείας δεν αποτελούν πυλώνα κοινής πολιτικής αλλά αποκλειστικά εθνικής πολιτικής, όπως και η κοστολόγηση και προμήθεια υγειονοικού και φαρμακευτικού υλικού. Κατά συνέπεια δεν θα πρέπει να μεμφόμαστε την Ένωση ή κάποια  κράτη-μέλη για τις οποιεσδήποτε δυσχέρειες. Ζούμε πρωτόγνωρες συνθήκες θα πρέπει από αυτές να δούμε τα τρωτά σημεία μας και να  σχεδιάσουμε τις μελλοντικές κοινές ευρωπαϊκές πολιτικές μας.

  • Ο έλληνας πρωθυπουργός πρότεινε η Ε.Ε. να αγοράσει από κοινού τις πατέντες για τα τεστ ταχείας ανίχνευσης του κορωνοιου. Εσείς θεωρείτε ότι μπορεί να προχωρήσει μια τέτοια πρόταση; Τι θα μπορούσαν να κάνουν οι ευρωβουλευτές ώστε να ενισχύσουν αυτή την πρόταση;

Η πρόταση Μητσοτάκη κινείται ακριβώς στην κατεύθυνση που σας προανέφερα. Της σχεδίασης και υλοποίησης κοινών ευρωπαϊκών πολιτικών. Αυτό θα μπορούσε να είναι ένα πρώτο κοινό βήμα. Πρέπει όμως για να δομήσουμε και ευρωπαικό πυλώνα υγείας να προχωρήσουμε και σε άλλα βήματα. Όπως έχω ήδη αρθρογραφήσει χρειάζεται να υπάρξει άμεσα ένα ελάχιστο κοινό εμβολιαστικό πρόγραμμα που θα καλύπτει όλες τις ηλικίες και θα ισχύει σε όλα τα κράτη-μέλη και θα πρέπει να δημιουργηθεί μια Κοινή Ευρωπαϊκή Αρχή, που θα αναλάβει να ασκήσει  την πολιτική παραγγελίας συνολικά του υγειονομικού και ιατροφαρμακευτικού εξοπλισμού και τιμολόγησης τους σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση. Πολλοί συνάδελφοι ευρωβουλευτές συμφωνούν με αυτή την άποψη και επιθυμούν να ασκήσουν πίεση προς αυτή την κατεύθυνση.

  • Πώς σχολιάζετε την αντίδραση της Γερμανίας αλλά και άλλων χωρών στην έκδοση του λεγόμενου κορωνοομόλογου; Πώς σχολιάζετε τα αποτελέσματα του Eurogroup;

Η αντίδραση της Γερμανίας ήταν αναμενόμενη καθώς η έκδοση του νέου ομολόγου θα  επιβάρυνε τον δικό της  δανεισμό. Ξέρετε όλα στην Ένωση είναι σαν χορογραφεία. Η Ένωση αντιμετώπισε όλες τις κρίσεις που εδώ και δεκαετίες έχουν εμφανιστεί με αμοιβαίες υποχωρήσεις και παραχωρήσεις. Δεν χρειάζεται να υπερβάλουμε. Δεν ξέρω αν θα καταλήξουμε  στην έκδοση κοινού ομολόγου όμως σας διαβεβαιώνω πως στο τέλος όλοι (κράτη-μέλη, ΕΚΤ, ESM)  θα δώσουν στην ευρωπαϊκή οικονομία την αναγκαία ρευστότητα. Θα υπάρξουν διαπραγματεύσεις για το ύψος και τον τρόπο όμως στην Ένωση πάντα κυριαρχή ο ρεαλισμός.

  •  Ποια είναι τα περιθώρια πίεσης που υπάρχουν ώστε  να  βρεθεί ένας κοινός μηχανισμός μέσα από τον οποίο θα μπορέσουν να δανειστούν τα κράτη-μέλη της ΕΕ με χαμηλό κόστος, για να αντιμετωπίσουν τις συνέπειες της πανδημίας;

Στη Ενωση μας δεν τιθεται ζήτημα άσκησης πίεσης. Όλοι έχουμε κοινή στόχευση. Θέλουμε να αποφύγουμε την βαθεία ύφεση για το 2020 και να επιτύχουμε ισχυρή ανάπτυξη για το 2021. Αυτό που πρέπει να διευθετηθεί είναι το ύψος της χρηματοδότησης, οι τρόποι διοχέτευσης στην πραγματική οικονομία και η μη λειτουργία του νέου τρόπου χρηματοδότησης ως μέσου αποπληρωμής παλαιών εθνικών χρεών αλλά αποκλειστικά για αναπτυξιακούς λόγους. Όταν διευθετηθούν αυτοί οι στόχοι θα υπάρξει άμεσα η με χαμηλό κόστος ροή χρήματος στα κράτη-μέλη που την χρειάζονται. 

  • Η πανδημία του κορωνοιου αποκάλυψε το αποδυναμωμένο Εθνικό Σύστημα Υγείας αλλά και τη σημασία που έχει για μια χώρα να  έχει ένα δυνατό δημόσιο  Σύστημα Υγείας. Είχαν άδικο κάποιες φωνές, και μέσα στη ΝΔ, που ζητούσαν την ενίσχυση κυρίως του ιδιωτικού τομέα Υγείας;

Η πανδημία αποκάλυψε πως κανένα Σύστημα Υγείας δεν μπορεί να ανταπεξέλθει σε τέτοιες απαιτήσεις αν δεν υπάρξουν οι αναγκαίες πολιτικές πρόληψης και ο κατάλληλος σχεδιασμός. Το δικό μας σύστημα υγείας στέκεται στα πόδια του γιατί λάβαμε τα αναγκαιά έκτακτα μέτρα, γιατί δείξαμε προνοητικότητα και γιατί το προσωπικό μας δίνει τον καλύτερο εαυτό του. Αν αποκαλύφθηκε κάποια αδυναμία είναι αυτή της ύπαρξης προσωπικού πλεονασματικού σε κάποιες ειδικότητες και ελλείψεις σε κάποιες άλλες. Στο δεύτερο σκέλος της ερώτησης σας. Η ΝΔ αυτό που ήθελε και θέλει είναι δίπλα στο Δημόσιο Εθνικό Σύστημα Υείας να υπάρχει ένας ισχυρός ιδιωτικος συμπληρωματικός πυλώνας Υγείας. Σκεφτείτε στην παρούσα κρίση πόσες κλίνες ΜΕΘ και συνολικα υποδομές είμαστε σε θέση να δεσμεύσουμε από  τον ιδιωτικό τομέα εντάσσοντας αυτές στον γενικό Εθνικό Σχεδιασμό. Δημόσιος και ιδιωτικος τομέας μπορούν να συνυπάρξουν και να λειτουργήσουν προς όφελος του Γενικού Συστήματος Υγείας του λαού.

  • Πώς πρέπει να βρει η επόμενη ημέρα, όταν περάσει η κρίση του κορωνοιου, τα δημόσια νοσοκομεία;

Μετά την κρίση θα πρέπει να εντοπίσουμε τις αδυναμίες σε υποδομές και προσωπικό. Να προχωρήσουμε σε μονιμοποιήσεις εκτάκτων και συμβασιούχων σε κρίσιμες ειδικότητες και να επιταχύνουμε την διαμόρφωση της Πρωτοβάθμιας Περίθαλψης, εντάσσοντας σε αυτή όλες τις υφιστάμενες δομές πολυδύναμων, αγροτικών και αστικού τύπου ιατρείων.  

  • Ειστε από αυτούς που αγωνίζονται στην  Ε.Ε.  για τα Άτομα με Ειδικές Ανάγκες. Τι πρόβλημα μπορεί να υπάρξει για αυτά από μια ύφεση στην παγκόσμια αλλά και ελληνική οικονομία, που όλοι προβλέπουν για το επόμενο διάστημα;

Οι ανάπηροι άνθρωποι θα αντιμετωπίσουν τις ίδιες δυσκολίες που θα αντιμετωπίσει συνολικά η ευρωπαϊκή κοινωνία και οικονομία. Απώλεια θέσεων εργασίας, μειωμένες προνοιακές παροχές. Η απάντηση δεν είναι κάποια ξεχωριστή στρατηγική για αυτούς. Χρειάζεται συνολικά να αγωνιστούμε για τον μετριασμό της ύφεσης και να βάλουμε τα θεμέλια για την επίτευξη δυναμικής ανάπτυξης για το 2021. Όταν δημιουργούνται θέσεις εργασίας, γίνονται επενδύσεις, αυξάνουν τα φορολογικά έσοδα όλοι θα  επωφεληθούμε και ανάμεσα τους και οι συμπολίτες μας με αναπηρία.

  • Τι είναι από τα πρωταρχικά που θα πρέπει να γίνουν το επόμενο διάστημα για τα ΑΜΕΑ;

Δύο πράγματα επείγουν για τους συμπολίτες μας με αναπηρία. Πρωταρχικά να επιταχύνουμε την διαδικασία της αποιδρυματοποίησης, που δεν σας κρύβω μέχρι να τελειώσει αυτή η υγειονομική κρίση είναι και η μεγαλύτερη ανησυχία μου μήπως  χτυπηθούμε σε αυτό το εαυάλωτο σημείο του συστήματος Πρόνοιας. Δευτερευόντως θα πρέπει να ενισχύσουμε τις πολιτικές  απρόσκοπτης πρόσβασης στο Σύστημα Υγείας.   

  • Ποιο είναι το μάθημα που παίρνουμε ή πρέπει να παρουμε όλοι αλλά και οι ηγέτες όλου του κόσμου από την πανδημία του κορωνοιου;

Πρέπει να καταλάβουμε αρχικά πως η οικονομική και πολιτική δύναμη ή διασημότητα και η δημοφιλία δεν μπορούν να σε προστατέψουν. Όλοι είμαστε ίσοι και όλοι έχουμε τις ίδιες υποχρεώσεις και ανάγκες. Πρέπει να αντιληφθούμε την δύναμη της συλλογικής προσπάθειας και της προαγωγής της ευημερίας της ατομικότητας μας μέσω του συνόλου.

Επιχορήγηση ύψους 1,2 δισ. EUR προς την Ελλάδα

Επιχορήγηση ύψους 1,2 δισ. EUR προς την Ελλάδα

Η μάχη που δίνουμε είναι πολυεπίπεδη. Ο ρόλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του δεύτερου σπιτιού μας, είναι τεράστιας σημασίας. Η επιχορήγηση που ενέκρινε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προς την Ελλάδα, ύψους 1,2 δισεκατομμυρίων ευρώ προς ενίσχυση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων είναι μια μεγάλη νίκη για όλες τις αντοχές που έχουμε ξεπεράσει.
Αυτή η στήριξη μεταφράζεται σε μια τεράστια ανάσα για τον επιχειρηματικό κλάδο που πλήττεται βαθιά καθώς και για την εξασφάλιση των παροχών προς του εργαζόμενους, οι οποίοι ζουν σε καθεστώς μεγάλης ανασφάλειας.

Διαβάστε περισσότερες λεπτομέρειες εδώ.

#MenoumeSpiti και κάνουμε Δημιουργική Προσαρμογή

#MenoumeSpiti και κάνουμε Δημιουργική Προσαρμογή

Η παραμονή στο σπίτι μπορεί να γίνει ευχάριστη και οι δωρεάν παροχές που μπορεί να βρει κανείς στο διαδίκτυο βοηθούν πολύ! «Φιλτράρετε» τις αμέτρητες επιλογές και διαλέξτε εκείνες που προσφέρουν πραγματική ανάταση ψυχής και πνεύματος, που σας βοηθούν να παραμείνετε δημιουργικοί και που σας προσφέρουν κάτι παραπάνω από ένα απλό σερφάρισμα!

Επαναπατρισμός & COVID-19

Επαναπατρισμός & COVID-19

Ευθύνη της δημοκρατικής πολιτείας αποτελεί να προσπαθεί να μην αφήνει κανέναν πίσω και είναι αλήθεια αξιέπαινη η στάση της Ελληνικής Κυβέρνησης.

Διεθνώς, άνθρωποι που ταξίδευαν για ψυχαγωγία, ιατρικές υπηρεσίες, εργασία ή σπουδές, αναζητούν σήμερα τρόπο να επιστρέψουν πίσω στην πατρίδα τους. Ενώ καταβάλλονται τεράστιες προσπάθειες για την μείωση εξάπλωσης του ιού, πολλοί κατάφεραν να επιστρέψουν πίσω, άλλοι δυστυχώς όχι. Ορισμένοι από τους εναπομείναντες σε ξένο έδαφος βρήκαν στέγη, άλλοι παρέμειναν παγιδευμένοι στο αεροδρόμιο. Μένοντας μέρες σε αυτό, πλέον θεωρούνται μια ζωντανή «υγειονομική βόμβα». Χωρίς να τους διατίθενται από τις τοπικές αρχές τα απαραίτητα προϊόντα πρώτης ανάγκης και με τον κίνδυνο κλεισίματος των εστιατορίων μέσα στα αεροδρόμια, αλλά και των ίδιων των αεροδρομίων, πολλοί άνθρωποι ενδέχεται να μείνουν στο δρόμο. Οι ίδιοι δεν έχουν ακόμη εξεταστεί από τις υγειονομικές αρχές και όμως, αυτόματα θεωρούνται ότι είναι μολυσμένοι, άρα… και ανεπιθύμητοι!

Ήδη γίνονται προσπάθειες από την Ελληνική Κυβέρνηση, τις αεροπορικές εταιρίες και τις Πρεσβείες για τον επαναπατρισμό των εγκλωβισμένων και κυρίως των ευπαθών ομάδων στα κατά τόπους αεροδρόμια που είναι προσωρινά άστεγοι και άνεργοι. Παρόμοιες καταστάσεις βίωναν και περισσότεροι από 30 άνθρωποι που είχαν εγκλωβιστεί σε αεροδρόμιο της Κωνσταντινούπολης, όπου οργανώθηκε έκτακτη πτήση από το Ελληνικό Προξενείο, η οποία αναχώρησε το απόγευμα της 26ης Μαρτίου. Ακόμη, επαναπατρισμός έχει γίνει και σε περισσότερους από 100 ανθρώπους από το αεροδρόμιο Stansted του Λονδίνου στις 29 Μαρτίου.
Ευελπιστούμε να μπορέσουν και οι υπόλοιποι/ες Έλληνες/ίδες εγκλωβισμένοι/ες σε κάποιο αεροδρόμιο να επιστρέψουν γρήγορα στα σπίτια τους με παρόμοιες ενέργειες, όπως οι προηγούμενες. Οι ελληνικές αρχές και η Πολιτική Προστασία έχουν δηλώσει ξεκάθαρα ποιοι χρήζουν άμεσου επαναπατρισμού.
Α) Οι παραμένοντες εγκλωβισμένοι λόγω ακύρωσης κάποιας transit πτήσης.
Β) Οι έχοντες σημαντικά προβλήματα υγείας.
Γ) Όσοι έχουν μείνει χωρίς κατοικία ( τουρίστες, φοιτητές που έκλεισε η εστία τους κ.α)

Οι Έλληνες που βρίσκονται στο εξωτερικό και επιζητούν τον επαναπατρισμό τους θα πρέπει αν δεν ανήκουν σε κάποια από αυτές τις κατηγορίες να δείξουν αυτοσυγκράτηση, να επιστρέψουν και να παραμείνουν ασφαλείς στις κατοικίες τους. Στην κρίσιμη αυτή στιγμή για την χώρα όλοι πρέπει να δείξουμε την μέγιστη υπευθυνότητα χωρίς ακρότητες και υπερβολές.

Όταν ολοκληρωθεί ο επαναπατρισμός των τριών ανωτέρω κατηγοριών θα υπάρξει μέριμνα και για τους υπόλοιπους. Μέχρι να έρθει η στιγμή της επιστροφής τους στην πατρίδα θα πρέπει να παραμένουν σε επαφή με τις διπλωματικές αντιπροσωπείες μας, θα πρέπει να ακολουθούν τις οδηγίες των αρχών και θα πρέπει να προστατεύουν την υγεία τους και να μεριμνούν για την ασφάλεια τους. Το οφείλουν στους εαυτούς τους, στις οικογένειές τους και στην Ελλάδα, η οποία καταβάλλει επιτυχώς μία πρωτόγνωρη και επιτυχή προσπάθεια.

Η Ελλάδα δεν θα αφήσει κανένα από τα παιδιά της πίσω εφόσον αυτό κινδυνεύει όμως και τα παιδιά της θα πρέπει να τίθενται σε αδικαιολόγητους κινδύνους. Όλοι μαζί θα τα καταφέρουμε, η Ελλάδα θα τα καταφέρει και όλοι μαζί θα βγούμε ασφαλείς και πιο δυνατοί από την κρίση αυτή.

Η ανάγκη για αποϊδρυματοποίηση στην εποχή του κορωνοϊού| iefimerida.gr

Άρθρο του Στέλιου Κυμπουρόπουλου για το iefimerida.gr.

Xιλιάδες συνάνθρωποι μας, οι περισσότεροι από τους οποίους ανήκουν στις κατηγορίες που ο ΕΟΔΥ χαρακτηρίζει ως ανήκοντες σε ευπαθείς ομάδες, ευάλωτες από τον κορωνοϊό, διαβιούν συλλογικά σε δομές ανοιχτού ή κλειστού τύπου εντός ή εκτός της κοινότητας.
Αναφέρομαι στους ανάπηρους, τους ηλικιωμένους, τα παιδιά, τους ανθρώπους με ψυχικά νοσήματα, τους αστέγους. Ο ιός έχει εξαπλωθεί σε περισσότερες από 190 χώρες, έχει προσβάλει περισσότερους από 700.000 ανθρώπους και οι θάνατοι πλέον ξεπερνούν τους 30.000 νεκρούς. Για τους δυνητικά πληττομένους όπως αποδεικνύεται, λίγα κατάλληλα μέτρα έχουν ληφθεί και κυρίως εφαρμοστεί στην πράξη.

Τα μηνύματα που λαμβάνουμε από χώρες με μεγάλη διασπορά του ιού είναι απογοητευτικά. Οι δομές αυτές γίνονται συχνά υγειονομικές βόμβες και χάνονται μαζικά ζωές «ωφελούμενων». Στις δομές αυτές, δεν γίνεται κάποια ουσιώδης προσπάθεια αρωγής και προστασίας των ευάλωτων συνανθρώπων μας, μιας και έχουν λιγότερες πιθανότητες επιβίωσης, λόγω των βιολογικών και κοινωνικών συνθηκών που βιώνουν. Σε όλη αυτή την κατάσταση συμβάλλει και η μη διάθεση απαραίτητων ειδών πρώτης ανάγκης σε φάρμακα, τροφίμων και εκπαιδευμένου προσωπικού στις δομές αυτές. Το αίτημα για την αποϊδρυματοποίηση είναι διαρκές αλλά μία ακόμη φορά αποδεικνύεται η αναγκαιότητα του με τον πλέον θλιβερό τρόπο και συχνά μακάβριο τρόπο.

Αποτελεί αίτημα που θα έπρεπε να είχε διεκπεραιωθεί εδώ και χρόνια και να μην αντικαθίσταται από ημίμετρα συλλογικής και πάλι διαβίωσης εντός της κοινότητας. Μέσα από αυτή την συνθήκη, αποδεικνύεται ότι αποτυγχάνουν οι πολιτικές «αντικατάστασης» των ιδρυμάτων με μικρότερα περιβάλλοντα φροντίδας, αλλά και η συνέχιση ύπαρξης και χρηματοδότησης ιδρυμάτων, καθώς οδηγούν σε νέα καθεστώτα ιδρυματοποίησης.

Να τονίσουμε ότι η Ελλάδα αποτελεί per se συμβαλλόμενο μέρος στη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία (UNCPRD), την οποία σύμβαση έχει επικυρώσει η Ευρωπαϊκή Ένωση. Η Σύμβαση προβλέπει με τα άρθρα 10 «Δικαίωμα στη ζωή», 11 «Καταστάσεις έκτακτων κινδύνων και ανθρωπιστικών καταστάσεων», 19 «Ανεξάρτητης διαβίωσης και ένταξης στην κοινότητα» και 25 «Υγεία», την αρωγή, προστασία και βεβαίως την απομάκρυνση των αναπήρων από τα ιδρυματικά περιβάλλοντα. Δυστυχώς η χώρα μας όπως και οι περισσότερες χώρες της ΕΕ έχουν αποτύχει να ανταπεξέλθουν στις συμβατικές τους υποχρεώσεις για την προστασία και ένταξη τον αποϊδρυματοποιημένων στο κοινωνικό σύνολο.

Κάθε ιός δεν κάνει εξαιρέσεις στο που βρίσκεται η δομή και τι τύπου είναι, το μόνο που χρειάζεται για να εξαπλωθεί και να αφαιρέσει ζωές είναι το να βρει ανθρώπους πολλούς ή λιγότερους να ζουν ομαδικά και να μοιράζονται τους ίδιους βοηθούς, οι οποίοι ασυνείδητα και χωρίς κατάλληλες παροχές φαρμακευτικών ειδών πρώτης ανάγκης μπορεί να εξαπλώνουν τον ιό.

Τα κοινά μέτρα που έχουν ληφθεί για όλους, δεν είναι αρκετά για τους ανάπηρους και τους εμποδιζόμενους (π.χ. ηλικιωμένοι). Δεν είναι όλοι οι άνθρωποι ίδιοι, γι’ αυτό και τα μέτρα οφείλουν να εξασφαλίσουν να γίνουν όλοι οι άνθρωποι ίσοι.

Πολλά από τα νέα μέτρα προστασίας από τον ιό, έρχονται σε αντιπαράθεση με την δυνατότητα για ανεξάρτητη και αξιοπρεπή διαβίωση (μη επαφή ανθρώπων, ατομική ευθύνη για υγιεινή, κ.α.). Ακόμη, οι «προσβάσιμες» πληροφορίες στα Κράτη Μέλη σχετικά με τις οδηγίες που πρέπει να ακολουθηθούν για τις ομάδες υψηλού κινδύνου δεν είναι πολλές και ούτε προσβάσιμες σε όλες τις ομάδες. Αποτέλεσμα αυτού είναι η έμμεση εξώθηση σε ιδρυματικά περιβάλλοντα, που όπως προαναφέρθηκε, ενέχουν περισσότερους κινδύνους για μόλυνση από τον ιό. Με αυτόν τον τρόπο, δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος κινδύνου για τους ανάπηρους που δεν μπορούν να βρουν τρόπους να προστατευτούν.

Θα ήθελα να επιστήσω την προσοχή στους εργαζόμενους σε αυτές τις δομές να τηρούν στο έπακρο τις οδηγίες του ΕΟΔΥ για τους κανόνες υγιεινής. Ξέρω πολύ καλά πως η κυβέρνηση της ΝΔ αμέσως μόλις αντιμετωπιστεί πλήρως ο ιός, θα συνεχίσει και θα επισπεύσει το πολυπόθητο πρόγραμμα της πραγματικής, ουσιώδους και άμεσα συνυφασμένης με την πραγματικότητα, αποϊδρυματοποιήσης που φυσικά περιλαμβάνει και τον Προσωπικό Βοηθό, αποτρέποντας κάθε μορφή συλλογικής διαβίωσης, ούτως ώστε σε μια ενδεχόμενη νέα κρίση να μη βρεθεί κανένας άλλος συνάνθρωπος μας στη θέση που βρίσκονται σήμερα οι ιδρυματοποιημένοι, είτε αυτοί είναι ανάπηροι, είτε άποροι, είτε ηλικιωμένοι.

Πέραν των συμβατικών υποχρεώσεων της χώρας μας αποτελεί πρωτίστως θέμα ανθρωπιάς να μην επιτρέψουμε τη διαιώνισης αυτού του φαύλου κύκλου. Οφείλουμε να δραστηριοποιηθούμε και να μείνουμε ενεργοί, για να μπορέσουμε να εξασφαλίσουμε σε όλους τα δικαιώματα τους για ίση αντιμετώπιση «αν θέλουμε να λεγόμαστε άνθρωποι».