Η ανάγκη για αποϊδρυματοποίηση στην εποχή του κορωνοϊού| iefimerida.gr

Άρθρο του Στέλιου Κυμπουρόπουλου για το iefimerida.gr.

Xιλιάδες συνάνθρωποι μας, οι περισσότεροι από τους οποίους ανήκουν στις κατηγορίες που ο ΕΟΔΥ χαρακτηρίζει ως ανήκοντες σε ευπαθείς ομάδες, ευάλωτες από τον κορωνοϊό, διαβιούν συλλογικά σε δομές ανοιχτού ή κλειστού τύπου εντός ή εκτός της κοινότητας.
Αναφέρομαι στους ανάπηρους, τους ηλικιωμένους, τα παιδιά, τους ανθρώπους με ψυχικά νοσήματα, τους αστέγους. Ο ιός έχει εξαπλωθεί σε περισσότερες από 190 χώρες, έχει προσβάλει περισσότερους από 700.000 ανθρώπους και οι θάνατοι πλέον ξεπερνούν τους 30.000 νεκρούς. Για τους δυνητικά πληττομένους όπως αποδεικνύεται, λίγα κατάλληλα μέτρα έχουν ληφθεί και κυρίως εφαρμοστεί στην πράξη.

Τα μηνύματα που λαμβάνουμε από χώρες με μεγάλη διασπορά του ιού είναι απογοητευτικά. Οι δομές αυτές γίνονται συχνά υγειονομικές βόμβες και χάνονται μαζικά ζωές «ωφελούμενων». Στις δομές αυτές, δεν γίνεται κάποια ουσιώδης προσπάθεια αρωγής και προστασίας των ευάλωτων συνανθρώπων μας, μιας και έχουν λιγότερες πιθανότητες επιβίωσης, λόγω των βιολογικών και κοινωνικών συνθηκών που βιώνουν. Σε όλη αυτή την κατάσταση συμβάλλει και η μη διάθεση απαραίτητων ειδών πρώτης ανάγκης σε φάρμακα, τροφίμων και εκπαιδευμένου προσωπικού στις δομές αυτές. Το αίτημα για την αποϊδρυματοποίηση είναι διαρκές αλλά μία ακόμη φορά αποδεικνύεται η αναγκαιότητα του με τον πλέον θλιβερό τρόπο και συχνά μακάβριο τρόπο.

Αποτελεί αίτημα που θα έπρεπε να είχε διεκπεραιωθεί εδώ και χρόνια και να μην αντικαθίσταται από ημίμετρα συλλογικής και πάλι διαβίωσης εντός της κοινότητας. Μέσα από αυτή την συνθήκη, αποδεικνύεται ότι αποτυγχάνουν οι πολιτικές «αντικατάστασης» των ιδρυμάτων με μικρότερα περιβάλλοντα φροντίδας, αλλά και η συνέχιση ύπαρξης και χρηματοδότησης ιδρυμάτων, καθώς οδηγούν σε νέα καθεστώτα ιδρυματοποίησης.

Να τονίσουμε ότι η Ελλάδα αποτελεί per se συμβαλλόμενο μέρος στη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία (UNCPRD), την οποία σύμβαση έχει επικυρώσει η Ευρωπαϊκή Ένωση. Η Σύμβαση προβλέπει με τα άρθρα 10 «Δικαίωμα στη ζωή», 11 «Καταστάσεις έκτακτων κινδύνων και ανθρωπιστικών καταστάσεων», 19 «Ανεξάρτητης διαβίωσης και ένταξης στην κοινότητα» και 25 «Υγεία», την αρωγή, προστασία και βεβαίως την απομάκρυνση των αναπήρων από τα ιδρυματικά περιβάλλοντα. Δυστυχώς η χώρα μας όπως και οι περισσότερες χώρες της ΕΕ έχουν αποτύχει να ανταπεξέλθουν στις συμβατικές τους υποχρεώσεις για την προστασία και ένταξη τον αποϊδρυματοποιημένων στο κοινωνικό σύνολο.

Κάθε ιός δεν κάνει εξαιρέσεις στο που βρίσκεται η δομή και τι τύπου είναι, το μόνο που χρειάζεται για να εξαπλωθεί και να αφαιρέσει ζωές είναι το να βρει ανθρώπους πολλούς ή λιγότερους να ζουν ομαδικά και να μοιράζονται τους ίδιους βοηθούς, οι οποίοι ασυνείδητα και χωρίς κατάλληλες παροχές φαρμακευτικών ειδών πρώτης ανάγκης μπορεί να εξαπλώνουν τον ιό.

Τα κοινά μέτρα που έχουν ληφθεί για όλους, δεν είναι αρκετά για τους ανάπηρους και τους εμποδιζόμενους (π.χ. ηλικιωμένοι). Δεν είναι όλοι οι άνθρωποι ίδιοι, γι’ αυτό και τα μέτρα οφείλουν να εξασφαλίσουν να γίνουν όλοι οι άνθρωποι ίσοι.

Πολλά από τα νέα μέτρα προστασίας από τον ιό, έρχονται σε αντιπαράθεση με την δυνατότητα για ανεξάρτητη και αξιοπρεπή διαβίωση (μη επαφή ανθρώπων, ατομική ευθύνη για υγιεινή, κ.α.). Ακόμη, οι «προσβάσιμες» πληροφορίες στα Κράτη Μέλη σχετικά με τις οδηγίες που πρέπει να ακολουθηθούν για τις ομάδες υψηλού κινδύνου δεν είναι πολλές και ούτε προσβάσιμες σε όλες τις ομάδες. Αποτέλεσμα αυτού είναι η έμμεση εξώθηση σε ιδρυματικά περιβάλλοντα, που όπως προαναφέρθηκε, ενέχουν περισσότερους κινδύνους για μόλυνση από τον ιό. Με αυτόν τον τρόπο, δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος κινδύνου για τους ανάπηρους που δεν μπορούν να βρουν τρόπους να προστατευτούν.

Θα ήθελα να επιστήσω την προσοχή στους εργαζόμενους σε αυτές τις δομές να τηρούν στο έπακρο τις οδηγίες του ΕΟΔΥ για τους κανόνες υγιεινής. Ξέρω πολύ καλά πως η κυβέρνηση της ΝΔ αμέσως μόλις αντιμετωπιστεί πλήρως ο ιός, θα συνεχίσει και θα επισπεύσει το πολυπόθητο πρόγραμμα της πραγματικής, ουσιώδους και άμεσα συνυφασμένης με την πραγματικότητα, αποϊδρυματοποιήσης που φυσικά περιλαμβάνει και τον Προσωπικό Βοηθό, αποτρέποντας κάθε μορφή συλλογικής διαβίωσης, ούτως ώστε σε μια ενδεχόμενη νέα κρίση να μη βρεθεί κανένας άλλος συνάνθρωπος μας στη θέση που βρίσκονται σήμερα οι ιδρυματοποιημένοι, είτε αυτοί είναι ανάπηροι, είτε άποροι, είτε ηλικιωμένοι.

Πέραν των συμβατικών υποχρεώσεων της χώρας μας αποτελεί πρωτίστως θέμα ανθρωπιάς να μην επιτρέψουμε τη διαιώνισης αυτού του φαύλου κύκλου. Οφείλουμε να δραστηριοποιηθούμε και να μείνουμε ενεργοί, για να μπορέσουμε να εξασφαλίσουμε σε όλους τα δικαιώματα τους για ίση αντιμετώπιση «αν θέλουμε να λεγόμαστε άνθρωποι».

Ο Σ. Κυμπουρόπουλος προτείνει το 2020 για «Έτος Ψυχικής Υγείας»

Ο Σ. Κυμπουρόπουλος προτείνει το 2020 για «Έτος Ψυχικής Υγείας»

Ο Ευρωβουλευτής Στέλιος Κυμπουρόπουλος στις 31.03 έστειλε επιστολή στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και συγκεκριμένα στην Επίτροπο αρμόδια για θέματα υγείας κυρία Στέλλα Κυριακίδη, εκφράζοντας την ανησυχία του για την ψυχική υγεία των Ευρωπαίων πολιτών λόγω της ολοκληρωτικής αλλαγής του τρόπου ζωής λόγω του κορονοϊού.

Ο Στέλιος Κυμπουρόπουλος, που ως ψυχίατρος συμμετέχει στην διακομματική ομάδα των Ευρωβουλευτών που ενδιαφέρονται για την ψυχική υγεία αφού ενημέρωσε του συναδέλφους του για τα επικίνδυνα επιστημονικά ευρήματα.

Με την επιστολή κάλεσε την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να συστήσει μια Ομάδα Ειδικών Υψηλού-Επιπέδου για:
1) Να λειτουργούν συμβουλευτικά προς τους Επιτρόπους, 
2) να συνεργάζονται με τα υπουργεία υγείας των κρατών μελών, 
3) να συμβουλεύουν τους ευρωπαϊκούς δήμους και τις περιφέρειες σε συνεργασία με τα αντίστοιχα δίκτυα, 
4) να ερευνήσουν το πεδίο συνεργασίας με τα ευρωπαϊκά επιχειρηματικά δίκτυα, ώστε, μέσα από ένα σύνολο δράσεων από κοινού να προασπίσουν την ψυχική υγεία των πολιτών.
Επιπλέον, ο Έλληνας Ευρωβουλευτής πρότεινε το 2020 να ονομαστεί έτος Ψυχικής Υγείας, υπό την αιγίδα του οποίου θα τεθούν οι πολυ-επίπεδες ευρωπαϊκές δράσεις.

Η επιστολή έτυχε ευρύτατης διακομματικής υποστήριξης από ευρωβουλευτές από πολλά κράτη-μέλη, που την συνυπέγραψαν.
Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Στέλιος Κυμπουρόπουλος έχει εκφράσει φόβους και για την άνοδο των κρουσμάτων ενδοοικογενειακής βίας, στη διάρκεια της υγειονομικής κρίσης.

Δείτε το πλήρες κείμενο της επιστολής στα αγγλικά εδώ.

Θέμα: Υποστήριξη των εργαζομένων σε πλατφόρμες και των μικρών επιχειρήσεων στη διάρκεια της κρίσης του Covid-19 | 1 Απριλίου 2020

Ερώτηση με αίτημα γραπτής απάντησης
προς την Επιτροπή
Άρθρο 138 του Κανονισμού

Το ξέσπασμα του Covid-19, εκτός από τους σοβαρούς κινδύνους για τη δημόσια υγεία, επιφέρει σημαντικές επιπτώσεις σε κοινωνία και οικονομία, οι οποίες είναι πιο αισθητές σε εκείνους που υποφέρουν περισσότερο από την τρέχουσα πτώση της οικονομικής δραστηριότητας. Οι ανεξάρτητοι εργαζόμενοι, συμπεριλαμβανομένων των εργαζομένων σε πλατφόρμες, και οι μικρές επιχειρήσεις συγκαταλέγονται μεταξύ των κατηγοριών που πλήττονται περισσότερο. Η πρωτοβουλία επένδυσης Corona Response Investment και η κινητοποίηση του Ευρωπαϊκού Ταμείου Προσαρμογής στην Παγκοσμιοποίηση και του ομίλου ΕΤΕπ αποδεικνύουν την ισχυρή δέσμευση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής να διασφαλίσει την ευημερία των πολιτών της ΕΕ και να περιορίσει το κοινωνικοοικονομικό κόστος του COVID-19.

O ιδιωτικός τομέας λαμβάνει μέτρα για να βοηθήσει στην αντιμετώπιση της πρωτόγνωρης κατάστασης, υποστηρίζοντας, στο μέτρο του δυνατού, τους ευάλωτους, αλλά δεν είναι σε θέση να αντισταθμίσει πλήρως τις απώλειες της οικονομικής αδράνειας που επιφέρουν οι παρατεταμένες απαγορεύσεις κυκλοφορίας.

Δεδομένης της ανάγκης να δημιουργηθεί ένα δίχτυ ασφαλείας για όλους τους Ευρωπαίους, πώς σχεδιάζει η Επιτροπή:

να διασφαλίσει τη συμπερίληψη όλων των τύπων εργαζομένων και επιχειρήσεων στις δέσμες οικονομικών μέτρων επείγουσας βοήθειας που σχεδιάζονται σε ολόκληρη την ΕΕ;

να εκσυγχρονίσει το κανονιστικό πλαίσιο για την αντιμετώπιση των κενών κοινωνικής προστασίας που αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενοι σε πλατφόρμες, ιδίως σε περιόδους κρίσης;

να προασπίσει τη βιωσιμότητα των μικρών επιχειρήσεων;

Απάντηση στο κάλεσμα του Πρωθυπουργού

Απάντηση στο κάλεσμα του Πρωθυπουργού

Κανείς δεν περίμενε πως το έτος 2020 θα ζούσαμε μια τέτοια παγκόσμια κρίση. Ο κόσμος υποφέρει, η Ελλάδα υποφέρει, οι Έλληνες υποφέρουν. Ο καθένας προσφέρει με τον τρόπο του. Χρειάζεται όμως να προσφέρουμε και ουσιαστικά για να ξεπεράσουμε κάτι τόσο άγνωστο. Για αυτό και η πρωτοβουλία του Πρωθυπουργού, κ. Κυριάκου Μητσοτάκη είναι μοναδική και κάτι που ο κάθε πολίτης ήθελε πραγματικά να ζήσει. Φυσικά και υποστηρίζω και θα πραγματοποιήσω το κάλεσμα του πρωθυπουργού. Άλλωστε με την ίδια αίσθηση κοινωνικής ευθύνης ζήτησα κι εγώ, μία εβδομάδα πριν, από τους συναδέλφους του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος τη δημιουργία ενός κοινού οικονομικού αποθέματος προς υποστήριξη όσων Ευρωπαϊκών δομών υγείας χρήζουν αυτής.

#Συλλογικά θα νικήσουμε

Η κρίση που προκαλεί η πανδημία του COVID-19 είναι πολυδιάσταση, υπερβαίνοντας κατά πολύ την υγειονομική κρίση. Ο χλευασμός της δύναμης του εθελοντισμού και της έκκλησης για εθελοντές ή για κοινωνική ευθύνη σε μια τόσο κρίσιμη περίοδο είναι μία ισχυρής δόνησης ένδειξη αυτής της αλήθειας.
Ο ιός τρέχει με έναν ρυθμό που δεν επιτρέπεται σε κανένα οργανωμένο κράτος να προετοιμαστεί, να προβλέψει, να σχεδιάσει, να υλοποιήσει, να διασφαλίσει πριν προβεί σε κάποιον απαραίτητο για τη δημόσια υγεία περιορισμό- κι αυτό το βλέπουμε παγκόσμια. Όχι λόγω κωλυσιεργίας ή έλλειψης οικονομικών πόρων αλλά γιατί πραγματικά κανείς, σε καμιά γωνιά αυτού του πλανήτη δεν ήταν έτοιμος γι’ αυτό που ερχόταν.

Γι’ αυτό οι οδηγίες και διευκολύνσεις έπονται χρονικά των σκληρών μέτρων και δεν προϋπάρχουν. Φυσικά και ο κρατικός μηχανισμός κάθε έθνους έχει το μεγαλύτερο βάρος της ευθύνης και πρέπει να δουλεύει νυχθημερόν για να βγούμε νικητές. Όμως, ως απλοί πολίτες, μπορούμε να κάνουμε τη διαφορά και να βοηθάμε ο καθένας με τον τρόπο του τους εαυτούς μας αλλά και τους γύρω μας.

Μπορεί ο ειδικός παιδαγωγός να κάνει μια βιντεοκλήση σε έναν μαθητή του και να τον απασχολήσει κατά το δυνατόν δημιουργικά για να γίνει η καθημερινότητα του μαθητή αλλά και τον γονιών του καλύτερη.
Μπορεί ο αστυνομικός να κρίνει για ποιον άνθρωπο με ψυχικό νόσημα που φέρει την κατάλληλη βεβαίωση, η βόλτα δεν είναι περιττή μετακίνηση αλλά πιο απαραίτητη κι από το οξυγόνο.
Μπορείς εσύ να κάνεις τα ψώνια του ευπαθή σου γείτονα.
Μπορείς να δώσεις αίμα.

Δεν χρειάζονται κρατικές οδηγίες ή νομοθεσία γι’ αυτά. Υπάρχουν ήδη πολλές εθελοντικές ομάδες που δημιουργήθηκαν από ιδιωτική ή κρατική πρωτοβουλία, όπου μπορείς να δηλώσεις τη διαθεσιμότητα σου. Ακόμη όμως κι αν καμιά δεν είναι του γούστου σου, μπορείς να δημιουργήσεις μια νέα ή απλά να βοηθάς προσωπικά όπου μπορείς.

Η πράξη σου αυτή, όποια κι αν είναι, θα είναι μία πράξη που ως μόνο αποδέκτη θα βρει το συνάνθρωπο, «γιατί εσύ είσαι υπεύθυνος για όλες τις φυσαρμόνικες του κόσμου, για όλα τ’ άστρα, για όλες τις λάμπες και για όλα τα όνειρα, αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος».*
Βάλε μόνο αυτή τη σκέψη στο μυαλό σου: #Συλλογικά θα νικήσουμε.


*Απόσπασμα από το ποίημα «Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος» του Τάσου Λειβαδίτη.

Διαχείριση ενδοοικογενειακής βίας| kathimerini.gr


Άρθρο του Στέλιου Κυμπουρόπουλου για την kathimerini.gr.

Μετά και το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, δικαίως καλομάθαμε στη βεβαιότητα της ξεγνοιασιάς. Δεν ήμασταν ακριβώς έτοιμοι να δεχθούμε τον περιορισμό της ελευθερίας μας, όμως, δυστυχώς ο κορωνοϊός δεν μας ρώτησε. Ο περιορισμός μας στο σπίτι γίνεται για να μας προστατέψει. Αναμφίβολα, ενός εγκλεισμού, μύρια κακά έπονται. Φοβάμαι για τις δοκιμαζόμενες ανθρώπινες σχέσεις, λόγω της δοκιμαζόμενης ψυχολογίας μας.

Αν και θα ήθελα να διαψευστώ, αισθάνομαι ότι σύντομα το θέμα της ενδοοικογενειακής βίας θα είναι, ξανά, επίκαιρο. Πέραν της παραμονής στο σπίτι, το άγχος για την επόμενη μέρα, η πολύωρη συνύπαρξη και ήδη σοβούσες προβληματικές καταστάσεις που εντοπίζονται σε κάθε οικογένεια, ενδέχεται να οξυνθούν με αποτέλεσμα τις, όχι και τόσο σπάνιες, ενδοοικογενειακές εντάσεις. (Ενδεικτικά, τα στατιστικά δεδομένα φανερώνουν διαρκή αύξηση του φαινομένου στη χώρα μας. Το 2018 καταγράφηκαν περισσότερες από 4.700 περιπτώσεις ενδοοικογενειακής βίας).

Βάσει του ν. 3500/2006, πέραν της ποινικής αντιμετώπισης του θύτη, προβλέπεται κοινωνική συμπαράσταση και αρωγή των θυμάτων υλικά και ψυχολογικά από αρμόδιους του υπουργείου Υγείας και των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Ο νόμος συμπεριλαμβάνει την αστική υποχρέωση των πολιτών να καταγγείλουν τέτοια περιστατικά στις αστυνομικές αρχές.

Το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη έχει ήδη ιδρύσει την Υπηρεσία Αντιμετώπισης Ενδοοικογενειακής Βίας με 73 υπηρεσίες πανελλαδικά και ειδικά εκπαιδευμένους αστυνομικούς που παρακολουθούν τέτοιες υποθέσεις βίας, με στόχο την προστασία, υποστήριξη και πρόληψη δευτερογενούς θυματοποίησης, την ευαισθητοποίηση των πολιτών και την επιμόρφωση αστυνομικών. Επίσης, την περίοδο κρίσεων είναι σημαντική η δυνατότητα επικοινωνίας μέσω των τηλεφωνικών γραμμών SOS 15900 ή 1440 του Συνδέσμου για την Πρόληψη και την Αντιμετώπιση της Βίας στην Οικογένεια, οι οποίες λειτουργούν 24/7 για όλη τη χώρα. Οι αστυνομικές αρχές συνεργάζονται με το Εθνικό Κέντρο Κοινωνικής Αλληλεγγύης (ΕΚΚΑ), το οποίο αποτελεί τον εθνικό συντονιστικό φορέα παροχής αρωγής και προστασίας σε θύματα βίας στην Ελλάδα, τη Γενική Γραμματεία Ισότητας των Φύλων, τις κοινωνικές υπηρεσίες, καθώς και με την κοινωνία των Πολιτών.

Διεθνώς εντοπίζονται κάποια καλά εργαλεία πρόληψης και αντιμετώπισης του φαινομένου. Ενδεικτικά, υπάρχει η τηλεφωνική και ηλεκτρονική παροχή συμβουλών 1800RESPECT. Ενα ακόμα εργαλείο που απευθύνεται σε ηλικίες 12-18 ετών, είναι το REaDAPt, που συνιστά εκπαιδευτικό εργαλείο υποστήριξης, ανάκαμψης και οικοδόμησης καλών σχέσεων για εφήβους, που έχουν υποστεί κάποια μορφή ενδοοικογενειακής βίας, είτε στην οικογένειά τους είτε στις σχέσεις τους. Αν και το REaDAPt έχει αναπτυχθεί για χρήση κυρίως σε εκπαιδευτικό περιβάλλον, μπορεί να χρησιμοποιηθεί από κοινωνικούς φορείς με συμβουλευτικό ρόλο, από ψυχολόγους, γονείς ή συγγενείς/φίλους, που θέλουν να βοηθήσουν. Πολύ σημαντικό σε όλες τις περιπτώσεις είναι να γνωρίζουμε ότι δεν είμαστε μόνοι/ες μας και ότι μπορούμε πάντα να ζητήσουμε από κάπου βοήθεια.

Είναι σημαντικό να αποφεύγουμε τις κρίσεις εν τη γενέσει τους, προσφεύγοντας στη μουσική ή σε ασκήσεις ηρεμίας. Δε χρειάζεται να αντιδρούμε εν θερμώ. Βεβαίως, ας αναγνωρίζουμε ότι ο θυμός είναι ανθρώπινος. Κι όπως λέγεται, «το να κάνεις λάθος είναι ανθρώπινο, όμως το να συγχωρείς είναι θεϊκό».

Ο, τι και αν συμβαίνει με τον θυμό βιώνεται από όλους τους ανθρώπους, αλλά εκδηλώνεται με διαφορετικό τρόπο. Οι συναισθηματικές μας αντιδράσεις θα γίνουν συνήθειες, «έξεις» κατά τον Αριστοτέλη, και στη συνέχεια «φυσικοποιούνται», λέγοντας για παράδειγμα: «Είναι στο αίμα του. Θυμώνει εύκολα και γίνεται άλλος άνθρωπος». Πρέπει να σπάσουμε τέτοιους φαύλους κύκλους. Μπορούμε μέσα από πρακτικές, όπως οι ανωτέρω, να μη μετατρέπουμε τις βίαιες αντιδράσεις που πηγάζουν από το συναίσθημα του θυμού μας, ως συνήθεια, αλλά να τον εξωτερικεύουμε σε πράγματα μη επιβλαβή για τους γύρω μας και εμάς τους ίδιους. Σε κάθε περίπτωση είναι ευθύνη όλων μας, είτε ως θύματα είτε ως εν δυνάμει θύτες να αποτρέπουμε πράξεις βίας.


COVID-19| Χρήσιμες συμβουλές κατά την παραμονή μας στο σπίτι

COVID-19| Χρήσιμες συμβουλές κατά την παραμονή μας στο σπίτι

Οι δύσκολες καταστάσεις φέρνουν εντάσεις και το συσσωρευμένο άγχος αποφορτίζεται στο κοντινό περιβάλλον, με μη παραγωγικό τρόπο. Πρέπει όλοι να βρούμε τη ψυχική δύναμη να σταματήσουμε το κακό, προτού αυτό μεγαλώσει, με διόδους που μας επιτρέπουν να εξωτερικεύουμε τα συναισθήματα μας για να επιλύουμε συγκρούσεις και όχι να τις επιτείνουμε.

Μετά το τέλος της κρίσης, αποτελούν το βασικό τρόπο για την δημιουργική χρήση της ενέργειας μας. Επίσης, πρέπει να καταλαβαίνουμε μέσα από εσωτερικό μονόλογο ποια είναι η πραγματική πηγή του θυμού μας και να προσπαθούμε μόλις ηρεμήσουμε να την επιλύσουμε με διάλογο. Ακόμη, κρίσιμο είναι να μη διστάζουμε να ζητάμε συγνώμη και να συγχωρούμε τους ανθρώπους μας. Όπως και εμείς, και αυτοί την ώρα που λένε κάτι, μπορεί να μην έχουν σκεφτεί καλά τι συνέπειες μπορεί να έχουν στους ανθρώπους τους.

Συστήνεται:

  • Να μην μένουμε με τις πυτζάμες τις ημέρες που διαρκή ο εγκλεισμός. Να ντυνόμαστε, όπως στην κανονικότητα.
  • Να έχουμε μια λίστα με τις υποχρεώσεις της ημέρας. Μπορούμε να αξιοποιήσουμε δημιουργικά το χρόνο μας μέσα στο σπίτι, καθώς οι δυνατότητες αυτοβελτίωσης, εκπαίδευσης και σχεδιασμού του καλύτερου μέλλοντος μας διαδικτυακά είναι άπειρες. Οι υποχρεώσεις πρέπει να συνοδεύονται με τις απαραίτητες ενδιάμεσες δραστηριότητες αποφόρτισης.
  • Να βάλουμε στόχο να τρώμε και να κοιμόμαστε σωστά και σε σταθερές ώρες (αδιαμφισβητητα διευκολυνόμαστε).
  • Να βοηθάμε τους άλλους.
  • Να επικοινωνήσουμε με παλιούς φίλους στο βαθμό που είναι εφικτό διαδικτυακά.
  • Να χρησιμοποιούμε τα ψύχραιμα μέσα ενημέρωσης και να προτιμούμε να εστιάζουμε στις θετικές ειδήσεις αντί για τις αρνητικές.
  • Να εντάξουμε στην ημέρα μας την προσευχή και/ή τον διαλογισμό, καθώς αποδεδειγμένα βοηθούν τη ψυχική μας υγεία.
  • Να συμβουλεύομαστε ειδικούς ψυχικής υγείας. Έχουμε το χρόνο να ξεκινήσουμε συνεδρίες ψυχανάλυσης αλλά και να συμβουλευτούμε ψυχολόγους για θέματα που μας προβληματίζουν.

Η επόμενη μέρα της πανδημίας| real.gr

Άρθρο του Στέλιου Κυμπουρόπουλου για το real.gr


Η πανδημία CoViD-19 απέδειξε πως τα κράτη μεμονωμένα είναι ανίσχυρα να ανταπεξέλθουν σε απρόσμενες υγειονομικές προκλήσεις και ότι μια κρίση τέτοιου βεληνεκούς μπορεί να απειλήσει τα συστήματα υγείας τους με κατάρρευση.

Ταυτόχρονα, ελλείψεις σε εξοπλισμό, προσωπικό και υποδομές, ανέδειξαν τη σημασία της ύπαρξης κοινών πολιτικών υγειονομικής διαχείρισης, έρευνας για την εύρεση εμβολίων αλλά και προτύπων περιορισμού του γενικού πληθυσμού σε συνθήκες καραντίνας.

Η Ευρώπη βρίσκεται τώρα στο επίκεντρο της νόσου και κλονίζεται από το δράμα της Ιταλίας και της Ισπανίας με χιλιάδες νεκρούς. Οφείλουμε να αναζητήσουμε τα αίτια που προκάλεσαν αυτήν την τραγωδία και τις αποφάσεις που καθυστερημένα ελήφθησαν, όμως πρέπει να προετοιμαστούμε και για το μέλλον. Η κρίση αυτή να λειτουργήσει ως δίδαγμα και να αναπτύξουμε ισχυρές βάσεις για την υγειονομική ενοποίηση της Ευρώπης ώστε να προστατεύσουμε τους πολίτες της από νέες πανδημίες αλλά και να παρέχουμε καλύτερες υπηρεσίες υγείας σε ηπιότερους καιρούς.

Ήρθε η ώρα για την Ένωση να αναπτύξει κοινοτικές δομές υγείας με αποφασιστικότητα. Τα βήματα που χρειάζεται να γίνουν είναι άμεσα, αδάπανα και θα έχουν ευεργετικές συνέπειες στην λειτουργία των Συστημάτων Υγείας των Κρατών-Μελών.

Αρχικά, η θέσπιση ενός κοινού προγράμματος ελάχιστου εμβολιασμού, το οποίο θα καλύπτει όλες τις ηλικίες και θα ισχύει σε όλα τα Κράτη-Μέλη κρίνεται πλέον απαραίτητη. Το πρόγραμμα αυτό θα πρέπει να συνταχθεί με κριτήρια αμιγώς επιστημονικά και η προμήθεια και παροχή των εμβολίων να πραγματοποιούνται μέσω μιας Κοινής Ευρωπαϊκής Αρχής. Με αυτόν τον τρόπο, θα επιτευχθεί η διαθεσιμότητα τους σε λογικό κόστος και χωρίς να υπάρχουν διαφοροποιήσεις στους χρόνους παράδοσης ή στον τύπο του εμβολίου.

Στη συνέχεια, αυτή η Κοινή Ευρωπαϊκή Αρχή, θα μπορούσε να αναλάβει τις πολιτικές παραγγελίας του υγειονομικού και ιατροφαρμακευτικού εξοπλισμού συνολικά και τιμολόγησης τους σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση. Με αυτόν τον τρόπο, θα επιτύγχανε επάρκεια φαρμάκων σε όλα τα Κράτη-Μέλη κατά την διάρκεια του χρόνου, θα συμπίεζε το κόστος αγοράς αυτών και του ιατροφαρμακευτικού εξοπλισμού, ενώ παράλληλα θα μπορούσε να αποτρέψει φαινόμενα ανεξέλεγκτων φαρμακευτικών δαπανών εις βάρος των κρατικών προϋπολογισμών και αδικαιολόγητης συμπίεσης του κόστους προς επίτευξη δημοσιονομικών στόχων, πάντα υπό το πρίσμα της διαφάνειας. Η υγεία των πολιτών δεν μπορεί να είναι το πεδίο κερδοσκοπίας κανενός, πόσο μάλλον το μέσο επίτευξης αλλότριων κυβερνητικών στόχων.

Ο στόχος του κοινού ευρωπαϊκού εμβολιαστικού προγράμματος και η δημιουργία Κοινής Ευρωπαϊκής Αρχής Παραγγελιών και Τιμολόγησης Φαρμάκων μπορεί να επιτευχθεί με τον ίδιο τρόπο που συγκροτήθηκε και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Οι εκάστοτε εθνικές αρχές εμβολιασμού και παραγγελιών θα τεθούν υπό κοινή διοίκηση, λειτουργώντας με κοινά πρωτόκολλα και μηχανισμούς, ως παραρτήματα πραγμάτωσης της Κοινής Ευρωπαϊκής Πολιτικής Φαρμάκων και Υγείας. Η Αρχή θα εποπτεύεται πολιτικά από το Συμβούλιο Υπουργών Υγείας και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το οποίο και θα επικυρώνει την διοίκηση της. Με την ανακατεύθυνση εθνικών μηχανισμών και διαδικασιών σε ευρωπαϊκό επίπεδο, η Αρχή αυτή μπορεί να συγκροτηθεί χωρίς πρόσθετο δημοσιονομικό κόστος για τους Ευρωπαίους πολίτες, με αποτέλεσμα την παροχή ποιοτικότερης περίθαλψης και αναβαθμισμένων υπηρεσιών υγείας για όλους τους Ευρωπαίους ανεξάρτητα από το Κράτος-Μέλος στο οποίο ζουν.

Η κρίση της πανδημίας θα τελειώσει. Η επόμενη μέρα θα μας βρει κλονισμένους οικονομικά και κοινωνικά όμως δεν πρέπει να μας βρει καταρρακωμένους αλλά αποφασισμένους να βελτιώσουμε την περίθαλψη των πολιτών μας. Από αυτήν την κρίση πρέπει να λάβουμε τα σωστά μηνύματα. Η προστασία μας σίγουρα είναι και ατομική ευθύνη, αλλά αν μάθουμε τώρα από τα λάθη και τις ελλείψεις μας, την επόμενη φορά θα είναι και Ευρωπαϊκή.

Θέμα: Προστασία των αναπήρων από τον Covid-19 | 26 Μαρτίου 2020

Ερώτηση με αίτημα γραπτής απάντησης
προς την Επιτροπή
Άρθρο 138 του Κανονισμού

Οι ανάπηροι συνιστούν μια από τις ευπαθείς ομάδες απέναντι στον κορωναϊό.  Στα άρθρα 10 «Δικαίωμα στη ζωή», 11 «Καταστάσεις έκτακτων κινδύνων και ανθρωπιστικών καταστάσεων» και 25 «Υγεία» της UNCRPD, τα συμβαλλόμενα μέρη καλούνται να εφαρμόσουν μέτρα για την προστασία τους σε περιόδους κρίσεων. Τα μέτρα που λαμβάνονται από τα κράτη μέλη δεν εξειδικεύονται για τους αναπήρους και δεν είναι σαφές πώς μπορεί να επιτυγχάνεται η ανεξάρτητη και αξιοπρεπής διαβίωση (μη επαφή ανθρώπων, ατομική ευθύνη για υγιεινή, κ.ά.), σε περιόδους κινδύνου για μόλυνση από τον ιό. Λίγες είναι οι προσβάσιμες πληροφορίες σε όλα τα κράτη μέλη σχετικά με τις οδηγίες που πρέπει να ακολουθηθούν για τις ομάδες υψηλού κινδύνου. Παραδείγματα προς μίμηση είναι η Γαλλία (ευανάγνωστες πληροφορίες), Δανία (χρήση της νοηματικής γλώσσας) κ.ά.

Ερωτάται η Επιτροπή:

1. Σκοπεύει να εκδώσει συστάσεις για την προάσπιση της υγείας των αναπήρων, όπως ορίζει η UNCRPD, στη διάρκεια της τρέχουσας κρίσης;

2. Σκοπεύει να παράσχει ένα πλαίσιο κινήτρων στον ιδιωτικό τομέα και στην κοινωνία των πολιτών, ώστε να παρασχεθεί άμεση ενημέρωση στους ανάπηρους πολίτες της ΕΕ;

3. Εξετάζει άλλες λύσεις για γρήγορη ενημέρωση σε σχέση με ενιαίες ευρωπαϊκές υποχρεώσεις για την προστασία της υγείας των ευπαθών ομάδων στο μέλλον;

Πανδημία Covid-19| Δωρεάν υπηρεσίες ψυχικής υγείας

Πανδημία Covid-19| Δωρεάν υπηρεσίες ψυχικής υγείας

Σε στιγμές σαν και αυτή εδώ, τόσο κρίσιμες και ταυτόχρονα πρωτόγνωρες, οφείλουμε να επιστρατεύουμε όλες τις δυνάμεις μας και να δινόμαστε στον «αγώνα», με όποιον τρόπο και «όπλα» διαθέτει ο καθένας.
Με αλληλεγγύη, με σεβασμό, με αγάπη για τον εαυτό και το συνάνθρωπό μας.
Γι’ αυτό και από σήμερα θα προσφέρω δωρεάν τις υπηρεσίες μου ως ψυχίατρος στους συνανθρώπους μας που χρειάζονται ψυχική και ψυχολογική στήριξη λόγω της πρωτόγνωρης συνθήκης την οποία βιώνουμε εξ αιτίας της επιδημίας του Covid-19.
Μπορείτε να με βρείτε καθημερινά, 12.00-13.00 και 18.00-19.00 στη διαδικτυακή πλατφόρμα Melapus, κάνοντας κλικ εδώ.

Μέσω αυτού του συνδέσμου μπορείτε να συνομιλήσετε με όλους τους συναδέλφους που προσφέρουν δωρεάν τις υπηρεσίες τους για τον ίδιο σκοπό.
Οι δωρεάν υπηρεσίες προσφέρονται από την Περιφέρεια Αττικής και τον Ιατρικό Σύλλογο Αθηνών (ΙΣΑ), με την στήριξη της Ελληνικής Ψυχιατρικής Εταιρίας (ΕΨΕ) και της Melapus.

kympouropoulos_melapus